International Journal of Reproductive BioMedicine

en بررسی اثر انسولین حساس کننده متفورمین و پیوگلیتازون تنهایی و ترکیبی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک: یک کارآزمایی بالینی Evaluating the effect of insulin sensitizers metformin and pioglitazone alone and in combination on women with polycystic ovary syndrome: An RCT Original Article Original Article مقدمه: به نظر میرسد که مقاومت به انسولین و به دنبال آن افزایش سطح انسولین سرم نقش مهمی در پاتوژنز سندرم تخمدان پلیکسیتیک داشته باشد. بنابراین یکی از شیوههای درمانی برای درمان این سندرم استفاده از داروهای حساس کننده به انسولین نظیر متفورمین و دسته دارویی تیازولیدیندیونها است. هدف: ازاین مطالعه مقایسه تغییرات هورمونی، کلینیکی ومتابولیکی پس از مصرف متفورمین و پیوگلیتازون بصورت درمان تکی و درمان ترکیبی در درمان زنان مبتلا سندرم تخمدان پلیکیستیک بود. موارد و روشها: 84 بیمار مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه اول تحت درمان با قرص متفورمین         mg 500 سه بار در روز، گروه دوم تحت درمان باقرص پیوگلیتازون mg 30 روزانه وگروه سوم بصورت توام تحت درمان با قرص پیوگلیتازون mg 30 روزانه و قرص متفورمین mg 500 سه بار در روزبه مدت سه ماه قرار گرفتند. در این مطالعه شاخصهای مقاومت به انسولین، آندروژنهای سرم و وضعیت سیکل قاعدگی بیماران قبل از درمان و در پایان سه ماه بررسی شد. نتایج: در پایان مطالعه کاهش معناداری در انسولین ناشتا و بهبود شاخصهای مقاومت به انسولین نظیر شاخص HOMA-IR، QUICKI و نسبت قند خون ناشتا به سطح سرمی انسولین ناشتا در سه گروه مشاهده شد. وزن، نسبت دور کمر به دور باسن و شاخص توده بدنی پس ازسه ماه مصرف پیوگلیتازون افزایش یافت. تنها در بیماران دریافت کننده متفورمین کاهش معناداری در سطح تستوسترون تام بعد از درمان مشاهده شد. در پایان مطالعه پیوگلیتازون و درمان ترکیبی به ترتیب باعث افزایش نظم سیکل قاعدگی در %71.4 و %73.9 زنان شدند. درحالی که تنها در %36.4 از زنان دریافت کننده متفورمین، منظمشدن سیکل قاعدگی اتفاق افتاد. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که داروهای حساسکننده به انسولین اثرات مفیدی در بهبود مقاومت به انسولین و نظم سیکل قاعدگی اعمال   میکنند، اما تنها داروی متفورمین باعث بهبودی هایپرآندروژنمیا در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک میشود. پس از پایان مطالعه هیچ اثر درمانی بیشتری در گروه دریافت کننده توام پیوگلیتازون و متفورین در مقایسه با مونوتراپی مشاهده نشد. Background: Insulin resistance and hyperinsulinemia may play a role in pathogenesis of PCOS. One of the common therapeutic methods is using insulin-sensitizing drugs such as metformin and thiazolidinediones. Objective: The purpose was to determine the effect of metformin and pioglitazone on clinical, hormonal and metabolic parameters in women with PCOS. Materials and Methods: Eighty four women randomly received one of the following for 3 months: metformin (n=28) (500 mg three times a day), pioglitazone (30 mg daily) (n=28) and combination of both metformin and pioglitazone (n=28) (30 mg/day pioglitazone plus 500 mg metformin three times a day). Hormonal profile, fasting serum insulin, body weight, body mass index, menstrual status and waist to hip ratio were evaluated before and after treatment. Results: Metformin and pioglitazone and combination therapy induced favorable changes in fasting serum insulin, HOMA-IR index, QUICKI, fasting glucose to insulin ratio in women with PCOS. Body weight, BMI, and waist to hip ratio increased significantly after treatment with pioglitazone but the data were similar after administration of metformin or combination therapy. Total testosterone level decreased significantly only after treatment with metformin. After 3 months in patients who received pioglitazone or combination therapy, menstrual cycles became regular in 71.4% and 73.9% respectively. While menstrual improvement happened only in 36.4% of the patients treated with metformin. Conclusion: These findings suggest that insulin-sensitizing drugs induce beneficial effect in insulin resistance and menstrual cyclicity but only metformin ameliorated hyperandrogenemia in women with PCOS. Treatment with combination of metformin and pioglitazone did not show more benefit than monotherapy with each drug alone.Keywords: سندروم تخمدان پلی کیستیک, متفورمین, پیوگلیتارون, مقاومت به انسولین. Polycystic ovary syndrome, Metformin, Pioglitazone, Insulin resistance 743 754 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-92&slc_lang=en&sid=1 Seyed Mojtaba Sohrevardi سیدمجتبی سهروردی No Faculty of Pharmacy, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services, Yazd, Iran دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Fahime Nosouhi فهیمه نصوحی No Faculty of Pharmacy, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services, Yazd, Iran دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Saeed Hossein Khalilzade سعید حسین خلیل زاده No Division of Endocrinology, Department of Internal Medicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services, Yazd, Iran گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Parichehr Kafaie پریچهر کفایی No Department of Dermatology, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services, Yazd, Iran گروه پوست و بیماری های امیزشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Mojgan Karimi-Zarchi مژگان کریمی زارچی drkarimi2001@yahoo.com Yes Departments of Obstetrics and Gynecology, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services, Yazd, Iran گروه زنان و زایمان، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Iman Halvaei ایمان حلوایی No Department of Anatomical Sciences, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه علوم تشریح، دانشکاه تربیت مدرس، تهران، ایران Mehdi Mohsenzadeh مهدی محسن زاده No Research and Clinical Center for Infertility, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقاتی درمانی ناباروری یزد، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران