en تاثیر بذر کتان در استرس اکسیداتیو ناشی از واریکوسل در رتهای نابالغ Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;">مقدمه</span></strong><span style="font-family:b mitra;">: واریکوسل اطفال مخرب&shy;ترین اثر را بر بیضه&shy;ها دارد. استرس اکسیداتیو مهم&shy;ترین علتی است که باعث ناباروری در واریکوسل می&shy;گردد. درمان با&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;آنتی&shy;اکسیدان&shy;ها باعث افزایش کیفیت اسپرم می&shy;شود.</span><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;">هدف:</span></strong> <span style="font-family:b mitra;">هدف از این مطالعه بررسی اثرات آنتی&shy;اکسیدانی بذر کتان در رت&shy;های نابالغ مبتلا به واریکوسل می&shy;باشد.</span><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;">مواد و روش&shy;ها:</span></strong><span style="font-family:b mitra;"> 42 رت نابالغ به 6 گروه تقسیم شدند. گروه اول رت&shy;های واریکوسلی بودند که 10% بذر کتان به غذای آن&shy;ها اضافه شده بود. گروه دوم رت&shy;های واریکوسلی با غذای معمولی و گروه سوم رت&shy;های واریکوسلی بودند که ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">E</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"> دریافت می&shy;کردند. گروه چهارم گروه شم که 10% بذر کتان به غذای آن&shy;ها اضافه شده بود. گروه پنجم گروه شم با غذای معمولی و گروه ششم رت&shy;های سالم با غذای معمولی بودند. پس از 6 هفته اسپرم&shy;ها از نظر تولید آنیون سوپراکساید و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">H₂O₂</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">، ظرفیت کل آنتی&shy;اکسیدانی منی و مالان دآلدئید در بیضه&shy;ها بررسی شد.</span><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;">نتایج:</span></strong><span style="font-family:b mitra;"> تولید آنیون سوپراکساید و </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">H₂O₂</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"> در گروه واریکوسل به&shy;طور معناداری بالاتر بود (0/001</span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&ge;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">) اما بذر کتان باعث کاهش آن&shy;ها شده بود</span> <span style="font-family:b mitra;">(0/001</span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&ge;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">). درظرفیت کل آنتی&shy;اکسیدانی منی تفاوت معناداری مشاهده </span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">نشد</span></span><span style="font-family:b mitra;"> (0/05</span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&ge;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">). مالان دآلدئید بیضه چپ در رت&shy;هایی که با بذر کتان 10% تغذیه شده بودند در مقایسه با گروه واریکوسل کاهش معناداری نشان داد (0/05</span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&ge;p).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;">نتیجه&shy;گیری:</span></strong><span style="font-family:b mitra;"> گونه&shy;های فعال اکسیژن می&shy;تواند باعث صدمه اکسیداتیو شده و عملکرد اسپرم را تحت تأثیر قرار دهد. بذرکتان به&shy;عنوان یک آنتی&shy;اکسیدان محلول در چربی باعث از بین بردن گونه&shy;های فعال اکسیژن در واریکوسل شده و غشا اسپرم را از صدمات ناشی از گونه&shy;های فعال اکسیژن القاء شده محافظت می&shy;کند.</span><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span> <strong>Background:</strong> Prepubertal varicocele has the most devastating effects on the testes. Oxidative stress is the major cause leading to infertility in varicocele. The antioxidant properties of Flaxseed (FS) treatment in some oxidative diseases have been reported.<br> <strong>Objective:</strong> This study aimed to evaluate the antioxidant effect of FS in prepubertal rats with experimental varicocele.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> Forty two male prepubertal rats were divided into 6 groups: the varicocele group were either fed with 10% FS, or with regular diet, or with Vit E, the group with sham operation fed with 10% FS, or had regular diet, and control rats who had not been operated but received regular diet. Varicocele was created by Koksal method. After 6 weeks sperm superoxide anion and H2O2 were evaluated by flowcytometery. Semen total antioxidant capacity (TAC) by Koracevic method and testes malondialdehyde (MDA) by thiobarbituric acid with spectrophotometry was measured.<br> <strong>Results:</strong> While superoxide anion and H2O2 were significantly higher in varicocele grop with regular diet (p=0.0001), FS significantly decreased the previously-mentioned parameters (p=0.0001). There were no significant differences for seminal TAC between 6 groups (p=0.07). Left testicular MDA concentration were lower in varicocele or group that were fed with 10% FS compared with other groups (p=0.001).<br> <strong>Conclusion:</strong> Reactive oxygen species (ROS) may cause sperm oxidative damage. FS as a fat soluble antioxidant can scavenge intracellular ROS production in varicocele. واریکوسل نابالغ, بذرکتان, استرس اکسیداتیو, آنتی اکسیدان. Varicocele, Flax, Oxidative stress, Antioxidants 459 0 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-485&slc_lang=en&sid=1 Shahla Sohrabipour شهلا سهرابی پور No Molecular Medicine Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Adele Jafari عادله جعفری No Department of Physiology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mohamad Kamalinejad محمد کمالی نژاد No Department of Pharmacogenosy, Faculty of Pharmacy, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Abdolfatah Sarrafnejd عبدالفتاح صراف نژاد No Department of Pathobiology, Faculty of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه پاتوبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Taherah Shahrestany طاهره شهرستانی No Department of Pathobiology, Faculty of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه پاتوبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Hamid-Reza Sadeghipour حمیدرضا صادقی پور sadeghipour@tums.ac.ir Yes Department of Physiology, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران