en شیوع عفونت تریکوموناس واژینالیس در کاشان طی سال  های 92-1391 Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">عفونت تریکوموناس واژینالیس یکی از شایع&shy;ترین بیماری&shy;های منتقله جنسی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">STDs</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) در انسان می&shy;باشد. تریکوموناس واژینالیس یک تک یاخته انگلی با تمایل به جایگزینی در دستگاه تناسلی انسان است و ازاین&shy;رو باعث واژینیت، سرویسیت و اورتریت در زنان آلوده می&shy;شود. عفونت تریکوموناس واژینالیس درارتباط با ویروس نقص ایمنی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">HIV</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) بوده و باعث عوارض حاملگی می&shy;گردد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در این مطالعه، شیوع آلودگی به تریکوموناس واژینالیس درافراد مراجعه کننده به مراکز بهداشتی </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">شهر </span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">کاشان مورد مطالعه قرار گرفته است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش&shy;ها: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">این مطالعه روی970 زن و 235 مرد مراجعه کننده به 5 مرکز بهداشتی دولتی کاشان طی بهمن ماه سال 1391 تا مهرماه 1392سال انجام گردید. خصوصیات دموگرافیک افراد، براساس پروتکل مطالعه جمع آوری گردید. ترشحات واژن و نمونه ادرار افراد جمع آوری و توسط دو روش استفاده از محیط کشت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">TYM</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> و آزمایش ترشحات مرطوب از نظر آلودگی به تک یاخته بیماری زای تریکوموناس واژینالیس بررسی گردید. شیوع تریکوموناس واژینالیس بر اساس روش کشت انگل و آزمایش ترشحات واژن تعیین گردید.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">شیوع کلی عفونت تریکوموناس واژینالیس (</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">0/08</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">2</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:11.0pt;">:CI&nbsp;</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">،95%)2%</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">&nbsp;تعیین شد. سن افراد آلوده 33/7</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">9/4 سال بود. تمام زنان آلوده خانه دار و ازدواج کرده بودند و سواد 53/3% آن&shy;ها در سطح ابتدائی بود. از نظر آماری هیچ اختلاف معنی&shy;داری بین نشانه&shy;های بالینی و یافته&shy;های حاصل از بررسی انگل شناسی مشاهده نشد (0/05</span></span><span style="font-size:11.0pt;"><</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">). </span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه&shy;گیری: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">این مطالعه نشان داد شیوع تریکوموناس واژینالیس در جامعه مورد مطالعه نسبتا پائین می&shy;باشد. از آنجا که علائم تریکومونیازیس شبیه به سایر بیماری&shy;های منتقله جنسی می&shy;باشد، برای تشخیص عفونت استفاده از تست&shy;های آزمایشگاهی قابل اعتماد مورد نیاز می&shy;باشد. بواسطه نتایج زیان آور بیماری، ارتقا بهداشت عمومی ، توجه به رعایت بهداشت شخصی و پیشگیری از تماس&shy;های جنسی نامناسب کاملا ضروری می&shy;باشد.</span></span> Background: Trichomonas vaginalis infection is one of the most common sexually transmitted diseases in humans. T.vaginalis is a parasitic protozoan with a predilection for human urogenital tract and causative agent for vaginitis, cervicitis and urethritis in females. T.vaginalis infection is associated with risk of Human Immunodeficiency Virus infectivity and pregnancy complication.<br> Objective: In this study, the prevalence of T.vaginalis in individuals who referred to public health units in Kashan city, Iran was investigated.<br> Materials and Methods: This study was conducted on 970 women and 235 men who referred to 5 government health centers in Kashan, Iran during October 2012 to August 2013. Demographic information was collected as per the study protocol. Vaginal discharges and urine samples were obtained and examined by Trypticase-Yeast Extract Maltose (TYM) culture medium and wet-mount methods. The prevalence of T. vaginalis was determined using culture based method and wet-mount examinations.<br> Results: The overall prevalence of trichomonal infection was 2% (95% CI, 2&plusmn;0.08). The age of infected individual was 33.7&plusmn;9.4 years. All of those infected, were married housewives and 58.3% of them had primary school education. No statistical correlation was observed between clinical manifestations and parasitological results (p=0.8).<br> Conclusion: This study showed a relatively low prevalence of T.vaginalis infection in the study population. Since the clinical signs of trichomoniasis are the same of other Sexually Transmitted Diseases (STDs), confirmatory laboratory tests are necessary. Due to adverse outcomes of disease, there is a great need for public education regarding implementation of personal hygienic measures and prevention of inappropriate sexual contacts.  تریکوموناس واژینالیس, ترشح واژن, ترشح مرطوب, محیط کشت, شیوع, کاشان. Trichomonas vaginalis, Vaginal discharge, , Culture, Prevalence, Iran. 507 0 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-380&slc_lang=en&sid=1 Mohsen Arbabi محسن اربابی arbabi4.mohsen@yahoo.com Yes Department of Medical Parasitology and Mycology, School of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران Zohreh Fakhrieh زهره فخریه No Department of Medical Parasitology and Mycology, School of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران Mahdi Delavari مهدی دلاوری No Department of Medical Parasitology and Mycology, School of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران Amir Abdoli امیر عبدلی No Department of Medical Parasitology and Mycology, School of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران