@article{ 
author = {Malary, Mina and Abedi, Ghasem and Hamzehgardeshi, Zeinab and Afshari, Mahdi and Moosazadeh, Mahmoo},  
title = {The prevalence of herpes simplex virus type 1 and 2 infection in Iran: A meta-analysis}, 
abstract ={Background: Seroepidemiologic studies indicate a high prevalence of herpes simplex virus (HSV) infection. This infection leads to ophthalmic, dermatologic, oral, neurologic, vaginal and cervical problems. Different studies have been carried out to estimate the HSV seroprevalence in Iran. Combining the results of these studies would be useful for health policy-making. Objective: This study aims to estimate the pooled prevalence of HSV infection using meta-analysis. Materials and Methods: Using relevant keywords, national and international data banks were searched. Restricting the search strategy, excluding duplicates and investigating the titles and abstracts, relevant articles were identified. To increase the search sensitivity, the lists of references were investigated. To find un-published studies, specialized experts as well as research centers were interviewed. The heterogeneity between the results was assessed using Cochrane test and I-squared indicator. The pooled prevalence of HSV infection was estimated using random effects model. Results: We recruited 33 eligible papers investigated 7762 individuals. The total prevalences (95% confidence intervals) of HSV1, HSV2 and HSV infections were estimated as of 42.04% (20.9-63.1), 6.5% (4.7-8.2) and 25.7% (8.8-42.5) respectively. Conclusion: This meta-analysis showed that the HSV2 seroprevalence among Iranian people is considerably lower than HSV1 infection.},  
Keywords = {Herpes, Virus, Meta-analysis.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {615-624}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {شیوع عفونت ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 و 2 در ایران: متاآنالیز},
abstract_fa ={مقدمه: مطالعه سرواپیدمیولوژی حکایت از شیوع بالای عفونت ویروسی هرپس سیمپلکس دارد. این بیماری باعث آسیب چشمی، درگیری پوست، دهان، دستگاه اعصاب مرکزی و عفونت واژن و سرویکس می­شود. در ارتباط با شیوع هرپس سیملکس مطالعات متعددی منتشر شده است که ترکیب نتایج آن­ها جهت استفاده در سیاستگذاری­های سلامت مفید است. هدف: هدف مطالعه حاضر براورد شیوع هرپس سیمپلکس در ایران با استفاده از متاانالیز می­باشد. موارد و روش­ها: با استفاده از کلید واژه های مرتبط، پایگاههای اطلاعاتی ملی و بین المللی مورد جستجو قرار گرفت. پس از محدود نمودن استراتژی جستجو و حذف موارد تکراری، مقالات باقیمانده با بررسی عنوان و چکیده مورد غربالگری قرار گرفتند. جهت افزایش حساسیت جستجو لیست رفرنس مقالات مورد بررسی قرار گرفت و جهت اطلاع از مقالات و مستندات منتشر نشده با افراد مرتبط و مراکز تحقیقاتی مذاکره شد. در نهایت شاخص  هتروژنیتی بین مطالعات با استفاده از آزمون کوکران(Q) و I2 تعیین گردید. بر اساس نتایج هتروژنیتی از مدل اثر تصادفی برای برآورد شیوع عفونت ویروس هرپس سیمپلکس در ایران استفاده گردید. نتایج: تعداد 33 مقاله دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند که 7762 نفر در این مطالعات از نظر ابتلا به هرپس سیمپلکس مورد بررسی قرار گرفتند. در این متاانالیز شیوع HSV 1، HSV 2 و HSV در ایران به ترتیب (1/63-9/20) 04/42%، (2/8-7/4) 5/6% و (5/42-8/8) 7/25% براورد گردید. نتیجه ­گیری: این متاآنالیز نشان داد که در ایران شیوع HSV 2 که از طریق جنسی انتقال می­یابد، به طور قابل ملاحظه ای کمتر از HSV1 می­باشد.},
keywords_fa = { هرپس, HSV, متاآنالیز. },

doi = {10.29252/ijrm.14.10.615},
url = {http://ijrm.ir/article-1-701-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-701-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Nazari, Leila and Salehpour, Saghar and Hoseini, Sedighe and Zadehmodarres, Shahrz},  
title = {Effects of autologous platelet-rich plasma on implantation and pregnancy in repeated implantation failure: A pilot study}, 
abstract ={Background: Repeated implantation failure (RIF) is a major challenge in reproductive medicine and despite several methods that have been described for management, there is little consensus on the most effective one. Objective: This study was conducted to evaluate the effectiveness of platelet-rich plasma in improvement of pregnancy rate in RIF patients. Materials and Methods: Twenty women with a history of RIF who were candidates for frozen-thawed embryo transfer were recruited in this study. Intrauterine infusion of 0.5 ml of platelet-rich plasma that contained platelet 4-5 times more than peripheral blood sample was performed 48 hrs before blastocyst transfer. Results: Eighteen participants were pregnant with one early miscarriage and one molar pregnancy. Sixteen clinical pregnancies were recorded and their pregnancies are ongoing. Conclusion: According to this study, it seems that platelet-rich plasma is effective in improvement of pregnancy outcome in RIF patients},  
Keywords = {Platelet-rich plasma, Implantation, Fertilization in Vitro, Pregnancy rate, Repeated implantation failure.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {625-628}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {بررسی اثر پلاسمای غنی شده با پلاکت در میزان لانه گزینی و حاملگی در شکست مکرر لانه گزینی},
abstract_fa ={مقدمه: شکست مکرر لانه گزینی از مشکلات اساسی در طب تولید مثل می باشد و تا کنون روش درمان قطعی در این خصوص وجود ندارد. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثر تجویز پلاسمای غنی شده با پلاکت در بهبود میزان باروری در افراد دچار شکست مکرر لانه گزینی انجام شده است. مواد و روش­ها: 20 بیمار کاندید انتقال جنین برگشت از فریز با سابقه شکست مکرر لانه گزینی در این مطالعه شرکت کردند. تزریق داخل رحمی ml 5/0 از پلاسمای غنی شده با پلاکت با غلظت پلاکتی 4 تا 5 برابر خون محیطی، 48 ساعت قبل از انتقال جنین در مرحله بلاستوسیت جهت افراد انجام شد. میزان حاملگی شیمیایی و کلینیکی ثبت شد. نتایج: حاملگی شیمیایی در 18 نفر از بیماران گزارش شد. یک مورد سقط و یک مورد حاملگی مولار و 16 مورد حاملگی بالینی گزارش شد که تا کنون سیر حاملگی بصورت نرمال ادامه داشته است. نتیجه ­گیری: بر اساس نتایج حاصله به نظر می رسد، پلاسمای غنی شده با پلاکت در بهبود مبزان باروری در افراد دچار شکست مکرر لانه گزینی موثر می باشد.},
keywords_fa = {پلاسمای غنی شده با پلاکت, شکست مکرر لانه گزینی, لقاح آزمایشگاهی, میزان باروری. },

doi = {10.29252/ijrm.14.10.625},
url = {http://ijrm.ir/article-1-700-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-700-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Nazanin, Seyedeh and Mohammadghasemi, Fahimeh and Ebrahimi, Hannan and RafatiSajedi, Hanieh and Chatrnour, Gelayol},  
title = {Ovarian and uterine alterations following forced swimming: An immunohistochemical study}, 
abstract ={Background: Physical exercise is known to be a stressor stimulus that leads to reproductive disruption. Objective: The aim of this study was to evaluate the effect of forced swimming on the uterus and ovaries in mice. Materials and Methods: Adult mice (N=24) were divided into the following threegroups: A, control; B, swimming in water (10PoPC); and C, swimming in water (23PoPC).Swimmers swam for 5 min daily for 5 consecutive days/ wk during 2 wks. Anenzyme linked immunosorbent assay was used to determine serum estradiol, folliclestimulating hormone (FSH) and testosterone levels. Immunohistochemistry wasperformed to study apoptotic cells or estrogen receptor (ER) expression in uterineepithelial cells and ovaries. ANOVA was used for statistical analysis56T. Results: Swimming in both groups reduced the serum FSH and estradiol levels (p<0.01) without having a significant effect on the serum testosterone level or percentage of apoptosis in ovarian and uterine tissues (p<0.01) compared with controls. A significant reduction in the number of ERs in the uterus and ovaries, and secondary and graafian follicles were observed in groups B and C compared with controls (p<0.01); however the number of primordial and primary follicles were not significantly changed in the ovaries. Conclusion: Forced swimming of 2 wks duration reduces the serum levels of FSH and estradiol without having effects on apoptosis in the ovaries or uteri of mice. Over a long period of time, forced swimming may have an adverse effect on fertility.},  
Keywords = {Swimming, Uterus, Ovary, Estradiol, Apoptosis, Estrogen receptor.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {629-636}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {تغییرات تخمدان و رحم به دنبال شنای تحمیلی},
abstract_fa ={مقدمه: ورزش فیزیکی هم در انسان و هم در حیوانات به عنوان یک تحریک استرس زا شناخته شده و منجر به اختلالات تولید مثل می شود هدف: هدف این مطالعه ارزیابی اثر شنای تحمیلی بر تغییرات تخمدان و رحم موش است. مواد و روش­ها: موش ها (تعداد=24) به سه گروه تقسیم شدند. A) کنترل B) شنا در آب oC10 و C) شنا در آب oC23. همه حیوانات روزانه 5 دقیقه؛ به مدت 5 روز متوالی در هفته برای مدت دو هفته شنا می­کردند. سنجش الایزا برای ارزیابی سطوح سرمی استرادیول، FSH و تستوسترون مورد استفاده قرار گرفت. برای مطالعه سلول­های آپوپتوتیک یا بیان رسپتور استروژن در سلول­های پوششی رحم و تخمدان از روش  ایمونوهیستو شیمی استفاده شد. نتایج: شنا در هر دو گروه، سطوح سرمی FSH و استرادیول را بدون اثر معنی­دار بر سطوح تستوسترون سرم و درصد آپوپتوز در بافت تخمدان و رحم را در مقایسه با کنترل کاهش داد (05/0p<). کاهش معنی­دار در تعداد رسپتورهای استروژنی در رحم و تخمدان، فولیکول­های ثانویه و گراف در گروه های B و C در مقایسه با کنترل مشاهده شد (05/0p<). هر چند که تعداد فولیکول­های بدوی و اولیه به طور معنی­دار در تخمدان کاهش نیافت. نتیجه ­گیری: این مطالعه نشان می­دهد شنای تحمیلی برای دو هفته سطوح سرمی FSH و استرادیول را بدون تأثیر بر آپوپتوز در تخمدان و یا رحم موش­های ماده کاهش می­دهد و این امر در یک دوره زمانی طولانی ممکن است دارای اثر سو، بر باروری باشد. },
keywords_fa = { شنای تحمیلی, رحم, تخمدان, استرادیول, آپوپتوز, رسپتور استروژن.},

doi = {10.29252/ijrm.14.10.629},
url = {http://ijrm.ir/article-1-698-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-698-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Nazari, Mahsa and Talebi, Ali Reza and HosseiniSharifabad, Mohammad and Abbasi, Abolghasem and Khoradmehr, Arezoo and Danafar, Amir Hossei},  
title = {Acute and chronic effects of gold nanoparticles on sperm parameters and chromatin structure in Mice}, 
abstract ={Background: The particles in the range of 1-100 nm are called nanoparticles. Gold nanoparticle is one of the most important metal nanoparticles with wide usage. Objective: This study investigated the effects of gold nanoparticles on sperm parameters and chromatin structure in mice. Materials and Methods: In this experimental study, 72 male bulb-c mice were divided into 9 groups including: 4 Sham groups (Sc 1-4), 4 experimental groups (Au 1-4), and 1 control group (C). Experimental groups received 40 and 200 µg/kg/day soluble gold (Au) nano-particles for 7 and 35 days, by intra peritoneal injection, respectively. Sham groups were treated with 1.2 mM sodium citrate solution with 40 and 200 µg/kg/day doses for same days and control group did not receive any materials. Motility and Morphology of spermatozoa were analyzed. Chromatin quality was also evaluated using AB (Aniline blue), TB (Toluidine blue) and CMA3 (Chromomycin A3) staining methods. Results: The sperm analysis results showed that motility and morphology of sperm in experimental groups (especially in groups that have been treated for 35 days with nano-particles) had significant decrease in comparison with control group. TB, AB and CMA3 results showed a significant increase in abnormal spermatozoa from all Au-treated groups. Conclusion: Gold nano-particles firstly can reduce the sperm parameters such as motility and normal morphology and secondly affect sperm chromatin remodeling and cause the increase instability of chromatin and also increase the rate of sperm DNA damage. These deleterious effects were more obvious in maximum dose and chronic phase.},  
Keywords = {Nanoparticles, Sperm, Chromatin, Mouse.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {637-642}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {بررسی تأثیرات حاد و مزمن نانوذرات طلا با دوزهای مختلف بر پارامترها و ساختار کروماتین اسپرم در موش},
abstract_fa ={مقدمه: به ذرات جامد کلوئیدی که اندازه­ای درمحدوده nm 100-1دارند، نانوذره اطلاق می­شود. از مهم­ترین نانوذراتی که امروزه دارای کاربرد وسیع هستند   می­توان به نانوذرات فلزی اشاره کرد و یکی از پرکاربردترین نانوذرات فلزی، نانوطلا می­باشد. هدف: این مطالعه به بررسی تأثیرات نانوذره طلا برکیفیت کروماتین اسپرم موش می پردازد. مواد و روش­ها: تعداد 72 موش نر نژاد bulb-c را در 9 گروه شامل 4 گروه تیمار، 4 گروه شم و 1 گروه کنترل مورد آزمایش قرار دادیم. گروه تیمار محلول نانوذره طلا را با دوزهای µg/kg/day 200 و 40 به مدت 7 و 35 روز از طریق تزریق داخل صفاتی دریافت کردند. گروه ششم، محلول سدیم سیترات mM 2/1 را با همان دوزها و طی همان زمان ها دریافت کردند وگروه کنترل طی آزمایش، جز آب و غذای مخصوص موش ماده ای دریافت نکردند. مورفولوژی و تحرک اسپرم ها مورد بررسی قرار گرفت. همچنین کیفیت کروماتین با استفاده از رنگ آمیزی های AB، TB و CMA3 ارزیابی شد. نتایج: نتایج آنالیز اسپرم نشان دادکه تحرک و مورفولوژی اسپرم­ها در مقایسه با گروه کنترل از نظر آماری تفاوت معنی­دار داشت (به ویژه در گروه­هایی که به مدت 35 روز با نانو طلا تیمار شده­اند). نتایج رنگ­آمیزی­های AB، TB و CMA3 نیز افزایش معنی­داری را در تعداد اسپرم­های غیرنرمال در تمام گروه­های تیمار شده با نانوطلا نشان داد. نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج این مطالعه می­توان اظهار داشت که نانوذرات طلا سبب کاهش کیفیت پارامترهای اسپرم از جمله کاهش تحرک و افزایش ناهنجاری­های مورفولوژیکی می­گردند و همچنین بر ایجاد تراکم کروماتین اثر می­گذارند. که این اثرات درحداکثر دوز و فاز مزمن بیشتر آشکار بود.},
keywords_fa = { نانو ذرات, کروماتین اسپرم, موش. },

doi = {10.29252/ijrm.14.10.637},
url = {http://ijrm.ir/article-1-699-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-699-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Mitwaly, Abo Bakr Abbas and Abbas, Ahmed Mohamed and Abdellah, Mohamed Saye},  
title = {Intra uterine extra-amniotic versus vaginal misoprostol for termination of second trimester miscarriage: A randomized controlled trial}, 
abstract ={Background: Termination of pregnancy in the second trimester using prostaglandins has been shown to be safe and effective. Misoprostol has multiple routes of administration; oral, vaginal, buccal, rectal and sublingual. Objective: The study aims to compare the efficacy and safety of intrauterine extra-amniotic and vaginal misoprostol in a dose of 200 microgram every 4 hours for the termination of pregnancy in cases of second trimester miscarriage. Materials and Methods: A prospective randomized open labeled clinical trial included 180 women with missed miscarriage in gestational age between 13 and 24 wks. Patients were randomized to receive subsequent doses of 200 μg misoprostol every 4 hrs either intra uterine extra-amniotic by Foley catheter or vaginally administered. Randomization was completed using a computer-generated random table. The primary outcome of this study was the mean duration from the initial misoprostol dose until complete fetal expulsion (induction-expulsion interval). Results: The mean gestational age was 17.74 wks. The mean time to complete miscarriage in the intra uterine extra-amniotic group was 5.27 hrs, which was significantly lower than the vaginal group (9.92 hrs, p=0.001). Side effects were more common in vaginal group. Conclusion: Intra uterine extra-amniotic misoprostol with a dose of 200 μg every 4 hrs appears to be more effective and safer than vaginal misoprostol in induction of second trimester miscarriage},  
Keywords = {Misoprostol, Missed miscarriage, Termination of pregnancy, Prostaglandins.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {643-648}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {Misoprostol داخل رحمی خارج آمنیوتیکی در مقایسه با فرم واژینال در ختم سقط سه ماهه دوم: یک مطالعه کنترل شده تصادفی},
abstract_fa ={مقدمه: ختم حاملگی در سه ماهه دوم با استفاده از پروستاگلاندین­ها مؤثر و مطمئن است. Misoprostol از راه­های مختلفی مانند خوراکی، واژینال، بوکال و زیرزباتی قابل تجویز است. هدف: هدف از انجام مطالعه، مقایسه کارایی و اطمینان تجویز داخل رحمی خارج آمنیوتیک و واژیتال Misoprostol با دوز 200 میکروگرم هر 4 ساعت در ختم سقط سه ماهه دوم حاملگی بود. مواد و روش­ها: یک مطالعه بالینی تصادفی بر روی خانم­هایی با سقط در هفته 13 تا 24 حاملگی انجام شد. خانم­ها به طور تصادفی 200 میکروگرم Misoprostol یا بوسیله کاتتر فولی در داخل رحم خارج آمنوتیک و یا به صورت واژینال دریافت کردند. تقسیم­بندی بوسیله جدول تصادفی توسط کامپیوتر انجام شد. نتیجه مطالعه بوسیله تعیین فاصله زمانی بین تجویز Misoprostol و دفع کامل جنین اندازه­گیری شد. نتایج: در مطالعه 180 زن شرکت کردند. متوسط سن حاملگی 74/17 هفته بود. فاصله زمانی بین تجویز Misoprostol و دفع کامل جنین در گروه  داخل رحم خارج آمنوتیک 27/5 ساعت بود که به طور معنی داری کمتر از گروه واژینال بود (001/0=p). عوارض جانبی در گروه واژینال بیشتر بود. نتیجه ­گیری: تجویز 200 میکروگرم Misoprostol در داخل رحم خارج آمنوتیک هر 4 ساعت میتواند موثرتر و مطمئن تر از تجویز واژینال این دارو در ختم سقط سه ماهه دوم باشد.},
keywords_fa = { Misoprostol, Missed miscarriage, ختم حاملگی,  پروستاگلاندین},

doi = {10.29252/ijrm.14.10.643},
url = {http://ijrm.ir/article-1-697-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-697-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Khanmohammadi, Nasrin and Movahedin, Mansoureh and Safari, Manouchehr and Sameni, Hamid Reza and Yousefi, Behpour and Jafari, Behnaz and Zarbakhsh, Sam},  
title = {Effect of L-carnitine on in vitro developmental rate, the zona pellucida and hatching of blastocysts and their cell numbers in mouse embryos}, 
abstract ={ L-carnitine (LC) is an antioxidant with the ability to promote the growth in vitro embryo. Objective: The goal was to evaluate the effect of LC on some indicators of embryo development and blastocyst quality including zona pellucid (ZP) thickness, the hatching of blastocysts and their cell numbers. Materials and Methods: Mouse embryos were randomly divided into five groups and incubated with different concentrations of LC (I; 0, II; 0.5, III; 1, IV; 2 and V; 4 mg/ml) from 2-cell to hatched blastocyst. The percentage of blastocysts and hatched blastocysts was calculated. Blastocysts ZP thickness was measured and the number of blastocyst cells was counted using Hoechst and propidium iodide (PI) staining. Results: The results showed concentration of 0.5 mg/ml of LC had an antioxidant effect as in this group, the percentage of blastocysts and hatched blactocysts (p=0.01), the ZP thickness (p=0.00) and the number of blastocyst inner cell mass were significantly more favorable than the control group (p=0.03); and concentration of 4 mg/ml of LC had a toxic effect on embryo development and blastocyst quality (p=0.00). Conclusion: The results suggest that LC may increase the number of blastocyst cells, which probably helps to expand the blastocyst and thinning of the ZP thickness and, therefore, creating a successful hatching for implantation},  
Keywords = {L-carnitine, Embryo culture, Zona pellucida, Blastocyst inner cell mass.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {649-656}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {اثر ال-کارنیتین بر روی شاخص رشد آزمایشکاهی، لایه زونا پلوسیدا، هچ شدن بلاستوسیست ها و تعداد سلول های آن ها در جنین موش},
abstract_fa ={مقدمه: ال-کارنیتین یک آنتی اکسیدان با توانایی افزایش رشد جنین در محیط آزمایشگاهی می­باشد. هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر ال-کارنیتین بر روی برخی شاخص­های رشد جنین و کیفیت بلاستوسیست شامل ضخامت زونا پلوسیدا، میزان هچ شدن بلاستوسیست­ها و تعداد سلول­های بلاستوسیستی بود. مواد و روش­ها: جنین­های موش به طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شده، همراه با غلظت­های 0، 0/5، 1، 2 و 4 میلی گرم/میلی لیتر ال-کارنیتین از دو سلولی تا بلاستوسیست هچ شده قرار گرفتند. درصد بلاستوسیست­ها و بلاستوسیست­های هچ شده محاسبه گشت. ضخامت زونا پلوسیدای بلاستوسیست­ها اندازه­گیری شد و تعداد سلول­های بلاستوسیستی با استفاده از رنگ آمیزی هوخست و پروپیدیوم یدید مورد شمارش قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد غلظت 5/0 میلی­گرم/میلی­لیتر ال-کارنیتین دارای اثر آنتی­اکسیدانی می­باشد به طوری که در این گروه درصد بلاستوسیست­ها و بلاستوسیست­های هچ شده (0/01=p)، ضخامت زونا پلوسیدا (0/00=p) و تعداد توده سلولی داخلی بلاستوسیست­ها به طور معناداری مطلوب تر از گروه کنترل بود (0/03=p)؛ و غلظت 4 میلی گرم/میلی لیتر ال-کارنیتین دارای اثر سمی بر رشد جنین­ها و کیفیت بلاستوسیست­ها بود (0/00=p). نتیجه­ گیری: نتایج پیشنهاد می­کند که ال-کارنیتین ممکن است باعث افزایش تعداد سلول­های بلاستوسیستی شود که احتمالا موجب رشد بلاستوسیت و نازک شدن زونا پلوسیدا و در نتیجه موفقیت در هچ شدن و لانه گزینی می­گردد.},
keywords_fa = { ال-کارنیتین, کشت جنین, زونا پلوسیدا, توده سلولی داخلی بلاستوسیست. },

doi = {10.29252/ijrm.14.10.649},
url = {http://ijrm.ir/article-1-696-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-696-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {DehghaniFirouzabadi, Razieh and Janati, Sima and Razi, Mohammad Hossei},  
title = {The effect of intrauterine human chorionic gonadotropin injection before embryo transfer on the implantation and pregnancy rate in infertile patients: A randomized clinical trial}, 
abstract ={Background: Implantation is one of the essential steps for the success of assisted reproductive techniques (ART). Their success depends on three main factors: embryo quality, endometrial receptivity (ER), and synchrony between embryo and endometrium. There are various factors that regulate the complex process of implantation. In this regard, one may refer to human chorionic gonadotropin (hCG) as the most important factor. Objective: This study aims to investigate the effect of intrauterine hCG injection before embryo transfer (ET) on pregnancy outcome in infertile couples. Materials and Methods: A total of 159 patients undergone In vitro Fertilization/ Intracytoplasmic Sperm Injection (IVF/ICSI) with an antagonist protocol were evaluated. Patients were divided into three groups (n=53). Group 1 received 500 IU of hCG, group 2 received 1000 IU of hCG intrauterine injection before ET, and the control group underwent ET without hCG preceding intrauterine injection. Results: There was no significant difference among the groups. The implantation rates were 18.86%, 13.52%, and 14.37%, chemical pregnancy rates were 34%, 32.1%, and 35.3%, and clinical pregnancy rates were 34%, 32.1%, and 31.4% respectively. Conclusion: The pregnancy outcome in IVF/ICSI /ET cycles cannot be improved through hCG intrauterine injections before ET.},  
Keywords = {Human chorionic gonadotropin, ICSI, Embryo transfer, Pregnancy outcome},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {657-664}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {بررسی تأثیر تزریق داخل رحمی هورمون گنادوتروپیک انسانی قبل از انتقال جنین بر میزان لانه گزینی وحاملگی در بیماران نابارور: کار آزمایی بالینی تصادفی},
abstract_fa ={مقدمه: لانه­گزینی یکی از مراحل ضروری در موفقیت روش­های کمک باروری است. موفقیت آن به سه عامل اصلی بستگی دارد: کیفیت جنین، پذیرش اندومتر  و هماهنگی بین جنین و اندومتر. مراحل پیچیده لانه­گزینی توسط عوامل مختلف که از مهم­ترین آنها گنادوتروپین جفتی انسان (hCG) است، تنظیم می­شود. هدف: هدف ازاین مطالعه بالینی آینده نگر تصادفی کور نشده بررسی اثر تزریق داخل رحمی گنادوتروپین جفتی انسان قبل از انتقال جنین بر پیامد بارداری در زوج­های نابارور می­باشد. مواد و روش­ها: در این مطالعه 159 بیمارکه تحت لقاح آزمایشگاهی/ تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (IVF/ICSI) با پروتکل آنتاگونیست قرار گرفتند، ارزیابی شدند. بیماران توسط یک برنامه کامپیوتری به سه گروه تقسیم شدند. 53 بیمار در گروه اول 500 واحد hCG و همین تعداد از بیماران در گروه دوم 1000 واحد تزریق داخل رحمی hCG قبل از انتقال جنین دریافت کردند. در گروه شاهد بدون تزریق داخل رحمی hCG انتقال جنین انجام شد. نتایج: تفاوت قابل توجهی در سه گروه وجود نداشت. میزان لانه گزینی در گروه اول و دوم و گروه کنترل بترتیب 86/18%، 52/13% و 37/14% بود. میزان حاملگی شیمیایی 34%، 15/32% و 3/35% و میزان حاملگی بالینی به ترتیب 34%، 1/32% و 4/31% بود. نتیجه ­گیری: تزریق داخل رحمی هورمون گنادوتروپین انسانی قبل از انتقال جنین در سیکل­های انتقال جنین با لقاح آزمایشگاهی/ تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم نتایج حاملگی را بهبود نمی­بخشد.},
keywords_fa = {هورمون گنادوتروپین جفتی انسانی, میکرواینجکشن, انتقال جنین, نتایج حاملگی.},

doi = {10.29252/ijrm.14.10.657},
url = {http://ijrm.ir/article-1-695-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-695-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Rajaei, Samira and AkbariSene, Azadeh and Norouzi, Sara and Berangi, Yasrin and Arabian, Sahereh and Lak, Parvaneh and Dabbagh, Ali},  
title = {The relationship between serum vitamin D level and premenstrual syndrome in Iranian women}, 
abstract ={Background: Premenstrual syndrome (PMS) is among the most unfavorable problems in women in reproductive age; however its pathophysiology is still not fully confirmed. Vitamin D as an immunomodulator could prevent inflammatory state before and during menstruation. Objective: The aim was to investigate whether there is any relationship between serum vitamin D levels and PMS. Materials and Methods: In total, 82 women participate in this case-control study which was conducted in Shahid Akbar-abadi hospital from November 2013 to March 2015. Categorization was based on an Iranian version of the premenstrual symptoms screening tool (PSST). Levels of 25 hydroxy-vitamin D3 (25OHD) were determined by using 25-OH Vitamin D ELISA kit in luteal phase. Characteristics of participants and vitamin D levels were compared between two groups by using independent sample t-test. Results: Menarche age of women with PMS was significantly lower than normal women (p=0.04). Body mass index was not statistically different between groups. We observed a high rate of vitamin D deficiency and also its severe deficiency in both PMS and non-PMS groups. However, our study demonstrated no significant difference in the levels of serum 25OHD between the two groups. Conclusion: It seems there is no association between PMS and serum levels of vitamin D3; however, the high rate of vitamin D deficiency amon},  
Keywords = {Vitamin D, Premenstrual syndrome, Body mass index, Menarche, Premenstrual dysphonic disorder.},
volume = {14},
Number = {10}, 
pages = {665-668}, 
publisher = {Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran},
title_fa = {ارتباط بین سطح سرمی ویتامین D و سندرم پیش از قاعدگی در زنان ایرانی در سنین باروری},
abstract_fa ={مقدمه: سندرم پیش از قاعدگی (PMS) جزو شایع ترین مشکلات زنان در سنین باروری است، با این حال علل پاتوفیزیولوژیک آن هنوز به طور کامل شناخته نشده است.  تصور می شود ویتامین D به عنوان یک تعدیل کننده ایمنی می تواند از بروز واکنش های التهابی قبل و در حین قاعدگی پیش گیری نماید. هدف: هدف از مطالعه، ارزیابی رابطه بین سطح سرمی ویتامین D و بروز  PMSبود. مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی موردی-شاهدی از آذر ماه 1392 تا فروردین 1394 در یک بیمارستان دانشگاهی در تهران، ایران انجام شد. دسته بندی شرکت کنندگان در مطالعه بر اساس نسخه ایرانی پرسشنامه غربالگری سندرم پیش از قاعدگی (PSST) انجام گردید. سطح سرمی 25 هیدروکسی ویتامین D3 (25OHD) با استفاده از کیت الایزا 25OHD در فاز ترشحی قاعدگی ارزیابی شد. مشخصات شرکت کنندگان و سطوح ویتامین D با استفاده از آزمون T-test بین دو گروه مقایسه گردید. نتایج: سن شروع قاعدگی در زنان در گروه PMS به طور معنی داری نسبت به گروه شاهد پایین تر بود (04/0=p). BMI بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت. میزان بالایی از کمبود ویتامین D و همچنین میزان بالای کمبود شدید آن در هر دو گروه مبتلا و غیر مبتلا به PMS مشاهده گردید. با این وجود، مطالعه ما نتوانست هیچ گونه تفاوت معنی داری از نظر سطح سرمی ویتامین D بین دو گروه نشان دهد. نتیجه­ گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، به نظر می رسد ارتباطی بین بروز PMS و سطح سرمی ویتامین D وجود ندارد، با این وجود، میزان بالای کمبود ویتامین  D در زنان جوان ایرانی توجهات و مراقبت های بهداشتی فوری و ویژه را در این زمینه ایجاب می نماید.},
keywords_fa = {ویتامین PMDD, BMI, PMS, D, منارک.},

doi = {10.29252/ijrm.14.10.665},
url = {http://ijrm.ir/article-1-694-en.html},  
eprint = {http://ijrm.ir/article-1-694-en.pdf},  
journal = {International Journal of Reproductive BioMedicine},  
issn = {2476-4108}, 
eissn = {2476-3772}, 
year = {2016}  
}