دوره 20، شماره 12 - ( 10-1401 )
جلد 20 شماره 12 صفحات 1006-999 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (2758 مشاهده)
مقدمه: تغییرات هورمونی یکی از فاکتورهای مهم دخیل در الیگوآستنوتراتواسپرمیاست.
هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات هورمونهای ,LH ,FSHتستوسترون, TSH، پرولاکتین و AMH در میزان شکستگی DNA اسپرم در افراد نرمواسپرمیا در مقایسه با افراد الیگوآستنوتراتواسپرمیا به منظور طراحی یک الگوریتم بالینی برای مطالعه جامع ناباروری با فاکتور مردانه میباشد.
مواد و روشها: نمونه سمن از 60 بیمار مراجعهکننده به کلینیک ناباروری جمعآوری و سپس تست تانل برای ارزیابی میزان شکستگی DNA بروی این نمونهها انجام شد. بر اساس نتایج بررسی پارامترهای سمن و DFI نمونهها به 4 گروه مردان نرمواسپرمیا بدون افزایش DFI، نرمواسپرمیا با افزایش DFI، الیگو آستنو تراتواسپرمیا بدون افزایش DFI، الیگو آستنو تراتواسپرمیا با افزایش DFI تقسیمبندی شدند. پارامترهای هورمونی با استفاده از تکنیک الایزا ارزیابی شد.
نتایج: سطح FSH ,LH ارتباط معناداری با افزایش DFI نشان داد (01/0 ≥ p). در حالیکه سطح تستوسترون و TSH ارتباط معناداری با غلظت اسپرم نشان میداد. سطح پرولاکتین و AMH به طور معناداری با غلظت اسپرم و میزان DFI ارتباط داشت (01/0 ≥ p).
نتیجه گیری: کاهش و افزایش میزان هورمونهای سرم میتواند تأثیرات منفی روی پارامترهای سمن و میزان شکستگی DNA داشته باشد و منجر به ناباروری مردانه شدیدتری شود. هرچند ما اثرات این هورمونهای اصلی در ناباروری مردانه در آسیب DNA اسپرم بررسی کردیم، مطالعات بیشتری جهت ارزیابی نقش این هورمونها بر میزان باروری و کیفیت جنین نیاز است.
هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات هورمونهای ,LH ,FSHتستوسترون, TSH، پرولاکتین و AMH در میزان شکستگی DNA اسپرم در افراد نرمواسپرمیا در مقایسه با افراد الیگوآستنوتراتواسپرمیا به منظور طراحی یک الگوریتم بالینی برای مطالعه جامع ناباروری با فاکتور مردانه میباشد.
مواد و روشها: نمونه سمن از 60 بیمار مراجعهکننده به کلینیک ناباروری جمعآوری و سپس تست تانل برای ارزیابی میزان شکستگی DNA بروی این نمونهها انجام شد. بر اساس نتایج بررسی پارامترهای سمن و DFI نمونهها به 4 گروه مردان نرمواسپرمیا بدون افزایش DFI، نرمواسپرمیا با افزایش DFI، الیگو آستنو تراتواسپرمیا بدون افزایش DFI، الیگو آستنو تراتواسپرمیا با افزایش DFI تقسیمبندی شدند. پارامترهای هورمونی با استفاده از تکنیک الایزا ارزیابی شد.
نتایج: سطح FSH ,LH ارتباط معناداری با افزایش DFI نشان داد (01/0 ≥ p). در حالیکه سطح تستوسترون و TSH ارتباط معناداری با غلظت اسپرم نشان میداد. سطح پرولاکتین و AMH به طور معناداری با غلظت اسپرم و میزان DFI ارتباط داشت (01/0 ≥ p).
نتیجه گیری: کاهش و افزایش میزان هورمونهای سرم میتواند تأثیرات منفی روی پارامترهای سمن و میزان شکستگی DNA داشته باشد و منجر به ناباروری مردانه شدیدتری شود. هرچند ما اثرات این هورمونهای اصلی در ناباروری مردانه در آسیب DNA اسپرم بررسی کردیم، مطالعات بیشتری جهت ارزیابی نقش این هورمونها بر میزان باروری و کیفیت جنین نیاز است.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |