en دختران مدرسه و انگیزه های فرزندآوری: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی از طریق برنامه درسی پنهان Reproductive Epidemiology Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">کودکان مهم&shy;ترین عامل رشد جمعیت هستند. انگیزه&shy;های بارداری به عنوان محرک اصلی باروری محسوب می&shy;شوند و اهمیت تصمیم&shy;گیری&shy;های باروری در انسان بر اساس اظهارات جمعیت&shy;شناختی، هر کشوری نیاز به جمع&shy;آوری اطلاعات خاص در مورد عوامل که ممکن است بر روی اهداف دختران نوجوان تاثیر می&shy;گذارد. از آنجا که این یک مفهوم اساسی است که بر تصمیم&shy;گیری در زمینه سیاست&shy;های جمعیت تأثیر می&shy;گذارد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف از این مطالعه تعیین تأثیر شکل جدید برنامه تعامل بر انگیزه&shy;های فرزندآوری دانش&shy;آموزان است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش &shy;ها: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">با توجه به یک کارآزمایی تصادفی به خوبی تعریف شده، تک کور؛ ما اثرات مداخله را ارزیابی کردیم. از یک طرح مداخله پیش از پس آزمون در 8 مدرسه دولتی تهران استفاده شد. ما همه دانش&shy;آموزان را انتخاب کردیم؛ در محدوده سنی 12-7 و 18-16 سال برای ابتدایی و دبیرستان (130 دانش&shy;آموز در هر مدرسه با تعداد کل 260) یک سری از مداخله از داستان به بحث آزاد با موضوع خاص از طریق مفهوم از آموزش پنهان انجام شده است ما نتیجه را با پیش آزمون-پس آزمون که بر اساس پرسشنامه انگیزه فرزند&shy;آوری میلر است، ارزیابی کردیم. یک ماه پس از آخرین مداخله، ارزیابی نهایی صورت گرفت. این مطالعه بخشی از پایان&shy;نامه دکترای دانشگاه علوم پزشکی شاهرود است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته&shy;ها نشان داد پس از مداخله&shy;ای که به بهترین نحو انجام شد، تمام نمرات مثبت ارتقا یافته و منفی کاهش یافت. از سوی دیگر، مهم نیست که چه گروه واقعا شرکت&shy;کننده، نمره کل اهدافشان بهتر شده است. به این ترتیب، مجموع نمرات مثبت در گروه مداخله به طور معناداری افزایش یافت (05/0</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&le;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) همچنین دانش</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">آموزان دوره متوسطه به طور معنی&shy;داری در نمرات مثبت شان بهتر و نمرات منفی شان کاهش یافته بود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه&shy; گیری: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">این مطالعه نشان داد که ما می&shy;توانیم انگیزه&shy;های بنیادی فرزندآوری را حتی با مداخلات کوچک بهبود بخشیم. مداخله ما می&shy;تواند انگیزه&shy;های مثبت فرزندآوری را در میان دختران مدارس بهبود بخشد. در این راستا نقش برخی از عوامل مخدوش&shy;کننده مانند اعتقادات مذهبی خانواده&shy;ها، میزان تحصیلات مادر بیشتر اهمیت دارند.</span></span> <strong>Background:</strong> Childbearing motives are considered as the primary stimulus of fertility and the importance of making fertility decisions in humans.<br> <strong>Objective: </strong>The aim of this study is to determine the effect of a new form of interactional program on the childbearing motives of students.<br> <strong>Materials and Methods: </strong>According to a well-defined, single-blind randomized controlled trial, we selected eight government schools in Tehran. Students in the age range of 7-12 yr and 16-18 yr (130 students in each school with a total number of 260) were selected for a series of intervention from storytelling to free discussion on a special subject through the concept of hidden curriculum. We evaluate the outcome with pretest-posttest based on the Miller childbearing motives questionnaire. One month after the last intervention, final evaluation took place.<br> <strong>Results:</strong> The findings showed that after an intervention conducted in the best way, all positive scores were promoted while the negative ones declined. One the other hand, no matter what really the participant&rsquo;s groups were, their total intention score got better. In this way, the total positive scores were significantly increased in the intervention groups (p = 0.000) Also, the students in high school significantly improved in positive scores and the negative score decreased in them.<br> <strong>Conclusion: </strong>This study showed that the fundamental childbearing motives even with small interventions can be improved. Our intervention could improve the positive childbearing motives among school girls. In this regard, the role of some confounding factor such as the role of some confounding factors such as religious beliefs in family, maternal education is most important. فرزندآوری, انگیزه, مدرسه, نوجوانان, قصد Childbearing, Motive, School, Adolescents, Intention. 935 944 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-969-1&slc_lang=en&sid=1 Zeinab Oshrieh oshrieh.mid90@gmail.com 0000-0002-2467-9340 No Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran. Afsaneh Keramat keramat@gmail.com 0000-0001-5015-5973 No Reproductive Studies and Women’s Health Research Center, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran. Mohammad Shariati shariati@gmail.com 0000-0002-8027-8429 No Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Najmeh Tehranian tehranian@gmail.com 0000-0002-0909-124X Yes Department of Reproductive Health and Midwifery, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. Elham Ebrahimi ebrahimi_308@yahoo.com 0000-0002-5327-967X No Department of Reproductive Health, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Mohammad Effatpanah effatpanah@gmail.com 0000-0002-6855-4945 No Department of Psychiatry, Ziaeian Hospital, School of Medicine, Tehran University of Medical Science, Tehran, Iran.