Ethics code: IR.ZAUMS.REC.1398.217
Khazaei H A, Farzaneh F, Sarhadi S, Dehghan Haghighi J, Forghani F, Sheikhi V, et al . Comparison of serum levels of interleukin 33 in combination with serum levels of C-reactive protein, Immunoglobulin G, Immunoglobulin A, and Immunoglobulin M in recurrent pregnancy loss: A case-control study. IJRM 2024; 22 (4) :317-322
URL:
http://ijrm.ir/article-1-3081-fa.html
مقایسه سطح سرمی اینترلوکین 33 در همراهی با سطح سرمی CRP و IgG, IgA و IgM در زنان با و بدون از دست رفتن مکرر بارداری: یک مطالعه موردی-شاهدی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1403; 22 (4) :317-322
URL: http://ijrm.ir/article-1-3081-fa.html
چکیده: (314 مشاهده)
مقدمه: یکی از دلایل مهم سقط مکرر جنین، عوامل ایمنی است. از این رو یافتن روشهای مناسب پیشگیری یا درمان مؤثر، مستلزم شناخت دلایل آن است.
هدف: در این مطالعه، تلاش نمودیم تا سطح سرمی برخی فاکتورهای ایمنولوژیک مرتبط با سقط مکرر را ارزیابی نماییم.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مورد شاهدی از مرداد تا دی ماه 1398، بر روی 66 زن 35-18 ساله مراجعهکننده به کلینیک زنان و زایمان بیمارستان علیابن ابیطالب (ع) زاهدان، انجام گرفت. سطح سرمی اینترلوکین 33 با روش الایزا اندازهگیری شد. سطح ایمنوگلوبولین G، ایمنوگلوبولین A، ایمنوگلوبولین M، پروتئین واکنشی C، با روشهای سرولوژی و هماتولوژی اندازهگیری شد.
نتایج: میانگین سن تمامی شرکتکنندگان در این مطالعه 80/3 ± 8/30 سال بود. میانگین سرمی اینترلوکین 33 در گروه مورد 1/254 ± 5/318 پیکوگرم بر میلیلیتر و کمتر از این میانگین در گروه شاهد، 9/259 ± 2/354 پیکوگرم بر میلیلیتر بدست آمد. ولی این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود (52/0 = p). میانگین سطح سرمی پروتئین واکنشی C، در گروه مورد و شاهد تفاوت معنیداری نداشت (27/0 = p). بعلاوه در سطح ایمنوگلوبولین G، ایمنوگلوبولین A، در گروه مورد و شاهد تفاوت آماری قابل ملاحظهای دیده نشد (به ترتیب 46/0 = p و 16/0 = p)، اما سطح سرمی IgM بین دو گروه مورد مطالعه اختلاف معنیداری وجود داشت (003/0 = p).
نتیجه گیری: به طور کلی سطح سرمی اینترلوکین 33، ایمنوگلوبولین G، ایمنوگلوبولین A و پروتئین واکنشی C حداقل 6-4 ماه پس از آخرین سقط (در گروه مورد) و آخرین زایمان زنده (در گروه شاهد) در دو گروه تفاوت معناداری نشان نداد. در مقابل سطح سرمی ایمنوگلوبولین M تفاوت قابل ملاحظهای داشت، در نهایت با توجه به نتایج متفاوت متون پیشین در این زمینه، نیاز به مطالعات بیشتر احساس میگردد.