en بررسی تأثیر مکملی کابرگولین بر روی اختلال سیکل های قاعدگی و علائم آزمایشگاهی بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک  Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">سندرم تخمدان پلی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">کیستیک (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PCOS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) یک اختلال متابولیکی شایع و یک بیماری اندوکرین ناهمگن در زنان سنین باروری بوده که مجموعه ای از علایم و اختلالات هورمونی (هایپر انسولینمی، هایپرآندروژنمی، افزایش سطح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">LH</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> و هایپرپرولاکتینمی در 30% موارد) را شامل می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">شود. درمان </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PCOS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> با توجه به سن بروز آن که بیشتر زنان جوان در سنین باروری را درگیر کرده و نیز با توجه به عوارض مرتبط با آن مانند ناباروری از اهمیت بالایی برخوردار است. مطالعات اندکی در زمینه درمان بیماران مبتلا به </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PCOS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> با استفاده از آگونیست</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">های طولانی اثر رسپتور دوپامین وکاهنده ترشح پرولاکتین نظیر کابرگولین انجام شده است. در سال</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">های اخیر استفاده از کابرگولین در درمان </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PCOS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> به صورت چشمگیری مورد توجه قرار گرفته است.</span></span><span dir="LTR"></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">این مطالعه با هدف بررسی اثراضافه کردن کابرگولین به داروی متفورمین که درمان معمول در این بیماران می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">باشد به انجام رسیده است.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش&shy;ها: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی به انجام رسید، 110 بیمار مبتلا به </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PCOS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> با شرایط مورد نظر، به روش نمونه</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">گیری آسان انتخاب شده&nbsp; و به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند. گروه مورد تحت درمان با متفورمین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">gr</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> 1 روزانه همراه با کابرگولین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">mg</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> 5/0 هفتگی به مدت 4 ماه قرار گرفته و گروه کنترل نیز تحت درمان با متفورمین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">gr</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> 1 روزانه به اضافه پلاسبو به صورت هفتگی قرار گرفتند. سپس اطلاعات مورد نظر همچون اطلاعات دموگرافیک و آزمایشگاهی در پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقایسه میانگین پرولاکتین قبل و</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">بعد از مداخله در گروه مورد اختلاف معنی&shy;داری داشت ( 001/0> </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">). ولی در گروه شاهد میانگین پرولاکتین قبل وبعد از مداخله تغییر معناداری نداشت (08/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">). مقایسه میانگین تغییرات </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">DHEAS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> (09/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)، وزن ( 73/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) و تستوسترون (072/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) در دو گروه مورد مطالعه قبل و بعد از مداخله اختلاف معنی&shy;داری نشان نداد در حالی که در مورد تغییرات پرولاکتین (001/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">اختلاف معنی&shy;دار بود. کلیه بیماران در هر دو گروه مورد مطالعه سیکل قاعدگی نامنظم داشتند که میزان منظم شدن بعد از مداخله در دو گروه مورد 2/58 % و در گروه شاهد 4/36 % بود که با (022/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) تفاوت&nbsp;&nbsp; &nbsp;معنی&shy;دار بود.</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه&shy;گیری: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج این مطالعه نشان می&shy;دهد که کابرگولین می تواند به&shy;عنوان یک درمان مناسب برای بیماران </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PCOS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> با پرولاکتین بالا برای بهبود اختلالات قاعدگی و کاهش آندروژن&shy;های سرم به کار گرفته شود.</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></strong> <strong>Background:</strong> 30% of patients with polycystic ovary syndrome (PCOS) show mild, transient hyperprolactinemia. It is suggested that a reduction of the dopamine inhibitory effect might raise both prolactin and luteinizing hormone.<br> <strong>Objective:</strong> To investigate the adjuvant cabergoline therapy effects on menstrual irregularity and androgen system in PCOS women with hyperprolactinemia.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> This randomized clinical trial was done on 110 polycysticovary syndrome women with increased serum prolactin concentration [1.5 fold morethan normal level (>37.5 ng/ml)]. Participants were divided into two groups: Casegroup (n=55) treated with metformin 1gr/day and cabergoline 0.5 mg/week for 4months and control group (n=55) treated with metformin 1g/day and placeboweekly. Testosterone, prolactin, and dehydroepiandrosterone sulfate level weremeasured before and four months after intervention in two groups. Also, situation ofmenstrual cycles asked and recorded before and after intervention.<br> <strong>Results: </strong>We found decrease in the mean of dehydroepiandrosterone sulfate, weightand total testosterone level in the two groups after intervention but their changeswere not significant. Patients in case group showed a significant decrease in serumprolactin level before and after intervention (p<0.001), but no difference was foundin control group. All patients in both studied groups had irregular menstrual cycles,which regulate after intervention and the difference was significant (p=0.02).<br> <strong>Conclusion:</strong> The results showed that cabergoline can be used as a safe administration in PCOS patients with hyperprolactinemia to improve the menstrual cycles. Considering that the administration of cabergoline plus metformin may reduce the required duration and dose of metformin, patient acceptability of this approach is higher. سندرم تخمدان پلی کیستیک, دوپامین آگونیست, کابرگولین, متفورمین, سیکل قاعدگی, علایم آزمایشگاهی. Polycystic ovarian syndrome, Cabergoline, Metformin, Menstrual cycle, Laboratory findings.   93 100 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-267&slc_lang=en&sid=1 Azam Ghaneei اعظم قانعی No Department of Endocrinology, Shahid Sadoughi Hospital, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran بیمارستان شهید صدوقی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Akram Jowkar اکرم جوکار akjowkar@gmail.com Yes Department of Endocrinology, Shahid Sadoughi Hospital, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran بیمارستان شهید صدوقی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Mohammad Reza Hasani Ghavam محمدرضا حسنی قوام No Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز بهداشت شهرستان یزد، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Mohammad Ebrahim Ghaneei محمدابراهیم قانعی No Khatam-Ol- Anbia Clinic, Yazd, Iran کلینیک خاتم الانبیا، یزد، ایران