دوره 18، شماره 2 - ( 12-1398 )                   جلد 18 شماره 2 صفحات 120-113 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (1557 مشاهده)
مقدمه: سندروم آشرمن (AS) یک اختلال نادر باروری است که به علت آندومتریت تهاجمی و یا کورتاژ مکرر سبب تخریب آندومتر می­شود.
هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در کاهش میزان عود چسبندگی داخل رحمی پس از هیستروسکوپی انجام شد.
مواد و روش ­ها: در مطالعه کنترل شده غیر­تصادفی، زنان 20 تا 45 ساله مبتلا به سندرم آشرمن تشخیص داده شده با سونو هیستروگرافی، سونوگرافی 3D، هیستروسکوپی و uterosalpingography در دوره زمانی بین ماه مه 2018 تا سپتامبر 2018 مورد مطالعه قرار گرفتند. 30 بیمار در دو گروه مورد و کنترل تقسیم شدند. پس از هیستروسکوپی، کاتتر فولی در دو گروه وارد حفره رحمی شد. پس از دو روز کاتتر فولی خارج شد و یک میلی­لیتر PRP به داخل حفره رحم در گروه مورد تلقیح شد و هیچ تلقیح در گروه کنترل اعمال نشد. گروه­های مورد مطالعه 8 تا 10 هفته پس از مداخله به منظور ارزیابی چسبندگی داخل رحمی با استفاده از نمره ASRM مورد بررسی قرار گرفتند. این مطالعه در مرکز ثبت کارآزمایی بالینی ایران تحت کد IRCT20110509006420N17 ثبت شد.
نتایج: نتایج ما نشان داد که در الگوی قاعدگی هر دو گروه مورد مطالعه قبل و بعد از درمان اختلاف معنی­داری وجود ندارد. همچنین مرحله چسبندگی داخل رحمی هر دو گروه مورد مطالعه قبل و بعد از درمان مشابه بود. مدت زمان خونریزی قاعدگی هر دو گروه مورد مطالعه قبل و بعد از درمان نیز مشابه بود.
نتیجه­ گیری: پلاسمای غنی ازپلاکت نمی­تواند الگوی قاعدگی را کاهش دهد و چسبندگی داخل رحمی پس از جراحی را که به وسیله هیستروسکوپی بررسی می­شود، را کاهش دهد.
نوع مطالعه: Original Article |

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.