en بررسی عوامل پیش بینی کننده موفقیت درمان طبی با دوز واحد متوتروکسات در حاملگی خارج رحمی لوله ایی: یک مطالعه گذشته نگر Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> امروزه، روش ارجح و اول در درمان حاملگی خارج رحمی درمان طبی می باشد. درمان طبی با متوتروکسات روش مطمئن و موثر بدون عوارض ناشی از جراحی برای بیماران مبتلا به حاملگی خارج رحمی می باشد. با این حال همچنان بین مطالعات مختلف از این جهت که کدام یک از بیماران به این روش بهتر پاسخ می دهند اختلاف نظر وجود دارد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> هدف از این مطالعه یافتن عوامل پیش بینی کننده موفقیت یا شکست درمان حاملگی خارج رحمی با دوز واحد متوتروکسات می باشد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش ها: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در این مطالعه گذشته نگر، پرونده 370 بیمار که با تشخیص حاملگی خارج رحمی طی چهار سال (1393-1389) در بیمارستان الزهرا با تک دوز متوتروکسات درمان شده بودند مورد بررسی قرار گرفت. بیماران بر اساس پاسخ به درمان به دو گروه تقسیم شدند.گروه موفقیت شامل افرادی که به درمان تک دوز متوتروکسات پاسخ داده بودند و گروه شکست شامل افرادی که طی درمان دچار پارگی لوله شده بودند و یا به درمان طبی پاسخ نداده بودند. عواملی همچون سایز، محل و سن توده حاملگی و سطح بتاتیتراژ (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">&beta;-hCG</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) در دو گروه با هم مقایسه شدند.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">از 370 بیمار 285 نفر (</span></span><span style="font-family: 'b mitra'; font-size: 15px; ">7</span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">7/1%) به درمان طبی پاسخ داده بودند (گروه موفقیت) و 85 نفر (22/9%) به دلیل پارگی لوله یا عدم پاسخ به درمان طبی نیاز به جراحی پیدا کردند (گروه شکست). سطح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&beta;-hCG</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> روز اول و کاهش سطح آن بین روزهای 1 و 4، بهترین پیش بینی کننده های پاسخ به درمان بودند. بر اساس منحنی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">ROC</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> سطح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">&beta;-hCG</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> روز اول </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">IU/mL</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> 1375 بدست آمد. تفاوت اماری معناداری بین دو گروه از لحاظ سن حاملگی، سایز توده و مکان قرارگیری آن مشاهده نشد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج مطالعه نشان داد که بیمارانی که سطح بتا تیتراژ روز اول پایینتر از 1375 داشتند و کسانی که سطح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&beta;-hCG</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> روز چهارم تزریق متوتروکسات نسبت به روز اول کاهش نشان داد، بهترین پاسخ دهندگان به درمان طبی تک دوز متوتروکسات می باشند</span></span>.<span dir="LTR"></span> <strong>Background:</strong> Nowadays, The first step in treatment of ectopic pregnancy (EP) is medical treatment. Medical treatment with methotrexate (MTX) for EP is safe and effective method without the risks associated with the surgical procedure. But there are controversies between studies for which patients will respond better to medical treatment.<br> <strong>Objective: </strong>The aim of the present study was to investigate the predictive factors of success or failure of treatment of EP with single dose MTX.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> In this retrospective study, records of 370 patients who were treated for tubal EP with single dose of MTX were reviewed during four years. Patients were divided into two groups; the first group or &ldquo;success group&rdquo; are the patients who were successfully treated with MTX. The second group or &ldquo;failure group&rdquo; consist the patients who did not respond to the MTX therapy. The week of gestation, size and location of EP and &szlig;-hCG level were compared between groups.<br> <strong>Results:</strong> Of 370 patients, 285 (77.1%) were successfully treated with MTX. 85 patients (22.9%) required surgery after a mean of 5.4 (range 2-15) days. Day-1 beta- human chorionic gonadotropin (&szlig;-hCG) and fall in &szlig;-hCG between day 1 and day 4 were the best predictors for single dose MTX treatment success. The cutoff value of initial &szlig;-hCG with the success treatment results was found to be 1375 IU/mL there was no statistical difference between groups about week of gestation, size and location of EP.<br> <strong>Conclusion:</strong> The results showed that patients who have &szlig;-hCG levels below 1375 and the number of cases with decreasing &szlig;-hCG level on day 4 are the good candidates for medical treatment. حاملگی لوله ایی, بتاتیتراژ, متوتروکسات. Tubal pregnancy,β-hCG,Methotrexate 351 354 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-224&slc_lang=en&sid=1 Fariba Mirbolouk فریبا میربلوک No Department of Obstetrics and Gynecology, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت. ایران Azadeh Yousefnezhad آزاده یوسف نژاد Yousefnezhad59@gmail.com Yes Department of Obstetrics and Gynecology, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت. ایران Atefeh Ghanbari عاطفه قنبری No Social Determinants of Health Research Center, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران