International Journal of Reproductive BioMedicine

en بررسی مقایسه ای اثرداروهای کلومیفن، تاموکسیفن ولتروزول در درمان نازایی زنان نابارور مبتلا به عدم تخمک گذاری بدون سندرم تخمدان پلی کیستیک Comparison of the effectiveness of clomiphene citrate, tamoxifen and letrozole in ovulation induction in infertility due to isolated unovulation Original Article Original Article مقدمه: عدم تخمک گذاری شایع ترین علت نازایی است. اولین قدم در درمان خوراکی این بیماران، کلومیفن سیترات می باشد. تاموکسیفن دیگر داروی آنتی استروژن می باشد که در تحریک تخمک گذاری مورد استفاده قرار می گیرد. بسیاری از بیماران نسبت به این داروها مقاوم می باشند. لذا داروهای دیگری مانند مهارکننده های آروماتاز مورد استفاده قرار می گیرند. هدف: این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر سه داروی کلومیفن، تاموکسیفن و لتروزول بر نتایج تحریک تخمک گذاری در زنان نابارور مبتلا به عدم تخمک گذاری بدون سندرم تخمدان پلی کیستیک انجام شد. مواد و روش ها: 150 زن نابارور با نازایی اولیه به علت عدم تخمک گذاری بدون علائم تخمدان پلی کیستیک به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند.       گروه  A، mg 50 تا حداکثر mg 150 کلومیفن، گروه B، mg 10 تا حداکثر mg 30 تاموکسیفن و گروه C، mg 2/5 تا حداکثر mg 7/5 لتروزول به مدت 5 روز تا زمان تخمک گذاری دریافت نمودند. در صورت عدم بروز تخمک گذاری با 5 روز درمان، دارو به مدت 7 روز ادامه داده شد. در صورت حصول بارداری، یا عدم تخمک گذاری با درمان با حداکثر دوز تا  7روز (مقاومت به درمان) و یا عدم بارداری پس از شش ماه درمان (شکست درمان)، درمان قطع گردید. در نهایت تعداد فولیکول های رسیده، ضخامت آندومتر، میزان بارداری، میزان حاملگی چند قلویی، تولد زنده و سقط در این بیماران اندازه گیری شد. نتایج: میزان تخمک گذاری درکل 60 نفر (73/4%) بوده است که در سه گروه یکسان میباشد. تعداد موارد بارداری درگروه کلومیفن 32 نفر (64%)، در گروه تاموکسیفن 20 نفر (40%) و در گروه لتروزول 25 نفر (50%) بوده است. میزان تولد زنده درگروه کلومیفن 20 نفر (50%) بوده است. تفاوت میزان بارداری در گروه کلومیفن با دو گروه دیگر ازنظر آماری معنیدار میباشد. سقط در گروه کلومیفن10 مورد (20%) در گروه تاموکسیفن 3 مورد (6%) ودر گروه لتروزول 4 مورد (8%) بوده است. تفاوت میزان سقط نیزدر گروه کلومیفن با دوگروه دیگر معنی دار می باشد. یک بارداری دوقلو با کلومیفن و یک مورد با تاموکسیفن اتفاق افتاد. اما تمام بارداریهابا لتروزول تک قلو بودند. نتیجه گیری:به علت میزان بالای بارداری باکلومیفن نسبت به تاموکسیفن و لتروزول، کلومیفن کماکان مؤثرترین دارو در تحریک تخمکگذاری در زنان نابارور مبتلا به عدمتخمکگذاری است. هر چند که در مقایسه با تاموکسیفن و لتروزول، بارداری های حاصل از مصرف کلومیفن با میزان بالاتری ازسقط همراه است. Background: Unovulation is the most common cause of infertility. The first line oral treatment has been clomiphene citrate. Another anti-estrogen used for ovulation induction is tamoxifen. Many unovulatory infertile women are resistance to anti-estrogens and need another treatment. Alternative treatments are aromatas inhibitors. Objective: This study was designed to compare the effectiveness of clomiphene, tamoxifen and letrozole in ovulation induction outcomes in isolated non PCOS unovulatory patients. Materials and Methods: 150 unovulatory infertile women who had isolated non- polycystic ovarian syndrome (PCOS), randomized to 3 groups. Group A received clomiphene 50 mg to maximum 150 mg for 5 days, Group B received tamoxifen 10mg to maximum 30 mg for 5 days, Group C received letrozole 2.5 mg for 5 days, to maximum 7.5 mg until ovulation was induced. If ovulation failed to occur with 5 days treatments, drug continued for 7 days. Treatment has been stopped if they became pregnant or if patient didn’t ovulate with maximum dose for 7 days (resistant to treatment) or failed to concept after six months despite ovulation (failure of treatment). Main outcome measures were: number of mature follicles, endometrial thickness, pregnancy rate, multiple pregnancy rate, live birth and miscarriage. Results: Overall ovulation rate was 60 (73.4%), this rate in group A was 39 (78%), in group B it was 24 (68%) and in group C was 37 (74%). Pregnancy rate in groups A, B and C were, 32 (64%), 20 (40%), and 25 (50%) respectively, and live birth rate was 22 (44%) in A, 17 (34%) in B and 21 (42%) in C. Miscarriage rate with clomiphene was 10 (20%) while this was 3 (6%) in tamoxifen and 4 (8%) in letrozole group (p=0.05). One twin pregnancy was occurred with clomiphene and one with tamoxifen, while all pregnancies with letrozole were singleton. Conclusion: Because of higher pregnancy rate with clomiphene citrate than tamoxifen and letrozole, Clomiphene citrate is still the first-line therapy for ovulation induction. Surprisingly, pregnancies after tamoxifen and letrozole have lower miscarriage rate than clomiphene. نازایی, عدم تخمک گذاری, سندروم تخمدان پلی کیستیک, تحریک تخمک گذاری, کلومیفن, تاموکسیفن, لتروزول Infertility, Unovulation, Non-polycystic ovarian syndrome, Ovulation induction, Clomiphene, Tamoxifene, Letrozole. 531 536 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-549-15&slc_lang=en&sid=1 Fariba Seyedoshohadaei فریبا سیدالشهدایی f.seyedoshohadaei@muk.ac.ir Yes Department of Obstetrics and Gynecology, Besat Hospital, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران Farnaz Zandvakily فرناز زند وکیلی No Department of Obstetrics and Gynecology, Besat Hospital, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران Shole Shahgeibi شعله شاه غیبی No Department of Obstetrics and Gynecology, Besat Hospital, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، کردستان، ایران