International Journal of Reproductive BioMedicine

en بررسی اثر نانواکسید روی بر استرس اکسیداتیو و اختلالات اسپرمی القا شده توسط داکسوروبیسین در رت های نر بالغ ویستار Effect of nano-zinc oxide on doxorubicin- induced oxidative stress and sperm disorders in adult male Wistar rats Original Article Original Article مقدمه: داکسوروبیسین یک آنتی بیوتیک آنتراسایکلین و یک داروی ضد سرطان است که کاربرد کلینیکی گسترده آن به دلیل عوارض جانبی از جمله آسیب غدد جنسی محدود میشود. هدف: هدف از این مطالعه، بررسی اثر حفاظتی نانواکسیدروی، بهعنوان یک آنتی اکسیدان شناخته شده، بر اختلالات اسپرمی القاشده توسط داکسوروبیسین    میباشد. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی رت های نر بالغ ویستار به چهار گروه تصادفی شامل یک گروه کنترل و سه گروه تجربی تقسیم شدند. گروه کنترل تحت تزریق درون صفاقی سالین قرار گرفت. سه گروه تجربی با تزریق درون صفاقی، به ترتیب داکسوروبیسین (mg/kg body weight 6)، نانواکسید روی (mg/kg body weight 5)، و داکسوروبیسین همراه با نانواکسید روی دریافت نمودند. بعد از 28 روز اندازهگیری ظرفیت آنتی اکسیدانی، پراکسیداسیون لیپیدی، هورمونهای جنسی در پلاسما و بررسی تغییرات اسپرمی انجام گرفت. تجزیه و تحلیل آماری با کمک نرم افزار SPSS-14 و آزمون ANOVA یک طرفه انجام شد. نتایج: در رتهای تیمار شده با داکسوروبیسین ظرفیت آنتی اکسیدانی تام پلاسما (TAP) (425/50±32/33) و میزان تستوسترون (69/0±38/3) کاهش     معنیدار نشان داد. پراکسیداسیون لیپیدی (LPO) (3/70±0/44) و آسیب (DNA(11/51±3/45 افزایش معنیدار نشان داد، درحالیکه تعداد اسپرم (157/98±6/29) کاهش یافت. همچنین میزان LH نیز کاهش معنیدار (0/26±0/05) نشان داد. نتیجه گیری: استفاده از نانواکسید روی سبب بهبود معنیدار تغییرات ناشی از داکسوروبیسین در مورد ظرفیت آنتی اکسیدانی تام پلاسما، پراکسیداسیون لیپیدی، میزان تستوسترون، LH، و فاکتورهای اسپرمی شد. یافتههای این مطالعه نقش حفاظتی نانواکسید روی را در ممانعت از سمیت القا شده توسط داکسوروبیسین در سیستم تولیدمثلی نر نشان میدهد. Background: Doxorubicin (DOX), an anthracycline antibiotic, is a widely used anticancer agent. In spite of its high antitumor efficacy, the use of DOX in clinical chemotherapy is limited due to diverse toxicities, including gonadotoxicity. Objective:  We investigated the protective effect of nano-zinc oxide (nZnO) as an established antioxidant on DOX-induced testicular disorders. Materials and Methods:  In this experimental study 24 adult male Wistar rats were divided into four groups including one control and three experimentals (6 rats per group). They received saline (as control), DOX alone (6 mg/kg body weight, i.p.), nZnO alone (5 mg/kg body weight, i.p.), and nZnO followed by DOX. Animals were sacrificed 28 days after treatment and evaluations were made by sperm count and measuring sex hormone levels in plasma. Also total antioxidant power (TAP) and lipid peroxidation (LPO) in plasma were tested. Data was analyzed with SPSS-14 and one way ANOVA test. P<0.05 were considered to be statistically significant. Results:  In the DOX-exposed rats significant differences were found compared with the control group (p=0.001) in plasma total antioxidant power (TAP) (425.50±32.33 vs. 493.33±18.54 mmol/mL), Lipid peroxidation (LPO) (3.70±0.44 vs. 2.78±0.68 μmol/mL), plasma testosterone (3.38±0.69 vs. 5.40±0.89 ng/dl), LH (0.26±0.05 vs. 0.49±0.18 mlU/mL), sperm count (157.98±6.29 vs. 171.71±4.42×106/mL) and DNA damage (11.51±3.45 vs. 6.04±2.83%). Co-administration of nZnO significantly improved DOX-induced changes (p=0.013) in plasma TAP (471.83±14.51 mmol/mL), LPO (2.83±0.75 μmol/mL), plasma testosterone (5.00±1.07 ng/dl), LH (0.52±0.08 mlU/mL), sperm count (169.13±5.01×106/mL) and DNA damage (7.00±1.67%). Conclusion:  At the dose designed in the present investigation cytoprotective role of nano-zinc oxide through its antioxidant potential is illuminated in DOX-induced male gonadotoxicity. داکسوروبیسین, نانواکسید روی, ظرفیت آنتی اکسیدانی تام, پراکسیداسیون لیپیدی, تستوسترون, LH. Doxorubicin, Antioxidant, DNA damage, Lipid peroxidation, Spermatogenesis, Testosterone. 355 0 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-474&slc_lang=en&sid=1 Puran Badkoobeh پوران بادکوبه No Department of Biology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Kazem Parivar کاظم پریور k_parivar@yahoo.com Yes Department of Biology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Seyed Mehdi Kalantar سید مهدی کلانتر No Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Seyed Davood Hosseini سید داوود حسینی No Razi Vaccine and Serum Research Institute, Central Area Branch, Arak, Iran موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، شعبه منطقه مرکزی، اراک، ایران Alireza Salabat علیرضا صلابت No Department of Chemistry, Arak University, Arak, Iran گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه اراک، ایران