en اثرات دی آسپارتیک اسید بر میزان تستوسترون خون: یک مرور سیستماتیک Original Article Original Article <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">دی آسپارتیک اسید (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) در بافت‌های نورواندوکرین بی مهرگان و مهره داران وجود دارد و در آنجا اعمال فیزیولوژیکی مهمی انجام می&shy;دهد. به تازگی، گزارش شده است که </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در سنتز و ترشح تستوسترون نقش دارد و فرض بر این است که می&shy;تواند به عنوان یک افزایش دهنده ترشح تستوسترون برای مردان نابارور و توسط ورزشکاران برای افزایش توده عضلانی و قدرت استفاده شود.</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> هدف از این مطالعه، خلاصه کردن شواهد عملی موجود مربوط به اثرات </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> بر میزان تستوسترون خون است.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش&shy;ها: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">ما تمام انواع مطالعاتی که اثر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> را بر سطوح تستوسترون خون که تا اکتبر 2015<span style="font-family:arial;"> منتشر شده بود را با استفاده از جستجو در پایگاه &nbsp;داده&shy;</span>های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">PubMed</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Web of Science</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">ProQuest</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">Scopus</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> مورد بررسی سیستماتیک قرار دادیم.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج: </span></span></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">از 396 مقاله یافته شده، 23 مطالعه حیوانی و 4 مطالعه انسانی مرتبط با موضوع در این مطالعه وارد شدند. مطالعات حیوان نشان دادند که اثر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> وابسته به گونه، جنس و ارگان مورد بررسی است. </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> اگزوژن باعث افزایش سطح هورمون تستوسترون در حیوان مذکر می شود، در حالی که مطالعات در انسان نتایج متناقض به همراه داشته است. شواهد این ارتباط در انسان هنوز به دلیل مطالعات محدود و کیفیت پایین آنها کافی نمی&shy;باشد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه&shy;گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مطالعات بیشتر با حجم نمونه و مدت بررسی بیشتر هنوز مورد نیاز است تا اثر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">D-ASP</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">را بر غلظت تستوسترون به اثبات برساند</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> &nbsp; <strong>Background:</strong> D-Aspartic acid (D-Asp) is in invertebrate and vertebrate neuroendocrine tissues, where it carries out important physiological functions. Recently, it has been reported that D-Asp is involved in the synthesis and release of testosterone and is assumed can be used as a testosterone booster for infertile men, and by athletes to increase muscle mass and strength.<br> <strong>Objective:</strong> The aim of this review is to summarize available evidence related to the effects of D-Asp on serum testosterone levels.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> We conducted a systematic review of all type studies, which evaluated the effect of the D-Asp on blood testosterone including published papers until October 2015, using PubMed, ISI Web of Science, ProQuest and Scopus database.<br> <strong>Results:</strong> With 396 retrieved records, 23 animal studies and 4 human studies were included. In vivo and in vitro animal studies revealed the effect of D-Asp depending on species, sex and organ-specific. Our results showed that exogenous D-Asp enhances testosterone levels in male animal&rsquo;s studies, whereas studies in human yielded inconsistent results. The evidence for this association in man is still sparse, mostly because of limited number and poor quality studies.<br> <strong>Conclusion:</strong> There is an urgent need for more and well-designed human clinical trials with larger sample sizes and&nbsp;longer duration to investigate putative effects of D-Asp on testosterone concentrations. دی آسپارتیک اسید, تستوسترون, بررسی سیستماتیک. D-Aspartic acid, Testosterone, Systematic review 1 10 http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-13&slc_lang=en&sid=1 Farzad Roshanzamir فرزاد روشن ضمیر No Noncommunicable Diseases Research Center, Fasa University of Medical Sciences, Fasa, Iran مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران. 2. گروه تغذیه بالینی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Seyyed Morteza Safavi سید مرتضی صفوی safavimorteza@yahoo.com Yes Department of Clinical Nutrition, School of Nutrition and Food Sciences, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran گروه تغذیه بالینی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.