International Journal of Reproductive BioMedicine

en ارتباط بین میزان پروتئین PPARγ در سلول های گرانولوزا و درصد حاملگی در برنامه IVF Correlation between PPAR? protein expression level in granulosa cells and pregnancy rate in IVF program Original Article Original Article مقدمه: PPARs ها، رسپتورهای هستهای هستند که در تمایز لیپیدها و متابولیسم درگیر میباشند. زیر گروه نوع گاما از خانواده PPAR ها نقش مهمی در فعالیت های فیزیولوژیک تخمدان دارد. هدف: تعیین ارتباط بین میزان پروتئین PPARγ در سلولهای گرانولوزا و درصد حاملگی در زنانی که داوطلب IVF هستند. مواد و روش ها: در این مطالعه مقایسهای-مقطعی، 25 نمونه سلولهای گرانولوزا از زنانی که جهت IVF به مرکز درمانی مراجعه کرده بودند، جمعآوری گردید. میزان بیان پروتئین PPARγ در سلول های گرانولوزا در مقایسه با میزان بتا اکتین به عنوان ژن استاندارد با روش وسترن بلات اندازه گیری شد. حاملگی آزمایشگاهی با اندازهگیری β-hCG در خون بعد از 14 روز از انتقال جنین تعیین گردید. جهت بررسی ارتباط بین تخمکها با وقوع حاملگی و میزان بیان پروتئین PPARγ از آنالیز همبستگی استفاده شد. نتایج: آنالیز همبستگی نشان داد که هیچ ارتباط معنی داری بین میزان پروتئین PPARγ در سلول های گرانولوزا با پارامترهای IVF شامل تعداد تخمکهای بالغ و نسبت باروری وجود ندارد. مقایسه بین میزان پروتئین  PPARγ با درصد حاملگی مثبت و منفی نیز ارتباط معنی داری نداشت. نتیجه گیری: بر طبق نتایج این مطالعه، میزان پروتئین PPARγ در سلول های گرانولوزا مستقیما با میزان موفقیت IVF ارتباط ندارد. Background: Peroxisome proliferative-activated receptors (PPARs) are nuclear receptors that involved in cellular lipid metabolism and differentiation. The subtype γ of the PPAR family (PPAR?) plays important roles in physiologic functions of ovaries. Objective: To determine correlation between PPARγ protein level in granulosa cells and pregnancy rate in women undergoing in-vitro fertilization (IVF) treatment. Materials and Methods: In this cross-sectional study, twenty-five samples of granulosa cells were collected from women referred to an IVF treatment center. PPARγ protein expression level in granulosa cells was determined in comparison with β-actin level as control gene with Western blot test. Laboratory pregnancy was determined by a rise in blood ?-hCG level fourteen days after embryo transfer. Correlation analyses were used to test for associations between the oocytes and pregnancy occurrence as outcome variables and PPARγ protein expression level. Results: Correlation analysis indicated that there was no significant relationship between granulosa cells PPARγ protein level with IVF parameters including number of matured oocytes and the ratio of fertilized to matured oocytes. Comparison of granulosa cells PPARγprotein level with positive and negative laboratory pregnancy revealed also no significant relationship. Conclusion: According to the results of this study, PPARγ protein level in granulosa cells could not be directly correlated to the success rate of IVF. In-vitro fertilization, peroxisome proliferative-activated receptor-γ, سلول های گرانولوزا, درصد حاملگی. In-vitro fertilization, Peroxisome proliferative-activated receptor γ, Granulosa cells, Pregnancy rate. 149 154 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-31-41&slc_lang=en&sid=1 Mehdi Sahmani مهدی سهمانی Yes Department of Biochemistry and Clinical Laboratories, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه بیوشیمی و آزمایشگاه های بالینی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران Reza Najafipour رضا نجفی پور No Department of Clinical Biochemistry and Molecular and Cellular Research Center, Ghazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran گروه ژنتیک، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران Laya Farzadi لعیا فرزادی No Women’s Reproductive Health Research Center, Alzahra Hospital, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran مرکز تحقیقات بهداشت باروری زنان، بیمارستان الزهرا، تبریز، ایران Ebrahim Sakhinia ابراهیم سخی نیا No Department of Biochemistry and Clinical Laboratories, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه بیوشیمی و آزمایشگاه های بالینی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران Masoud Darabi مسعود دارابی No Department of Biochemistry and Clinical Laboratories, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه بیوشیمی و آزمایشگاه های بالینی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران Vahideh Shahnazi وحیده شهنازی No Women’s Reproductive Health Research Center, Alzahra Hospital, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran مرکز تحقیقات بهداشت باروری زنان، بیمارستان الزهرا، تبریز، ایران Amir Mehdizadeh امیر مهدی زاده No Department of Biochemistry and Clinical Laboratories, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه بیوشیمی و آزمایشگاه های بالینی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران Maghsod Shaaker مقصود شاکر No Department of Biochemistry and Clinical Laboratories, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه بیوشیمی و آزمایشگاه های بالینی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران Mohammad Noori محمد نوری mmdnoori@gmail.com No Drug Applied Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran مرکز تحقیقات کاربردی دارویی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران