International Journal of Reproductive BioMedicine

en مقایسه اثر هورمون محرک فولیکول نوترکیب انسانی، گنادوتروپین کوریونیک انسانی و گنادوتروپین منوپوزال انسانی روی پارامترهای منی بعد از واریکوسلکتومی Comparison of recombinant human follicle stimulating hormone (rhFSH), human chorionic gonadotropin (HCG) and human menopausal gonadotropin (HMG) on semen parameters after varicocelectomy: a randomized clinical trial Original Article Original Article مقدمه: شایعترین یافته فیزیکی در مردان نابارور، واریکوسل است که یکی از مکانیسم هایی که از طریق آن واریکوسل پارامترهای مایع منی را تحت تأثیر قرار میدهد، استرس اکسیداتیو است. هدف: هدف از انجام این مطالعه، مقایسه تأثیر هورمون محرک فولیکول نوترکیب انسانی (rhFSH)، گنادوتروپین کوریونیک انسانی (HCG) و گنادوتروپین منوپوزال انسانی (HMG) بر روی پارامترهای منی و باروری بعد از واریکوسلکتومی برابر اولین بار میباشد. مواد و روش ها: یکصد و سیزده مرد نابارور دارای واریکوسل به چهار گروه تقسیم شدند. گروه الف، 5000 واحد HCG بصورت هفتگی، گروه ب: 75 واحد HMG سه بار در هفته و گروه ج: 75 واحد rhFSH سه بار در هفته دریافت کردند و گروه د: هیچ درمان دارویی بعد از واریکوسلکتومی دریافت نکردند. نتایج: پس از سه ماه در گروه الف، مورفولوژی اسپرم بهبود یافت (0/007=p) که منجربه 32% حاملگی شد. در گروه ب، تحرک (0/023=p) و مورفولوژی اسپرم (p=0.014) بهبود داشت که منجر به میزان حاملگی 57% شد. در گروه ج، همه پارامترهای مایع منی ارزیابی شده افزایش داشت (0/05>p) که میزان حاملگی 62/5% بود. فقط rhFSH غلظت اسپرم را تا ml 106×20< افزایش داد (0/027=p). در گروه د، مورفولوژی اسپرم افزایش داشت (0/038=p) ولی سایر پارامترها بدون تغییر ماند و هیچ حاملگی رخ نداد. <span dir="RTL" style="background-image:initial;background-position:initial;background-size:initial;background-repeat:initial;background-attachment:initial;background-origin:initial;background-clip:initial;">نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که این داروها میتوانند زمان القاء اسپرماتوژنز و باروری را در مقایسه با واریکوسلکتومی به تنهایی کاهش دهند. برای این هدف، rhFSH موثرتر از سایر داروها است. Background: The most frequent physical finding in infertile men is varicocele, in which one of the mechanisms that can affect seminal parameters is oxidative stress. Objective: Our study aimed, for the first time, to compare the efficacy of recombinant human follicle-stimulating hormone (rhFSH), human chorionic gonadotropin (HCG) and human menopausal gonadotropin (HMG) on sperm parameters and fertility after varicocelectomy. Materials and Methods: 113 infertile men with varicocele were divided into four groups. Group A received HCG 5000 IU weekly, group B received HMG 75 IU three times a week, group C received rhFSH 75 IU three times a week and group D received no medical treatment after varicocelectomy. Results: After three months, in group A sperm morphology improved (p=0.007), causing a 32% pregnancy rate. In group B, sperm motility (p=0.023) and morphology (p=0.014) improved, causing a 57% pregnancy rate. In group C, all of the investigated semen parameters increased (p<0.05), causing a 62.5% pregnancy rate. Only rhFSH improved sperm concentrations to >20×106 mL (p=0.027). In group D, sperm morphology increased (p=0.038), but other parameters remained unchanged and no pregnancies occurred. Conclusion: It can be concluded that drugs can reduce induction time for spermatogenesis and fertility in comparison with varicocelectomy alone. For these purposes, rhFSH is more effective than other drugs. ناباروری مردانه, آنالیز مایع منی, واریکوسل, واریکوسلکتومی, هورمون محرک فولیکول نوترکیب انسانی, گنادوتروپین کوریونیک انسانی, گنادوتروپین منوپوزال انسانی Male Infertility, Semen Analyses, Varicocele, Varicocelectomy, HCG, HMG, rhFSH 441 452 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-31-83&slc_lang=en&sid=1 Mohammad Ali Amirzargar محمدعلی امیرزرگر dr_amirzargar@yahoo.com Yes Department of Urology, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Mahnaz Yavangi مهناز یاونگی No Department of Obstetrics and Gynecology, Fatemieh Infertility Research Center, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات فاطمیه، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Abbass Basiri عباس بصیری No Urology and Nephrology Research Center, Shahid Labbafinejad Medical Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات اورولوژی و نفرولوژی، بیمارستان شهید لبافی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Sayyed Mahdi Hosseini Moghaddam سید مهدی حسینی مقدم No Urology and Nephrology Research Center, Shahid Labbafinejad Medical Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات اورولوژی و نفرولوژی، بیمارستان شهید لبافی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Hooshang Babbolhavaeji هوشنگ باب الهوائجی No Department of Urology, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Nasibeh Amirzargar نسیبه امیرزرگر No Urology and Nephrology Research Center, Shahid Labbafinejad Medical Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات اورولوژی و نفرولوژی، بیمارستان شهید لبافی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Hossein Amirzargar حسین امیرزرگر No Urology and Nephrology Research Center, Shahid Labbafinejad Medical Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات اورولوژی و نفرولوژی، بیمارستان شهید لبافی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Leila Moadabshoar لیلا مودب شعار No Urology and Nephrology Research Center, Shahid Labbafinejad Medical Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات اورولوژی و نفرولوژی، بیمارستان شهید لبافی نژاد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران