en اثرات مونوسدیم گلوتامات بر ساختار بافت بیضه در موش‌های سوری بالغ تحت درمان با پاکلی‌تاکسل: یک مطالعه تجربی Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">پاکلی‌تاکسل (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PTX</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)، ترکیب شیمی درمانی و مونوسدیم‌گلوتامات (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MSG</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)، دارای اثرات اکسیداتیو در بافت‌ بیضه است.</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در این مطالعه اثرات مصرف مونوسدیم گلوتامات بر تشدید تغییرات بافت بیضه ناشی از پاکلی تاکسل ارزیابی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش &shy;ها:</span></span></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مونوسدیم‌گلوتامات (30 و 60 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">mg/kg i.p</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) قبل یا بعد از تجویز پاکلی‌تاکسل در شش گروه موش‌ سوری بالغ (شش سر موش در هر گروه) شامل گروه کنترل، پاکلی‌تاکسل، پاکلی‌تاکسل+مونوسدیم‌گلوتامات ‌(30)، پاکلی‌تاکسل+مونوسدیم‌گلوتامات ‌(60)، مونوسدیم گلوتامات (30)+پاکلی تاکسل و مونوسدیم‌گلوتامات‌ (60)+ پاکلی‌تاکسل استفاده شد. پس از آسان‌کشی، وزن حیوانات ثبت شده، سطح خونی هورمون‌های محور هیپوفیز-بیضه و شاخص پراکسیداسیون لیپیدی سرم اندازه‌گیری شد. هیستومورفومتری بافت بیضه (قطر لوله اسپرم‌ساز، ارتفاع اپیتلیوم زایا)، ایمونوهیستوشیمی پروتئین‌های </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P53</span></span></em> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">و شاخص‌های میکروسکوپی اسپرماتوژنز (شاخص تمایز لوله‌ای، شاخص اسپرمیوژنز و شاخص تجدید جمعیت) بررسی گردید.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">میانگین وزن بدن تغییر معنی‌داری نیافت. غلظت سرمی تستوسترون (0001/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)، هورمون محرک رشد فولیکول (019/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) و هورمون لوتئینه&shy;کننده (08/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) کاهش و شاخص پراکسیداسیون لیپیدی (208/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) در گروه‌های تجربی در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت. شاخص‌های هیستومورفومتری &nbsp;(0001/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">و</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">001/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به ترتیب)، جمعیت سلول‌های زایگر (005/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"><</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) و شاخص‌های میکروسکوپی اسپرماتوژنز (001/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">، 0001/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">و</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">005/0 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به ترتیب)، در گروه‌های تجربی بصورت معنی‌دار کاهش یافت. استفاده از مونوسدیم گلوتامات قبل از درمان با پاکلی‌تاکسل تغییرات ساختاری و عملکردی بیشتری ایجاد نمود. بیشترین واکنش مثبت به حضور پروتئین‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P53</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در گروه‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MSG30 + PTX</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">یا </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">MSG60 + PTX</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> در مقایسه با سایر گروه‌ها مشاهده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه&shy; گیری: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از مونوسدیم گلوتامات می&shy;تواند موجب تشدید تغییرات بافت بیضه القاء شده توسط پاکلی‌تاکسل گردد. </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span> <strong>Background:</strong> Paclitaxel (PTX), a chemotherapeutic agent, and monosodium glutamate (MSG) have oxidative effects on testicular tissue.<br> <strong>Objective:</strong> In this study, the effects of MSG administration on the exacerbation of testicular tissue alterations related to PTX treatment were evaluated.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> MSG (30 & 60 mg/kg i.p.) was administrated to six groups (n = 8/each) of adult mice before or after PTX treatment: control, PTX-treated, MSG30 + PTX, MSG60 + PTX, PTX + MSG30, and PTX + MSG60. Following the euthanizing, the body weight measurement, pituitary&ndash;testicular axis hormonal analysis and serum lipid peroxidation index assessment was prepared, testicular histomorphometry (tubular diameter and germinal epithelium height), immunohistochemistry of <em>p53</em> was completed. Microscopic indices of spermatogenesis (tubular differentiation, spermiogenesis and repopulation indices) were studied.<br> <strong>Results:</strong> Body weight was not changed significantly. The levels of testosterone (p = 0.0001), follicle stimulating hormone (p = 0.019), and luteinizing hormone (p = 0.08) were decreased while the level of lipid peroxidation index was increased (p = 0.208) in the treated groups. The histomorphometry indices (p < 0.0001 and p = 0.001, respectively), germ cells population (p < 0.05) and microscopic indices of spermatogenesis (p = 0.001, p = 0.005, p < 0.0001, respectively) were significantly reduced in all treated groups. The administration of MSG before PTX treatment induces more changes. The most positive reaction to <em>p53</em> was observed in MSG30 or 60 + PTX groups compared to other groups.<br> <strong>Conclusion:</strong> The administration of MSG could intensify testicular tissue alterations related to PTX chemotherapy. بافت بیضه, پاکلی‌تاکسل, مورفومتری, مونوسدیم‌گلوتامات, موش سوری Mice, Monosodium glutamate, Morphometry, Paclitaxel, Testicular tissue. 819 830 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-678&slc_lang=en&sid=1 Davoud Kianifard kianifard@tabrizu.ac.ir; davoudkianifard@gmail.com 0000-0001-8709-5417 Yes Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran. Ali Ehsani 0000-0003-0391-9218 No Department of Food Science and Technology, Faculty of Nutrition and Food Sciences, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran., 3Food and Drug Safety Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. Parisa Zeinolabedini Daneshgar 0000-0001-8945-3468 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran. Ghasem Akbari 0000-0003-4207-2478 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran. Seyyed Maysam Mousavi Shoar 0000-0002-2836-3087 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran.