en دیابت و ناباروری مردان: مروری بر آسیب ساختاری کروماتین اسپرم و اثرات اپی ژنتیک Fertility & Infertility Review article Review Article <div style="text-align: justify;"><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">دیابت شیرین (</span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DM</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) به عنوان یک معضل جهانی سلامت، باروری مردان را عمدتاً از طریق تأثیرات منفی بر یکپارچگی ساختار کروماتین و </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> اسپرم تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مقاله مروری به بررسی چگونگی اختلال </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DM</span></span><span dir="RTL" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> در فرآیند اسپرماتوژنز می‌پردازد که عمدتاً از طریق القای استرس اکسیداتیو رخ می‌دهد و می‌تواند منجر به قطعه قطعه شدن قابل توجه </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> و مختل شدن یکپارچگی کروماتین در اسپرماتوزوئیدها شود. شواهد نشان می‌دهند که حتی در مردان دیابتی با پارامترهای ظاهرا طبیعی آزمایش اسپرم، ممکن است آسیب پنهان </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> اسپرم وجود داشته باشد. مطالعات به طور مستمر شاخص</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span cambria="" style="font-family:">&not;</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">های قطعه-قطعه شدن </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> اسپرم و حساسیت بیشتر آن به تغییر ساختار را در مردان دیابتی گزارش می‌کنند. علاوه بر این، امکان تأثیر دیابت پدری بر سلامت فرزندان از طریق تغییرات اپی‌ژنتیکی در </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> اسپرم، از جمله الگوهای متیلاسیون </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> و محتوای </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">microRNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">، مورد بحث قرار گرفته است که می‌تواند مکانیسمی برای انتقال صفات متابولیک به نسل بعد باشد. در پایان، مزایای درمان دیابت در بهبود کیفیت اسپرم و سلامت کروماتین مورد بررسی قرار گرفته است. شواهد بالینی نشان می‌دهند که مداخلات درمانی، به ویژه کنترل شدید قند خون، می‌تواند منجر به بهبود قابل اندازه‌گیری در یکپارچگی </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> اسپرم شود. برای تهیه این مقاله، جستجوی جامعی در پایگاه‌های اطلاعاتی علمی معتبر از جمله </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">PubMed</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">، </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Scopus</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> و </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Web of Science</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> با استفاده از کلیدواژه‌هایی مانند &quot;دیابت ملیتوس&quot;، &quot;ناباروری مردان&quot;، &quot;ساختار کروماتین اسپرم&quot;، &quot;قطعه قطعه شدن </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">&quot; و &quot;اپی‌ژنتیک&quot; انجام شد. این مرور به تحلیل مکانیسم‌های احتمالی تأثیرات دیابت بر باروری مردان با تغییر ساختار کروماتین اسپرم و یکپارچگی </span></span><span style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">DNA</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> و تأثیر درمان دیابت بر کیفیت اسپرم می‌پردازد. همچنین مفهوم نوظهور تأثیرات اپی‌ژنتیکی و نقش آن در این زمینه مورد بحث قرار گرفته است.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Diabetes mellitus (DM) is a global health concern impacting male fertility through detrimental effects on sperm chromatin structure and DNA integrity. This review discusses how DM impairs spermatogenesis, primarily through the induction of oxidative stress, which can result in significant DNA fragmentation and compromised chromatin integrity in spermatozoa. We examine evidence suggesting that even men with seemingly normal semen parameters might exhibit hidden sperm DNA damage if diabetic. The reviewed literature consistently reports elevated sperm DNA fragmentation indices and increased susceptibility to denaturation in diabetic men compared to healthy controls. Furthermore, the potential for paternal diabetes to influence offspring health through epigenetic modifications in sperm DNA is discussed. Studies in animal models and human subjects indicate alterations in sperm DNA methylation patterns and microRNA content, suggesting a plausible mechanism for the transgenerational transmission of metabolic traits. Finally, the review examines the potential benefits of diabetes treatment in improving sperm parameters and chromatin integrity. Evidence from clinical studies demonstrates that interventions, particularly intensive glycemic control, can lead to measurable improvements in sperm DNA integrity. A comprehensive search was conducted in major scientific databases, including PubMed, Scopus, and Web of Science, to identify studies examining the impact of DM on male fertility using keywords like &quot;diabetes mellitus&quot;, &quot;male infertility&quot;, &quot;sperm chromatin structure&quot;, &quot;DNA fragmentation&quot;, and &quot;epigenetics&quot;. This review addresses the critical issue of how DM negatively impacts male fertility by altering sperm chromatin structure and DNA integrity. We explore the potential mechanisms involved and the impact of diabetes treatment on sperm quality. Additionally, the emerging concept of epigenetic inheritance and its potential role in this context is discussed.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> دیابت شیرین, ناباروری, اسپرماتوزوا, قطعه‌قطعه شدن DNA, اپی‌ژنتیک. Diabetes mellitus, Infertility, Spermatozoa, DNA fragmentation, Epigenetics. 775 786 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-3037-1&slc_lang=en&sid=1 Asieh Alaei asieh.alaei@yahoo.com 0009-0006-3723-9148 No Department of Anatomical and Molecular Biology Sciences, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. Mohammad Mehdi Azizi mehdiazizi835@gmail.com 0009-0004-0875-9465 No Department of Medical Physics, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. Mansour Homayoun homayoun.m@med.mui.ac.ir 0000-0003-1676-3443 Yes Department of Anatomical and Molecular Biology Sciences, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.