International Journal of Reproductive BioMedicine

en جهش اگزون 3 (Gly102Ser) زیر واحد بتاژن LH و پاسخ تخمدان به تحریک کنترل شده تخمدان The luteinizing hormone beta-subunit exon 3 (Gly102Ser) gene mutation and ovarian responses to controlled ovarian hyperstimulation Original Article Original Article مقدمه: علیرغم پیشرفت زیاد در روشهای IVF، یکی از مهمترین مشکلات متغیر بودن پاسخ به تحریک کنترل شده تخمدان (COH) میباشد. مطالعات اخیر اثرات تفاوتهای ژنتیکی فردی را در نتایج COH نشان میدهد. هدف: هدف ار انجام مطالعه بررسی ارتباط بین پلیمورفیسم LHβ G1502A در اگزون 3 ژن LH و پاسخ تخمدان به COH بود. مواد و روشها: در کل 220 زن تحت درمان با پروتکل بلند تحریک تخمدان مورد مطالعه قرار گرفتند. سه ژنوتیپ GG، GA و AA بوسیله PCR-RFLP بررسی شد. نتایج: در کل 34 بیمار (17%) دارای پاسخ ضعیف، 154 بیمار (77%) پاسخ نرمال و 12 نفر (6%) دارای پاسخ زیاد بودند. شایعترین ژنوتیپ (GA (55/5% بود در حالیکه (44/5%) بیماران ژنوتیپ GG بودند و هیچ بیماری ژنوتیپ AA نداشت. در کل 54/5% افراد با پاسخ نرمال و 61/8% افراد با پاسخ ضعیف و 50% افراد با پاسخ زیاد ژنوتیپ GA را نشان دادند. نتیجهگیری: نتایج ما ارتباطی را بین پلیمورفیسم مورد بررسی و پاسخ تخمدان نشان ندادند. بنابراین هنوز بسیار مشکل است که این ژنوتیپ را در بیماران جهت پیش بینی پاسخ به درمان تحریک تخمدان استفاده نمود.  Background: Despite extensive progress in IVF techniques, one of the most difficult problems is the variability in the response to controlled ovarian hyperstimulation (COH). Recent studies show the effects of individual genetic variability on COH outcome. Objective: To evaluate the correlation between LHβ G1502A polymorphisms in exon 3 of the LH gene and ovarian response to COH. Materials and Methods: A total of 220 women treated with a long protocol for ovarian stimulation were studied. Three genotypes of GG, GA and AA were detected by polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) analysis. Results: In total, 34 (17%) patients were poor responders, 154 (77%) were normal responders and 12 (6%) were hyper responders. The most frequent genotype was GA (55.5%) whereas 44.5% of patients showed GG genotype and there was no patient with AA genotype. In total 54.5% of normal responders, 61.8% of poor responders and 50% of hyper responders showed GA genotype. Conclusion: Our results did not establish a significant relationship between this polymorphism and the ovarian response. Therefore it is still very difficult to use the genotype of patients for prediction of the ovarian response to stimulation. تحریک تخمک گذاری, ژن LHβ, پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی. Ovulation induction, LHβ gene, Single nucleotide polymorphisms 667 0 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-408&slc_lang=en&sid=1 Robab Davar رباب داور No Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sdoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی، یزد، ایران Nasim Tabibnejad نسیم طبیب نژاد No Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sdoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی، یزد، ایران Seyed Mehdi Kalantar سیدمهدی کلانتر No Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sdoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی، یزد، ایران Mohammad Hasan Sheikhha محمدحسن شیخها sheikhha@yahoo.com Yes Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sdoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی، یزد، ایران