en ساخت و مشخصه‌یابی هیدروژل آندومتر انسانی سلول‌زدایی‌شده به عنوان داربست برای کاشت جنین در شرایط آزمایشگاهی: یک مطالعه آزمایشی Reproductive Biology Original Article Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">مقدمه: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هیدروژل‌های بدست آمده از آندومتر، غنی از پروتئین‌های ماتریکس خارج سلولی و مولکول‌های زیست‌فعال هستند که به چسبندگی سلولی، تکثیر سلولی و رگزایی کمک می‌کنند.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">این مطالعه پتانسیل استفاده از هیدروژل مشتق از آندومتر انسانی که با سلول‌های مزانشیمی سلولدار شده را به‌عنوان داربستی برای لانه &shy;گزینی جنین بلاستوسیست موش بررسی می‌کند.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">مواد و روش &shy;ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">در این بررسی تجربی، پروسه سلول زدایی بافت آندومتر انسانی از طریق بررسی مورفولوژیکی، تعیین کمی محتوی </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">DNA</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">، و مطالعه با میکروسکوپ الکترونی روبشی ارزیابی شد. پس از تهیه هیدروژل، مورفولوژی، فراساختار، زیست‌سازگاری، و تخریب پذیری آن با تغییرات </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">pH</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> در محیط حاوی بافر فسفات ارزیابی شد. این هیدروژل با سلول‌های مزانشیمی آندومتر انسانی سلولدار شده و سپس بلاستوسیست‌های موش بر روی آن به مدت 48 ساعت هم کشتی شدند و بعد با بکار گیری میکروسکوپ کانفوکال لیزری مشاهده شدند.</span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="font-family:"Arial",sans-serif"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتایج: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">بررسی&shy; های مورفولوژی و فراساختاری بافت سلولزدایی‌شده، شباهت آنها را به آندومتر طبیعی نشان دادند. حذف سلول‌ها و هسته‌ها با رنگ‌آمیزی مورفولوژیک و همچنین مقدار </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">DNA</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> تأیید شد و موفقیت فرایند سلولزدایی ثابت شد. با توجه به نتایج آزمون </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">MTT</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> هیدروژل زیست سازگاری خوبی را نشان داد، نرخ زیست تخریب پذیری مناسبی در شرایط آزمایشگاهی داشت و تغییرات </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">pH</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> معنی‌داری در آن دیده نشد. سلول‌های مزانشیمی بخوبی به داربست هیدروژل متصل شده و بلاستوسیست‌های موش به هیدروژل سلول دارشده چسبیده و در آن نفوذ کردند.</span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="font-family:"Arial",sans-serif"></span></span></span></span></span></span></span><br> <b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه&shy; گیری: </span></span></b><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">این مدل نوین لانه&shy; گزینی جنین با بکارگیری سلول‌های مزانشیمی آندومتر انسانی، هیدروژل آندومتر، و بلاستوسیست‌های موش می&shy;تواند در تحقیقات تولیدمثل و در مطالعات بالینی کاربرد داشته&nbsp; باشد. با این حال، بررسی‌های بیشتر برای بهینه‌سازی پتانسیل آن احساس می‌شود.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:12pt"><b>Background:</b> Endometrial-derived hydrogels are rich in extracellular matrix proteins as well as bioactive molecules that promote cell adhesion, proliferation, and angiogenesis.</span><br> <span style="font-size:12pt"><b>Objective:</b> This study investigates the potential of recellularized human endometrial hydrogel, populated by mesenchymal cells, as a scaffold for mouse blastocyst implantation.</span><br> <span style="font-size:12pt"><b>Materials and Methods:</b> In this experimental study, we characterized the decellularization process of human endometrial tissue through morphological analysis, DNA quantification, and scanning electron microscopy. We then evaluated the morphology, ultrastructure, biocompatibility, biodegradation, and pH changes of the hydrogel incubated in phosphate-buffered saline. The hydrogel was recellularized with human endometrial mesenchymal cells, and mouse blastocysts were co-cultured on this recellularized hydrogel for 48 hr, observed via laser confocal scanning microscopy.</span><br> <span style="font-size:12pt"><b>Results:</b> Morphological and ultrastructural examinations of the decellularized tissue revealed structures similar to native endometrium, while the absence of cells and nuclei, confirmed through morphological staining and DNA analysis, validated the success of the decellularization process. The hydrogel exhibited excellent biocompatibility according to the 3-(4, 5-dimethylthiazolyl-2)-2, 5-diphenyltetrazolium bromide assay results, demonstrated an appropriate biodegradation rate in vitro, and showed no significant pH alteration. Mesenchymal cells successfully attached to the hydrogel scaffold, and mouse embryos adhered to and invaded the recellularized hydrogel.</span><br> <b><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:107%"> This novel implantation model, which integrates human endometrial mesenchymal cells, endometrial hydrogel, and mouse embryos, has significant implications for reproductive research and clinical applications. However, further investigation is necessary to fully explore and optimize its potential.</span></span></span></div> ماتریکس سلول زدایی شده, آندومتر, هیدروژل, لانه گزینی جنین, سلول های بنیادی مزانشیمی, بلاستوسیست, هم کشتی. Decellularized extracellular matrix, Endometrium, Hydrogel, Embryo implantation, Mesenchymal stem cells. 23 36 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-158-7&slc_lang=en&sid=1 Elham Sadeghi sadeghi_elham69@yahoo.com 0000-0003-3787-6826 No Department of Anatomy, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. Seyedsajad Moazzeni s.moazzeni@rutgers.edu 0000-0001-7382-1123 No Department of Biomedical Engineering, Rutgers, The State University of New Jersey, Piscataway, NJ, USA. Mojdeh Salehnia salehnim@modares.ac.ir 0000-0001-7861-2232 Yes Department of Anatomy, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.