@article{ 
author = {Jafari, Hamideh and MirzaeiNajmabadi, Khadijeh and LatifnejadRoudsari, Robab and Rakhshkhorshid, Marzieh},  
title = {The factors affecting male infertility: A systematic review}, 
abstract ={Background: In recent years, the incidence of male infertility has increased worldwide. It is necessary to study the factors that influence male infertility in each area/region for better management. Objective: To determine the factors affecting male infertility in the Iranian male population. Materials and Methods: An online search was conducted in electronic databases including PubMed, Google Scholar, SID, and Scopus to identify articles on the factors associated with male infertility, published in English and Persian. The keywords used to perform the search included "factor", "epidemiology", "causes of infertility", and "male infertility. The search was conducted without a time restriction, up to April 2020. Results: The search resulted in a total number of 691 studies. After an assessment of the articles, finally 14 studies were included in this study with a total number of 26,324 infertile males. The factors associated with male infertility included semen abnormalities, varicocele and testis disorder, smoking, exposure to heat, obesity, anabolic steroids, vascular abnormalities, anti-spermatogenesis factors, antidepressants, taking ranitidine and cimetidine, penile discharge and genital ulcers, painful micturition, occupational factors, alcohol, chronic disease, sexual disorder, Surgical and urological diseases, genetic factors and herpes infection. Among these, the semen and varicocele disorders were common in most studies. Conclusion: The present review suggests that the factors affecting male infertility in Iran are similar to those reported from other countries. The results of this study can be used in adopting appropriate strategies for infertility management in Iran.},  
Keywords = { 
Keywords: Male, Infertility, Sterility, Urogenital diseases.},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {681-688}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {عوامل موثر بر ناباروری مردانه: یک مرور سیستماتیک},
abstract_fa ={مقدمه: در سال­های اخیر ناباروری مردانه در سطح جهان افزایش یافته است. بررسی عوامل مؤثر بر ناباروری در هر منطقه برای مدیریت بهتر آن ضروری     می­باشد. هدف: هدف این مطالعه تعیین عوامل موثر بر ناباروری مردانه در ایران است. مواد و روش ­ها: جستجوی مقالات فارسی و انگلیسی مرتبط با عوامل همراه با ناباروری مردانه در پایگاه‌های اطلاعاتی شامل SID و Google Scholar Scopus, PubMed انجام گرفت. کلید واژه­های مورد استفاده شامل factor, epidemiology, causes of infertility, male infertility و معادل فارسی آن­ها بود. جستجو بدون محدودیت زمانی تا آوریل 2020 انجام شد. نتایج: نتیجه جستجو 691 مقاله بود. پس از ارزیابی مقالات در نهایت 14 مطالعه با تعداد کل 26324 مرد نابارور مورد بررسی قرار گرفت. عوامل همراه با ناباروری مردانه شامل ناهنجاری­های مایع منی، واریکوسل و اختلالات بیضه، استعمال دخانیات، قرار گرفتن در معرض گرما، چاقی، استروئیدهای آنابولیک، ناهنجاری­های عروقی، عوامل ضد اسپرماتوژنز، داروهای ضدافسردگی، مصرف رانیتیدین و سایمتیدین، ترشحات و زخم­های دستگاه تناسلی، دفع ادرار دردناک، فاکتورهای شغلی، الکل، بیماری مزمن، اختلالات جنسی، جراحی و بیماری­های دستگاه ادراری، عوامل ژنتیکی، عفونت هرپس بود. در میان فاکتورهای مورد اشاره در بیشتر مطالعات اختلالات مایع منی و واریکوسل شایعتر بود. نتیجه­ گیری: نتایج حاصل از این مطالعه مروری بیانگر عوامل مؤثر در ناباروری مردان در ایران می­باشد که با گزارش بسیاری از کشورها مشابه است. نتایج این مطالعه می­تواند جهت اتخاذ راهکارهای مناسب برای مدیریت ناباروری در ایران مؤثر باشد.},
keywords_fa = {ناباروری مردانه. نازائی, بیماری­های اوروژنیتال.},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9615},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1889-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1889-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Poormoosavi, Seyedeh Mahsa and Behmanesh, Mohammad Amin and Najafzadehvarzi, Hossein and Mansourii, shabnam and Janati, Sim},  
title = {The effect of follicular fluid selenium concentration on oocyte maturation in women with polycystic ovary syndrome undergoing in vitro fertilization/Intracytoplasmic sperm injection: A cross-sectional study}, 
abstract ={Background: A high level of free radicals and oxidative substances in women with polycystic ovary syndrome (PCOS) can affect the ovaries through oxidative stress. Antioxidants such as selenium, a vital trace element in human health, can improve the prognosis of PCOS by reducing oxidative stress. Objective: This study was performed due to the lack of comprehensive information about selenium concentration in follicular fluid and its effect on the oocyte count and quality in infertile women with PCOS. Materials and Methods: In this cross-sectional study, 78 women with PCOS referred to Umm-al-Banin Infertility Clinic Center, Ganjavian Hospital, Dezful, Iran for in-vitro fertilization from March to November 2019 were enrolled. After ovarian stimulation with the antagonist protocol, the oocytes were retrieved under transvaginal ultrasound in in-vitro fertilization/intracytoplasmic sperm injection cycles, and selenium concentrations were measured in the follicular fluid using an atomic absorption method by spectrophotometer device. Oocyte count and morphology were evaluated using inverted optical microscopy. Results: There were no significant differences between follicular fluid selenium concentrations in terms of the total number of oocytes and immature oocytes in the metaphase I and germinal vesicle stages. However, a significantly reduced number of metaphase II oocytes was observed at selenium levels < 40 μg/dL (p = 0.001). Conclusion: Based on our results, low levels of follicular selenium concentration in infertile women with PCOS can reduce the quality and potency of oocyte maturation.},  
Keywords = {Polycystic ovary syndrome, Oxidative stress, Selenium, In vitro fertilization, Oocyte quality, Follicular fluid.},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {689-698}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {تأثیر غلظت سلنیوم مایع فولیکولی بر بلوغ تخمک در زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک در سیکل لقاح آزمایشگاهی/تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی: یک مطالعه مقطعی},
abstract_fa ={مقدمه: مقادیر بالای رادیکال­های آزاد و مواد اکسیداتیو در بیماران با سندرم تخمدان پلی­کیستیک (PCOS) که می­تواند تخمدان­ها را با استرس اکسیداتیو تحت تأثیر قرار دهد. آنتی­اکسیدان­ها مانند سلنیوم که یک عنصر مهم در سلامت انسان است، می­توانند با کاهش استرس اکسیداتیو پیش­آگهی PCOS را بهبود بخشند. هدف: این مطالعه بدلیل کمبود اطلاعات جامع در مورد غلظت سلنیوم در مایع فولیکولی و تأثیر آن بر تعداد و کیفیت تخمک­ها در زنان نابارور PCOS، انجام شد. مواد و روش­ ها: در این مطالعه مقطعی، 78 خانم PCOS که برای انجام لقاح آزمایشگاهی ((IVF از مارچ تا نوامبر 2019 به مرکز کلینیک ناباروری ام البنین در بیمارستان گنجویان، دزفول، ایران مراجعه کردند، وارد مطالعه شدند. پس از تحریک تخمدان­ها با پروتکل آنتاگونیست درسیکل درمانی لقاح آزمایشگاهی/تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی (IVF/ICSI)، برداشت تخمک­ها تحت هدایت سونوگرافی ترانس واژینال انجام شد، و غلظت سلنیوم در مایع فولیکولی با استفاده از روش جذب اتمی توسط دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه­گیری شد. تعداد و مورفولوژی تخمک­ها با استفاده از میکروسکوپ نوری معکوس مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: تفاوت معنی­داری از نظر تعداد کل تخمک­ها، تخمک­های نارس در مراحل متافاز I و وزیکول­های جوانه­ای و غلظت سلنیوم مایع فولیکولی وجود نداشت. با این حال، کاهش قابل توجهی در تعداد تخمک­های متافاز II در سطوح سلنیوم کمتر از 40 میکروگرم در دسی­لیتر مشاهده شد (001/0=p) . نتیجه­ گیری: بر اساس مطالعه ما، کاهش غلظت سلنیوم مایع فولیکولی در زنان نابارورPCOS ، می­تواند باعث کاهش کیفیت و پتانسیل بلوغ اووسیت­ ها شود.},
keywords_fa = {سندروم تخمدان پلی کیستیک, استرس اکسیداتیو, سلنیوم, لقاح آزمایشگاهی, کیفیت اووسیت, مایع فولیکولی.},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9616},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1867-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1867-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Afrakhteh, Hossin and Joharinia, Negar and Momen, Akhtar and Dowran, Razieh and Babaei, Abozar and Namdari, Parisa and Motamedifar, Mohammad and Namavar, Behieh and Sarvari, Jamal},  
title = {Relative frequency of hepatitis B virus, human papilloma virus, Epstein-Barr virus, and herpes simplex viruses in the semen of fertile and infertile men in Shiraz, Iran: A cross-sectional study}, 
abstract ={Background: About 8-12% of couples on reproductive age suffers from infertility worldwide. Since 1993, the role of genital tract infections by microbes, including viruses that can infect the sperm, in human infertility has been proposed. Objective: To investigate the frequency of hepatitis B virus (HBV), human papilloma virus (HPV), Epstein-Barr virus (EBV), and herpes simplex virus (HSV) infection in the semen of fertile and infertile men referred to the Mother and Child Hospital, Shiraz, Iran. Materials and Methods: In this cross-sectional study, 350 men including 200 infertile and 150 fertile men were included. All semen samples were allowed to liquefy, followed by the assessment of sperm parameters. DNA was extracted using a DNA extraction kit (CinaGene, Tehran, Iran) according to the manufacturer’s instructions. Detection of HBV, HPV, EBV, and HSV1/2 was done by the PCR method. Results: The mean age of the participants was 36 ± 7 yr. Molecular results showed that 16 samples (8%) of infertile men and 5 (3.3%) of fertile men were positive for HBV, which was not statistically significant (p = 0.069). Only one sample of the fertile participants was positive for HPV. None of the semen samples of the infertile or fertile groups was positive for the presence of EBV or HSV1/2. Conclusion: The results of this study indicated that HBV, HPV, EBV, and HSV might not be involved in men’s infertility. Further studies are recommended for clarifying the role of these viruses in infertility.},  
Keywords = {Male infertility, Hepatitis B virus, Human papilloma virus, Epstein-Barr virus, Herpes simplex viruses.},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {699-706}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {بررسی فراوانی ویروس های هپاتیت B، پاپیلوما، اپشتین بار و هرپس سیمپلکس  در مایع منی مردان بارور و نابارور شیراز: یک مطالعه مقطعی},
abstract_fa ={مقدمه: در حدود 8-12 % زوجین در سنین باروری، با مشکلات ناباروری درگیر هستند. از سال 1993 نقش و اهمیت عوامل باکتریایی و ویروسی در عفونت­های مجاری تناسلی، آلودگی اسپرم­ها و نقش آن­ها در ناباروی­ها مورد بررسی و تأیید قرار گرفته است. هدف: هدف از این مطالعه بررسی میزان فراوانی ویروسهای هپاتیت B، پاپیلوما، اپشتین بار و هرپس سیمپلکس در مایع منی مردان بارور و نابارور مراجعه­کننده به بیمارستان مادر و کودک شیراز می­باشد. مواد و روش ­ها: در این مطالعه 350 مرد شامل 200 مرد نابارور و 150 مرد بارور شرکت کردند. تمام نمونه­های منی از نظر شاخص­های اسپرم بررسی شدند. سپس DNA مایع منی به وسیله کیت استخراج شد. در مرحله بعد با استفاده از روش PCR حضور ژنوم ویروس­های هپاتیت B، پاپیلوما، اپشتین بار و هرپس سیمپلکس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که میانگین سن شرکت­کنندگان در مطالعه 7 ± 36 می­باشد. همچنین نتایج روش ملکولی نشان داد که در 16 نمونه (8%) از مردان نابارور و 5 نمونه (3/3%) از مردان بارور ژنوم ویورس هپاتیت B وجود دارد ولی بین دو گروه اختلاف معنا داری مشاهده نشد (069/ 0 = p). همچنین در یک نمونه از مردان بارور ژنوم ویروس پاپیلوما یافت شد. بعلاوه در هیچ یک از نمونه­های منی مردان بارور و نابارور ژنوم ویروس­های هرپس سیمپلکس واپشتین بار شناسایی نشد. نتیجه­ گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که احتمالا ویروس های هپاتیت B، پاپیلوما، اپشتین بار و هرپس سیمپلکس در ناباروری مردان نقشی ندارند. مطالعات و تحقیقات بیشتر در این زمینه پیشنهاد می­شود.},
keywords_fa = {ناباروری مردان, ویروس هپاتیتB , ویروس پاپیلوما, ویروس اپشتین بار, ویروس هرپس سیمپلکس.},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9617},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1820-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1820-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Mohammadzadeh, Masoomeh and Anbari, Fatemeh and Aghaei, Shiva and FarashahiYazd, Ehsan and Akhavansales, Zhima and Rajabi, Mahya and khalili, Mohammad Ali},  
title = {Does combination of estradiol and sesame oil improve the oocyte quality, embryo development and expressions of Zp3, E-cad, and Ctnnb1 genes in mice? An experimental study}, 
abstract ={Background: Aging may reduce oocyte maturation, embryo quality, and fertility potential. Objective: To compare the effect of estradiol (E2) and sesame oil on oocyte and embryo quality between young and old mice. Materials and Methods: Sixty old and young female mice were divided in to two groups (30 mice/group, grouped by age). Each group was divided into three subgroups of mice treated with sesame oil, E2 + sesame oil, and normal saline as control group. After ovulation induction, some oocytes were considered for in vitro fertilization and the rest were assessed for morphological status. After obtaining the two-cell embryos, the embryos were collected to determine the expression of zona pellucida (ZP) glycoprotein 3, E-cadherin, and β-catenin genes and some of them followed until the blastocysts stage to evaluate the viability. Results: The findings showed that the mean ZP and perivitelline space thickness increased in the old mice that received the E2 + sesame oil treatment. The number of 2-cell embryos, blastocysts, and live cells were significantly higher in the old group treated with sesame oil respectively (p = 0.018, 0.002, and < 0.0001, respectively). The normal ZP shape and refractile body numbers increased in the old mice that were treated with sesame oil, respectively. The E-cadherin gene was downregulated in the treatment groups compared to the controls. Conclusion: Sesame oil showed a better response in the old mice, because aging is associated with an increased rate of reactive oxygen species, causing deficiencies in both oocyte and embryo qualities.  },  
Keywords = {Estradiol, Sesame oil, Gene expression, Oocyte, Mouse.},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {707-714}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {آیا ترکیب استرادیول و روغن کنجد، ساختار اووسیت، رشد جنین و میزان بیان ژن‌های Zp3، E-cad و Ctnnb1 را در موش بهبود می دهد؟ یک مطالعه تجربی},
abstract_fa ={مقدمه: افزایش سن می­تواند منجر به کاهش بلوغ تخمک، کیفیت جنین و پتانسیل لقاح گردد. هدف: هدف از این مطالعه مقایسه­ی اثرات استرادیول (E2) و آنتی اکسیدان روغن کنجد بر روی کیفیت تخمک و جنین بین موش­های پیر و جوان می­باشد. مواد و روش­ ها: 60 موش در دو گروه پیر و جوان به 3 گروه درمان با روغن کنجد، E2 + روغن کنجد و نرمال سالین (گروه کنترل) تقسیم گردیدند. سپس به صورت تصادفی برخی از تخمک­ها برای پروسه لقاح آزمایشگاهی و نیمی دیگر برای بررسی مورفولوژی انتخاب گردیدند. سپس جنین­های 2 سلولی حاصل برای بیان ژن­های E-کادهرین، گلیکوپروتئین زونا پلوسیدای 3 و بتا-کتنین استفاده گردیده و برخی از جنین­ها تا مرحله­ی بلاست جهت ارزیابی زنده­مانی کشت داده شدند. نتایج: نتایج نشان دادند که میانگین ضخامت زوناپلوسیدا و فضای پری­ویتلاین در گروه موش­های پیر که E2 + روغن کنجد دریافت کردند، افزایش یافت. تعداد جنین­های دو سلولی، بلاست و میزان زنده­مانی در گروه موش­های پیر که روغن کنجد دریافت کرده بودند به صورت معناداری به ترتیب 018/0 = p، 002/0 = p و 0001/0 = p افزایش یافت. شکل نرمال زونا پلوسیدا و تعداد refractile body، نیز در موش پیر که روغن کنجد دریافت نمودند افزایش یافت. در هر دو گروه درمان نسبت به گروه کنترل کاهش بیان ژن E-کادهرین مشاهد گردید. نتیجه ­گیری: داده­ها نشان دادند که روغن کنجد پاسخ مناسبی در گروه موش­های پیر نشان دادند، زیرا افزایش سن با افزایش تولید ذرات فعال اکسیژن در ارتباط می­باشد که این امر منجر به نقص در کیفیت اووسیت و جنین می­گردد.},
keywords_fa = {استرادیول, روغن کنجد, بیان ژن, اووسیت, موش.},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9618},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1814-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1814-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Behdarvand-Margha, Zeinab and Ahangarpour, Akram and Shahraki, Mohammadreza and Komeili, Gholamreza and Khorsandi, Layasadat},  
title = {The effects of gallic acid and metformin on male reproductive dysfunction in diabetic mice induced by methylglyoxal: An experimental study}, 
abstract ={Background: Diabetes mellitus is a disease that has reached a dangerous point. Today, nearly 500 million men and women around the world live with diabetes. Gallic acid (Gal) affects diabetes. Objective: To evaluate the effects of Gal and metformin (met) on the levels of glucose, insulin, testosterone, luteinizing hormone (LH), follicle-stimulating hormone (FSH), sperm count, antioxidant status, and histological changes in the testes of diabetic mice induced by methylglyoxal (MGO). Materials and Methods: In this experimental study, 50 male adult NMRI mice, weighting 25-30 gr, aged 3-4 months were randomly divided into five equal groups (n = 10/each). (i) Control (vehicle, normal saline), (ii) MGO (600 mg/kg/d) orally for 28 days, (iii) Gal (50 mg/kg/d), (iv) MGO+Gal, and (v) MGO+met (200 mg/kg/d). Gal and met were administered orally for 21 consecutive days after the induction of diabetes. Blood samples were taken at 24 hr after the latest doses of treatment. Histological assessment of the testis was done, and the epididymis sperm count was obtained. Antioxidant indices, glucose, insulin, LH, FSH, and testosterone levels were measured. Results: In the MGO group compared to the control group, insulin, glucose (p = 0.001), LH (p = 0.04) and malondialdehyde (p = 0.001) were increased. However, the level of testosterone (p = 0.001), seminiferous tubule diameters, epithelial height, sperm count, superoxide dismutase activity (p = 0.02), and testis volume (p = 0.01) were decreased. The results indicated that Gal and met ameliorated the MGO effects. Conclusion: These findings suggested that the animals receiving MGO became diabetic. According to the results, Gal and met can effectively prevent MGO-induced diabetes. The effect of Gal was equivalent and sometimes better than metformin.  },  
Keywords = {Diabetes mellitus, Gallic acid, Male reproductive system, Metformin, Mice.},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {715-724}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {تأثیر گالیک اسید و متفورمین بر روی اختلال تولیدمثلی نر در موش های دیابتی القا شده با متیل‌گلی‌اکسال: مطالعه تجربی},
abstract_fa ={مقدمه: دیابت قندی یک بیماری است که به نقطه خطرناکی رسیده است. امروزه نزدیک به 500 میلیون زن و مرد در سراسر جهان مبتلا به دیابت هستند. گالیک اسید (Gal) بر دیابت تأثیر می­گذارد. هدف: مطالعه حاضر به ارزیابی تأثیر گالیک اسید و متفورمین بر سطح گلوکز، انسولین، تستوسترون، هورمون لوتئینی­کننده (LH)، هورمون تحریک­کننده فولیکولی ((FSH، شمارش اسپرم، شاخص‌های آنتی­اکسیدانی و تغییرات بافت­شناسی بیضه موش دیابتی القا شده با MGO می­پردازد. مواد و روش ­ها: در این مطالعه تجربی، 50 موش نر بالغ NMRI با وزن 30-25 گرم و سن 3 تا 4 ماه به طور تصادفی به پنج گروه مساوی تقسیم شدند (هر گروه 10 راس). (i) کنترل (حامل، نرمال سالین)، (ii) MGO (600 میلی­گرم/کیلوگرم/روز) به صورت خوراکی به مدت 28 روز، (iii) Gal (50 میلی­گرم/کیلوگرم/روز)، (iv) MGO+Gal، و (v) MGO+met (200 میلی­گرم/کیلوگرم/روز). Gal و met پس از ایجاد دیابت به مدت 21 روز متوالی به صورت خوراکی تجویز شد. نمونه خون در 24 ساعت پس از آخرین دوزهای درمان گرفته شد. ارزیابی بافتی بیضه انجام و تعداد اسپرم اپیدیدیم به دست آمد. شاخص‌های آنتی­اکسیدانی، گلوکز، انسولین،LH ، FSH و تستوسترون اندازه­گیری شد. نتایج: در گروه MGO در مقایسه با گروه کنترل، انسولین و گلوکز به طور قابل ملاحظه‌ای بالاتر بود (001/0p = ). همچنین سطح LH (04/0p = ) و مالون‌دی‌آلدئید (01/0p = ) بالاتر بود. با این حال، سطح تستوسترون (01/0p = )، قطر لوله­های منی‌ساز، ارتفاع اپیتلیال، تعداد اسپرم، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز (02/0p = ) و حجم بیضه (01/0p = ) پایین‌تر بود. نتایج نشان داد که Gal و met اثرات MGO را بهبود بخشیدند. نتیجه ­گیری: این یافته­ها نشان می­دهد که حیوانات دریافت­کننده MGO دیابتی شده‌اند. بر اساس نتایج، Gal و met می­توانند به طور موثری از ابتلا به دیابت ناشی از MGO در موش جلوگیری­کنند. اثر Gal معادل و گاهی بهتر از متفورمین بود.},
keywords_fa = { 
دیابت شیرین, گالیک اسید, سیستم تولید­مثلی نر, متفورمین, موش.},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9619},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1921-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1921-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Babakhanzadeh, Emad and Danaei, Hamid and Abedinzadeh, Mohammad and Ashrafzadeh, Hamid Reza and Ghasemi, Nasri},  
title = {Association of miR-146a and miR196a2 genotype with susceptibility to idiopathic recurrent pregnancy loss in Iranian women: A case-control study}, 
abstract ={Background: Recurrent pregnancy loss (RPL) is the most common complaint of pregnancy in females with a prevalence of 5%. Numerous documents have shown that single nucleotide polymorphisms are able to change miRNA transcription and/or maturation, which may alter the incidence of disorders such as RPL. Objective: To assess the relationship of miR-146aC > G (rs2910164) and miR-196a2T > C (rs11614913) with RPL susceptibility in Iranian women. Materials and Methods: Blood samples were collected from 214 women who had experienced at least two consecutive spontaneous miscarriages (case) and 147 normal individuals without a history of miscarriage (control). MiR-146aC > G and miR-196a2T > C genotypes were evaluated via the restriction fragment length polymorphism technique. Results: The genotypes incidence did not show a significant difference in pre-miR-146aC > G polymorphism CC vs CG + GG (p = 0.854; OR = 0.933; 95% CI) and CC + CG vs GG (p = 0.282; OR = 1.454; 95% CI). Also, no significant difference was observed between pre-miR-196a2T > C polymorphism TT vs TC + CC (p = 0.862; OR = 0.938; 95% CI) and TT + TC vs CC and (p = 0.291; OR = 1.462; 95% CI) in both the case and control groups. Conclusion: The results showed that although the distribution of miR-146aC > G and miR-196a2T > C was different between the unknown RPL and control groups, these variances were not statistically significant.},  
Keywords = {RPL, miR-146a, miR196a2, Polymorphism, RFLP.},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {725-732}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {بررسی ارتباط ژنوتیپ miR-146a و miR196a2 با حساسیت به سقط مکرر ناشناخته در زنان ایرانی},
abstract_fa ={مقدمه: سقط مکرر یکی از شایع­ترین معضلات حاملگی با شیوع 5% در زنان است. مطالعات بی‌شماری نقش پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی در miRNA ها که قادر به جهش یا تغییر بیان آنها است را آشکار کرده‌اند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین پلی‌مورفیسم‌های miR-146aC>G (rs2910164) و miR-196a2T>C (rs11614913) با خطر سقط خود­به­خودی در زنان ایرانی بود. مواد و روش ­ها: در این مطالعه، از 214 زن که حداقل دو مورد سقط خود­به­خودی پی­در­پی را تجربه کرده بودند و 147 فرد عادی که سابقه از دست دادن بارداری نداشتند، نمونه خون گرفته شد. بررسی پلی‌مورفیسم‌های miR-146aC>G (rs2910164) و miR-196a2T>C (rs11614913) با RFLP انجام شد. نتایج: شیوع ژنوتیپ­های این مطالعه تفاوت معنی­داری را در miR-146aC> G پلی­مورفیسم CC در مقابل CG + GG و CC + CG در مقابل GG در بین گروه‌های کنترل و نمونه نشان نداد (CI 95%، 454/1 = OR، 282/0 = p) و (CI 95%، 933/0 = OR، 854/0 = p) یافته­های این بررسی تفاوت     معنی­داری از پلی­مورفیسم TT قبل از miR-196a2T> C در مقابل TC + CC و TT + TC در بین گروه‌های کنترل و نمونه نشان نداد (CI 95%، 462/1 = OR، 291/0 = p) و (CI 95%، 938/0 = OR، 862/0 = p). نتیجه ­گیری: در این تحقیق، توزیع miR-146aC > G و miR-196a2T > C بین RPL ناشناخته و گروه عادی متفاوت بود، اما این تغییرات از نظر آماری معنی­ دار نبود.},
keywords_fa = {RPL ,miR-146a , miR196a2, پلی­مورفیسم},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9620},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1651-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1651-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Kashani, Ladan and Moini, Ashraf and Esfidani, Tayebeh and Yamini, Nazila and Mohiti, shim},  
title = {Effect of intrauterine granulocyte-colony stimulating factor administration on in vitro fertilization outcome in women with moderate -to -severe endometriosis: An RCT}, 
abstract ={Background: Nearly 25-50% of infertile women have endometriosis. There are reports of disorders in the expression of granulocyte colony-stimulating factor (G-CSF) receptors in women with endometriosis. Objective: To examine the effect of intrauterine administration of G-CSF in in vitro fertilization (IVF) cycles on the fertility rate of infertile women with moderate-to-severe endometriosis. Materials and Methods: This clinical trial was conducted on 66 infertile women with moderate-to-severe endometriosis, undergoing IVF and intracytoplasmic sperm injection (ICSI). The participants were allocated into two groups via simple randomization: the G-CSF (n = 27) and control (n = 39) groups. In the G-CSF intervention group, on the oocyte pick-up day, immediately after an ovarian puncture, 300 μg of G-CSF was injected through a transcervical catheter under abdominal ultrasound guide to visualize flushing into the uterine cavity. Women in the control group received no intervention. The two groups were evaluated for clinical pregnancy. Results: No significant difference was noted in the demographic characteristics of the two groups. The rate of clinical pregnancy was 28.2% in the control group and 25.9% in the G-CSF group, indicating no significant difference (p = 0.83). Conclusion: The results showed that the intrauterine injection of G-CSF had no effects on pregnancy in women with stage-3/4 endometriosis undergoing IVF.},  
Keywords = {G-CSF, In vitro fertilization, Endometriosis, Pregnancy},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {733-740}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {تأثیر تجویز داخل رحمی GCSF در سیکل IVF بر میزان باروری خانم های مبتلا به اندومتریوز متوسط تا شدید: یک کارآزمایی بالینی تصادفی},
abstract_fa ={مقدمه: آندومتریوز در 25% تا 50% از زنان نابارور دیده می­شود. گزارشاتی از اختلالات در بیان گیرنده­های عامل تحریک کلنی گرانولوسیت (GCSF) در زنان مبتلا به آندومتریوز وجود دارد. هدف: این مطالعه به منظور بررسی تأثیر تجویز داخل رحمی GCSF در پروسه IVF بر میزان باروری زنان نابارور مبتلا به آندومتریوز متوسط تا شدید انجام شد. مواد و روش­ ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی بود. در میان زنان ناباروری مبتلا به آندومتریوز که به کلینیک ناباروری مراجعه کردند و کاندیدای تزریق اسپرم داخل رحمی/داخل سیتوپلاسمی (ICSI) بودند، 66 زن بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند. بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در روز برداشتن تخمک، بلافاصله پس از سوراخ شدن تخمدان، 300 میکروگرم GCSF (PDgrastim)، از طریق کاتتر تحت راهنمای سونوگرافی شکم در رحم تزریق شد. افراد در گروه کنترل هیچ مداخله­ای دریافت نکردند. سپس دو گروه از نظر بارداری بالینی و شیمیایی مورد بررسی قرار گرفتند نتایج: داده­های 39 بیمار در گروه کنترل و 27 بیمار در گروه GCSF مقایسه شد. از نظر مشخصات جمعیتی بین دو گروه تفاوت معنی­داری وجود نداشت. حاملگی بالینی در گروه شاهد 2/28% و در گروهGCSF  9/25% بود که تفاوت معنادار مشاهده نشد (8/0 = p). نتیجه­ گیری: بر اساس این مطالعه تزریق داخل رحمی GCSF تأثیری در بارداری زنان مبتلا به آندومتریوز درجه 3 و 4 تحت IVF ندارد.},
keywords_fa = {عامل تحریک کلنی گرانولوسیت (GCSF), لقاح داخل رحمی آزمایشگاهی, آندومتریوز},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9621},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1992-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1992-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Akbari, Ziba and TaghipourDijojin, Roghayeh and Zamani, Zahra and HajiHosseini, Reza and Arjmand, Mohamm},  
title = {Aromatic amino acids play a harmonizing role in prostate cancer: A metabolomics-based cross-sectional study}, 
abstract ={Background: Prostate cancer (PCa) is a common health problem worldwide. The rate of this disease is likely to grow by 2021. PCa is a heterogeneous disorder, and various biochemical factors contribute to the development of this disease. The metabolome is the complete set of metabolites in a cell or biological sample and represents the downstream end product of the omics. Hence, to model PCa by computational systems biology, a preliminary metabolomics-based study was used to compare the metabolome profile pattern between healthy and PCa men. Objective: This study was carried out to highlight energy metabolism modification and assist the prognosis and treatment of disease with unique biomarkers. Materials and Methods: In this cross-sectional research, 26 men diagnosed with stage-III PCa and 26 healthy men with normal PSA levels were enrolled. Urine was analyzed with proton nuclear magnetic resonance (1H-NMR) spectroscopy, accompanied by the MetaboAnalyst web-based platform tool for metabolomics data analysis. Partial least squares regression discriminant analysis was applied to clarify the separation between the two groups. Outliers were documented and metabolites determined, followed by identifying biochemical pathways. Results: Our findings reveal that modifications in aromatic amino acid metabolism and some of their metabolites have a high potential for use as urinary PCa biomarkers. Tryptophan metabolism (p < 0.001), tyrosine metabolism (p < 0.001), phenylalanine, tyrosine and tryptophan biosynthesis (p < 0.001), phenylalanine metabolism (p = 0.01), ubiquinone and other terpenoid-quinone biosynthesis (p = 0.19), nitrogen metabolism (p = 0.21), and thiamine metabolism (p = 0.41) with Q2 (0.198) and R2 (0.583) were significantly altered. Conclusion: The discriminated metabolites and their pathways play an essential role in PCa causes and harmony.},  
Keywords = {Metabolomics, Prostate cancer, Aromatic amino acids, 1H-NMR spectroscopy},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {741-750}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {اسیدهای آمینه آروماتیک نقش هماهنگ کننده ای در سرطان پروستات ایفاء می نمایند: یک مطالعه مقطعی مبتنی بر متابولومیکس},
abstract_fa ={مقدمه: سرطان پروستات یک بیماری رایج در دنیای امروز محسوب می­شود. انتظار براین است که میزان ابتلا به این بیماری تا سال 2021 نیز افزایش یابد. سرطان پروستات بیماری ناهمگنی است که فاکتورهای بیوشیمیایی مختلفی در افزایش ابتلا به این بیماری نقش دارند. بیوپسی، معاینه دیجیتال رکتوم و نیز میزان بالای آنتی­ژن اختصاصی پروستات، به عنوان بهترین روش­های تشخیص این بیماری شناخته شده­اند با این وجود، هیچ یک از این روش­ها روش قطعی در تشخیص این بیماری نمی­باشد. متابولوم مجموعه کاملی از متابولیت­های موجود در یک سلول یا نمونه بیولوژیکی است و در واقع، بیانگر محصول نهایی مسیرهای متابولیکی در حوزه امیکس می ­باشد. امروزه به خوبی ثابت شده است که پروفایل متابولوم سلول­های سرطان پروستات با سلول­های نرمال با یکدیگر متفاوت  می­باشد. از این رو برای مدل سازی سرطان پروستات به صورت سیستماتیک و به کمک علم سیستم بیولوژی، از یک مطالعه اولیه متابولومیکس مبتنی بر آنالیز الگوی پروفایل متابولوم افراد سالم و بیماران مبتلا به سرطان پروستات استفاده شد تا تغییرات در متابولیسم انرژی، پیش­آگهی و درمان این بیماری به کمک بیومارکرهای منحصر بفرد مورد ارزیابی قرار گیرد. هدف: تعیین الگوی پروفایل متابولوم متابولیسم انرژی در بیماران مبتلا به سرطان پروستات و تهیه داده­های اولیه پروفایل متابولوم جهت مدل­سازی این بیماری به کمک روش­های جامع سیستم بیولوژی. مواد و روش ­ها: جمعاٌ، تعداد پنجاه و دو فرد شرکت­کننده در غالب دو گروه بیمار و نرمال مورد ارزیابی قرار گرفتند. پس از طیف­سنجی رزونانس مغناطیس هسته، آنالیزداده­های متابولوم، به کمک ابزارهای موجود در پایگاه متابوآنالیست صورت گرفت و آنالیز رگرسیون حداقل مربعات جزئی به منظور طبقه­بندی الگوی متابولیت­های دو گروه بیمار و نرمال انجام شد و متابولیت­های متمایز شده، به منظور شناسایی مسیرهای بیوشیمیایی تغییر یافته مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج: یافته ­های بررسی ما نشان دادند که تغییر در متابولیسم اسید آمینه­های آروماتیک به همراه برخی از متابولیت­های آنها، از پتانسیل بالایی جهت استفاده به عنوان مارکر ادراری در مدل­سازی سیستم بیولوژی این بیماری، برخوردار می­باشند. نتیجه گیری: مسیرها و متابولیت­های اسید­های آمینه آروماتیک نقش مهمی در این بیماری ایفا می­نمایند.},
keywords_fa = {متابولومیکس, سرطان پروستات,  اسید آمینه های آروماتیک, طیف سنجی رزونانس مغناطیس هسته.},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9622},
url = {http://ijrm.ir/article-1-1739-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-1739-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Aflatoonian, Abbas and Hosseinisadat, Robabe and Baradaran, Ramesh and FaridMojtahedi, Maryam},  
title = {Corrigendum to “Pregnancy outcome of “delayed start” GnRH antagonist protocol versus GnRH antagonist protocol in poor responders: A clinical trial study” [Int J Reprod BioMed 2017; 15: 231-238]}, 
abstract ={The authors have been informed of some errors that occurred in the published paper. The errors are listed as: • In the M&M section in the main text, the word “performed” has been changed to “recruited”. • Some references have been modified in the text. • The type of randomization has been corrected as the random number table. • The Mann-Whitney test was added in the statistical analysis section. • The statistical test which has been used in Table I was added as a table subtitle. • The study results were re-analyzed, and some p-values were modified in the text and table, especially in Table IV. The authors wish to apologize for these errors. The online version of the article has been updated on September 4, 2021 and can be found at http://journals.ssu.ac.ir/ijrmnew/article-1-813-en.html&sw=(http://doi.org/10.29252/ijrm.15.4.231).},  
Keywords = {Pregnancy outcome,antagonist},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {751-751}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9624},
url = {http://ijrm.ir/article-1-2337-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-2337-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Fallahi, Soghra and Rajaei, Minoo and javadHesam, Mohammad and Koolivand, Mohsen and Malekzadeh, Kianoosh},  
title = {Corrigendum to “The effect of Phoenix dactylifera pollen on the expression of NRF2, SOD2, CAT, and GPX4 genes, and sperm parameters of fertile and infertile men: A controlled clinical trial” [Int J Reprod BioMed 2021; 19: 545-558]}, 
abstract ={At the request of the authors the following information has been modified: • The postal address of the correspondence was changed to “Department of Medical Genetics, Faculty of Medicine, Hormozgan University of Medical Sciences, Imam Hossein Blvd, Bandar Abbas, Iran.” • The affiliation of the fourth author (Mohsen Koolivand) was changed to “Royan Stem Cell Technology Company, Tehran, Iran.” The authors apologize for these mistakes. The online version of the article was updated on September 4, 2021 and can be found at http://journals.ssu.ac.ir/ijrmnew/article-1-1922- en.html(https://doi.org/10.18502/ijrm.v19i6.9376).},  
Keywords = {dactylifera,expression},
volume = {19},
Number = {8}, 
pages = {752-752}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},

doi = {10.18502/ijrm.v19i8.9623},
url = {http://ijrm.ir/article-1-2338-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-2338-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2021}  
}