دوره 22، شماره 5 - ( 2-1403 )
جلد 22 شماره 5 صفحات 394-383 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (1914 مشاهده)
مقدمه: هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) با تأثیر بر سیستم تولیدمثل باعث عقیمی میشود. ویتامین B12 کمیت و عملکرد اسپرم را بهبود میبخشد.
هدف: حفاظت ویتامین B12 در برابر اثرات نامطلوب H. pylori مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: 40 سر موش نر C57 (6 هفتهای) به طور تصادفی به 4 گروه مساوی (10 =n ) شامل گروه 1 (کنترل بدون مداخله)، گروه 2 (H)، گروه 3 (HP) و گروه 4 (HB) تقسیم شدند. سه گروه تیمار به ترتیب 109×1 واحد تشکیل کلنی (CFU) H. pylori، CFU 109×1 از H. pylori + فسفات سالین بافر (PBS) و CFU 109×1 از H. pylori +µg/kg 50 از ویتامین B12 به ترتیب به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. در گروههای القایی، H. pylori 3 بار با 1 سیسی PBS در طول روز به صورت دهانی تزریق شد. سپس پارامترهای مورفولوژی بیضه، تحرک، زندهمانی، تعداد و شکل اسپرم، سطوح پلاسمایی مالوندیآلدئید (MDA)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و ظرفیت آنتیاکسیدانی کل (TAC) اندازهگیری شد. همچنین تغییرات بافت بیضه با استفاده از نمرات جانسون، شاخص تمایز لولهای (TDI) و شاخص اسپرماتوژنز (SPI) مورد بررسی قرار گرفت. سطح سرمی ویتامین B12، هموسیستئین و تستوسترون نیز بررسی گردید.
نتایج: نتایج نشاندهنده کاهش معنیدار نمره جانسون، TDI، SPI و سطح سرمی تستوسترون و هموسیستئین و همچنین افزایش معنیدار سطح MDA در گروه H و HP نسبت به گروه HB بود (05/0 p <). در مقابل، بیشترین فعالیت آنزیمهای SOD و GPX و TAC و همچنین کمترین سطح سرمی MDA در گروه HB نسبت به سایر گروهها مشاهده شد (05/0 p <).
نتیجه گیری: ویتامین B12 منجر به افزایش فعالیت آنزیم آنتیاکسیدانی و پارامترهای اسپرم و همچنین کاهش آسیب به بافت بیضه شد. میتوان از آن به عنوان یک آنتیاکسیدان قوی در کاهش آسیب بیضه ناشی از H. pylori استفاده کرد.
هدف: حفاظت ویتامین B12 در برابر اثرات نامطلوب H. pylori مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: 40 سر موش نر C57 (6 هفتهای) به طور تصادفی به 4 گروه مساوی (10 =n ) شامل گروه 1 (کنترل بدون مداخله)، گروه 2 (H)، گروه 3 (HP) و گروه 4 (HB) تقسیم شدند. سه گروه تیمار به ترتیب 109×1 واحد تشکیل کلنی (CFU) H. pylori، CFU 109×1 از H. pylori + فسفات سالین بافر (PBS) و CFU 109×1 از H. pylori +µg/kg 50 از ویتامین B12 به ترتیب به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. در گروههای القایی، H. pylori 3 بار با 1 سیسی PBS در طول روز به صورت دهانی تزریق شد. سپس پارامترهای مورفولوژی بیضه، تحرک، زندهمانی، تعداد و شکل اسپرم، سطوح پلاسمایی مالوندیآلدئید (MDA)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و ظرفیت آنتیاکسیدانی کل (TAC) اندازهگیری شد. همچنین تغییرات بافت بیضه با استفاده از نمرات جانسون، شاخص تمایز لولهای (TDI) و شاخص اسپرماتوژنز (SPI) مورد بررسی قرار گرفت. سطح سرمی ویتامین B12، هموسیستئین و تستوسترون نیز بررسی گردید.
نتایج: نتایج نشاندهنده کاهش معنیدار نمره جانسون، TDI، SPI و سطح سرمی تستوسترون و هموسیستئین و همچنین افزایش معنیدار سطح MDA در گروه H و HP نسبت به گروه HB بود (05/0 p <). در مقابل، بیشترین فعالیت آنزیمهای SOD و GPX و TAC و همچنین کمترین سطح سرمی MDA در گروه HB نسبت به سایر گروهها مشاهده شد (05/0 p <).
نتیجه گیری: ویتامین B12 منجر به افزایش فعالیت آنزیم آنتیاکسیدانی و پارامترهای اسپرم و همچنین کاهش آسیب به بافت بیضه شد. میتوان از آن به عنوان یک آنتیاکسیدان قوی در کاهش آسیب بیضه ناشی از H. pylori استفاده کرد.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |