<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>International Journal of Reproductive BioMedicine</title>
<title_fa>International Journal of Reproductive BioMedicine</title_fa>
<short_title>IJRM</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijrm.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2476-4108</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2476-3772</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.29252/ijrm</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1396</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2017</year>
	<month>5</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>15</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>en</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی ارتباط میزان فریتین در ابتدای بارداری و بروز دیابت بارداری (مطالعه آینده نگر)</title_fa>
	<title>Serum ferritin concentration in early pregnancy and risk of subsequent development of gestational diabetes: A prospective study</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>Original Article</content_type_fa>
	<content_type>Original Article</content_type>
	<abstract_fa>&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;مقدمه:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt; اخیرا مطالعاتی در مورد بالا بودن میزان فریتین در افراد مبتلا به دیابت بارداری گزارش شده است .&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;هدف: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;در این مطالعه رابطه بین میزان فریتین در سه ماهه اول بارداری و بروز دیابت بارداری بررسی شده است.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;موارد و روش&amp;shy;ها: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;این مطاله آینده نگر بر روی 1384 خانم باردار بین 12 تا 16 هفته انجام شد و نمونه خون جهت ادازه گیری فریتین، آهن، هموگلوبین گرفته شد و بررسی بروز دیابت بارداری با انجام تست تحمل گلوکز 75 گرم در هفته 24 تا 28 بارداری صورت گرفت. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;نتایج: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;خانم&amp;shy;هایی که مبتلا به دیابت بارداری شدند میزان بالاتری فریتین در مقایسه با گروه نرمال داشتند. با در نظر گرفتن میزان 45 نانوگرم در میلی لیتر به عنوان صدک هفتادو پنج در گروه نرمال 32% افراد دیابت بارداری و 2/25% افراد نرمال فریتین بالای 45 نانوگرم در میلی لیتر داشتند. ریسک بروز دیابت بارداری در میزان فریتین بالای 45 نانوگرم در میلی لیتر 4/1 می باشد. بعد از در نظر گرفتن سن این ریسک به 38/1 و در نظر گرفتن نمایه توده بدنی به 31/1 میرسد و اگر هر دو متغیر سن و نمایه توده بدنی را باهم در نظر بگیریم خطر دیابت بارداری در افرادی که فریتین بالای 45 دارند به 3/1 میرسد&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;نتیجه &amp;shy;گیری: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:b mitra;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:11.0pt;&quot;&gt;بالا بودن فریتین رامی توان عامل خطر بروز دیابت بارداری در نظر گرفت. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;strong&gt;Background: &lt;/strong&gt;Elevated serum ferritin concentration is associated with insulinresistance and diabetes. Recently it has also been described in gestational diabetesmellitus (GDM).&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Objective: &lt;/strong&gt;A prospective study was done to determine whether there was arelationship between serum ferritin concentration in early pregnancy and the risk ofGDM.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Materials and Methods:&lt;/strong&gt; A study was performed on 1,384 pregnant women withgestational age of 12-16 weeks. A blood sample was obtained for measurement offerritin in the first trimester. Diagnosis of GDM was done by 75 gr oral glucosetolerance test between 24-28 wk.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; Women who developed GDM had a higher concentration of serum ferritinthan women who did not develop GDM (p=0.01). A ferritin concentration of 45ng/ml was calculated to be the 75th percentile for healthy pregnant women.Considering this level 32% in the GDM group and 25.2%of normal subjectsexhibited high ferritin levels (p=0.01). The risk of GDM with these high levels offerritin was 1.4-fold higher than that for subjects with lower concentrations. The Odds Ratio was 1.4 (95% CI= 1-1.87) (p=0.01). After adjusted for age Odds Ratiowas 1.38 (95% CI=1.02-1.86) (p=0.03) and after adjustment for pre-pregnancy BodyMass index, the adjusted odds ratio was 1.31 (CI= 0.96-1.79) (p=0.08). Aftermultivariable adjustment (age and body mass index), the adjusted odds ratio was 1.3(0.95-1.8) (p=0.09).&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;High serum ferritin can be regarded as a significant risk factor for thedevelopment of gestational diabetes</abstract>
	<keyword_fa> فریتین, دیابت بارداری.</keyword_fa>
	<keyword>Ferritin, Gestational Diabetes.</keyword>
	<start_page>155</start_page>
	<end_page>160</end_page>
	<web_url>http://ijrm.ir/browse.php?a_code=A-10-1-33&amp;slc_lang=en&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Sedigheh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Soheilykhah</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>صدیقه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سهیلی خواه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>s_soheilykhah@yahoo.com</email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Endocrine Department, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش غدد، بیمارستان شهید صدوقی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahdieh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mojibian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدیه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مجیبیان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Obstetrics and Gynecology, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش زنان، بیمارستان شهید صدوقی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maryam</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jannati Moghadam</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جنتی مقدم</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code></code>
	<orcid></orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Obstetrics and Gynecology, Mojibian Hospital, Yazd, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بیمارستان مجیبیان، یزد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
