en بررسی دو مدل اندومتریوزیس با پیوند قطعات بافت اندومتر و سلول‌های مزانشیمی اندومتر انسانی Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مدل های حیوانی جهت شناخت اتیولوژی اندومتریوزیس می&shy;تواند ابزار سودمند و</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مناسبی باشند</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> در این مطالعه دو مدل حیوانی اندومتریوز در دو سطح مرفولوژی و ملکولی با هم مقایسه شدند.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش ها: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">ابتدا بافت اندومتر انسانی به تکه‌هایی کوچک بریده شده، سپس قطعات بافتی اندومتر به صورت شکل تصادفی درناحیه زیر جلدی به موش‌های تحت تیمار با اشعه گاما منتقل شدند (مدل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">A</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) و یا برای جداسازی سلول‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. سلول‌های جدا شده پس از پاساژ چهارم با استفاده از فلوسیتومتری، مارکر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CD90</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در آن‌ها ارزیابی شد.&nbsp; سپس به تعداد 10⁶ &times; 2 سلول </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CD90</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> مثبت به همان روش قبلی به موش&shy;های تحت تیمار با اشعه گاما منتقل شدند (مدل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">B</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) و در شرایط کنترل شده و استریل نگهداری شدند. بعد از بیست روز بافت اکتوپیک ایجاد شده در هر دو مدل جمع آوری شدند و جهت ارزیابی مرفولوژیک، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PAS</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> و میزان بیان ژن‌های استئوپونتین و ماتریکس متالوپروتئیناز 2 با تکنیک </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Real Time RT PCR</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> مورد ارزیابی قرار گرفتند. سطح 17 بتااسترادیول سرم موش‌ها قبل و پس از پیوند مقایسه شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">بافت غددی شبیه بافت اندومتر در زیر جلد موش در هر دو مدل ایجاد شده بود. تعداد مقطع غدد در واحد سطح، میزان سطح 17 بتااسترادیول سرم و میزان بیان ژن‌های استئوپونتین و ماتریکس متالوپروتئیناز 2 در مدل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">B</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> نسبت به مدل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">A</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> بیشتر بود (03/0</span></span><span style="font-size:11.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">). </span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه &shy;گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در مجموع مدل آندومتریوزیس با بکار گیری سلول های آندومتر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">CD90</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> کشت شده، موفقیت بیشتری را از نظر مرفولوژی و سطح غدد شکل گرفته، فعالیت 17 بتااسترادیولی بالا و نیز بروز ژن های مرتبط با اندومتریوز نشان داد.</span></span> <strong>Background:</strong> The animal models of endometriosis could be a valuable alternative tool for clarifying the etiology of endometriosis.<br> <strong>Objective:</strong> In this study two endometriosis models at the morphological and molecular levels was evaluated and compared.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> The human endometrial tissues were cut into small fragments then they were randomly considered for transplantation into &gamma; irradiated mice as model A; or they were isolated and cultured up to fourth passages. 2&times;106 cultured stromal cells were transplanted into &gamma; irradiated mice subcutaneously as model B. twenty days later the ectopic tissues in both models were studied morphologically by Periodic acid-Schiff and hematoxylin and eosin staining. The expression of osteopontin (OPN) and matrix metalloproteinase 2 (MMP2) genes were also assessed using real time RT-PCR. 17-&beta; estradiol levels of mice sera were compared before and after transplantation.<br> <strong>Results:</strong> The endometrial like glands and stromal cells were formed in the implanted subcutaneous tissue of both endometriosis models. The gland sections per cubic millimeter, the expression of OPN and MMP2 genes and the level of 17-&beta; estradiol were higher in model B than model A (p=0.03).<br> <strong>Conclusion: </strong>Our observation demonstrated that endometrial mesenchymal stromal cells showed more efficiency to establish endometriosis model than human endometrial tissue fragments اندومتریوز, استئوپونتین, سلول های استرومایی, ماتریکس متالوپروتئیناز دو, مدل حیوانی. Endometriosis, Matrix metalloproteinase 2, Osteopontin, Stromal cells 21 32 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-16&slc_lang=en&sid=1 Mina Jafarabadi مینا جعفرآبادی Jafarabadi@tums.ac.ir Yes Reproductive Health Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 1. مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mojdeh Salehnia مژده صالح نیا No Department of Anatomical Sciences, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. 2. گروه آناتومی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Rana Sadafi رعنا صدفی No Department of Anatomical Sciences, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran. 2. گروه آناتومی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران