چهارشنبه 8 بهمن 1404
[Archive]
دوره 23، شماره 11 - ( 8-1404 )
جلد 23 شماره 11 صفحات 952-937 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR-UU-AEC-32108
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Javanmard S, Najdegerami E, Razi M, Nikoo M. An experimental study on shrimp bioactive peptides restoring testicular function in a rat model of fatty liver disease via autophagy, redox balance, and energy transporters. IJRM 2025; 23 (11) :937-952
URL: http://ijrm.ir/article-1-3544-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3544-fa.html
بررسی تجربی تأثیر پپتیدهای زیستفعال میگوی سفید بر بهبود عملکرد بیضه در رتهای مبتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی از طریق اتوفاژی، تعادل اکسید و احیا و ناقلهای انرژی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 23 (11) :937-952
چکیده: (30 مشاهده)
مقدمه: بیماری کبد چرب غیرالکلی یکی از بیماریهای شایع امروزی است که میتواند باروری و عملکرد دستگاه تولیدمثل را مختل کند.
هدف: هدف این مطالعه بررسی اثرات جیره پرچرب (HFD) بر ساختار بیضه و نقش پپتیدهای زیستفعال حاصل از میگوی پاسفید در کاهش این اثرات بود.
مواد و روش ها: ضایعات میگوی پاسفید (HPs) با آنزیم آلکالاز در Co50 به مدت 3 ساعت هیدرولیز شدند. 24 رت نر ویستار (1/23 ± 230 گرم، 8 هفته) بهطور تصادفی در 4 گروه (6 حیوان در هر قفس) تقسیم شدند: کنترل، HFD، HFD+HP20 و HFD+HP300 (جیره پرچرب + 20 و 300 mg/kg BW) پس از 10 هفته، بافت بیضه تحت بررسیهای بافتشناسی، مولکولی و بیوشیمیایی قرار گرفت.
نتایج: در گروه HFD، مقادیر MDA و GSH افزایش و نسبت GSH/GSSG حدود 40% کاهش یافت (001/0 > p)، که بیانگر استرس احیایی بود. مصرف پپتیدها بهویژه در غلضت بالاتر موجب کاهش استرس، بهبود مورفولوژی لولههای اسپرمساز، و افزایش شاخصهای TDI و SPI شد. بیان ژنهای اتوفاژی (Beclin1، Atg7، LC3-I، P62) در HFD افزایش یافت اما با مصرف پپتیدها بیان این ژن ها کاهش پیدا کرد. همچنین، کاهش ناقلهای انرژی GLUT-1، GLUT-3 و MCT-4 در HFD در گروههای دریافتکننده پپتید بازیابی شد.
نتیجهگیری: پپتیدهای زیستفعال با بهبود شاخصهای TDI و SPI و بازیابی بیان ناقلهای انرژی در سلولهای سرتولی، حمایت متابولیکی مؤثرتری از سلولهای زایا فراهم کردند. این نتایج نشان میدهد که استفاده از پپتیدهای حاصل از میگو میتواند رویکردی نوین برای بهبود اختلالات تولیدمثلی ناشی از NAFLDN باشد.
هدف: هدف این مطالعه بررسی اثرات جیره پرچرب (HFD) بر ساختار بیضه و نقش پپتیدهای زیستفعال حاصل از میگوی پاسفید در کاهش این اثرات بود.
مواد و روش ها: ضایعات میگوی پاسفید (HPs) با آنزیم آلکالاز در Co50 به مدت 3 ساعت هیدرولیز شدند. 24 رت نر ویستار (1/23 ± 230 گرم، 8 هفته) بهطور تصادفی در 4 گروه (6 حیوان در هر قفس) تقسیم شدند: کنترل، HFD، HFD+HP20 و HFD+HP300 (جیره پرچرب + 20 و 300 mg/kg BW) پس از 10 هفته، بافت بیضه تحت بررسیهای بافتشناسی، مولکولی و بیوشیمیایی قرار گرفت.
نتایج: در گروه HFD، مقادیر MDA و GSH افزایش و نسبت GSH/GSSG حدود 40% کاهش یافت (001/0 > p)، که بیانگر استرس احیایی بود. مصرف پپتیدها بهویژه در غلضت بالاتر موجب کاهش استرس، بهبود مورفولوژی لولههای اسپرمساز، و افزایش شاخصهای TDI و SPI شد. بیان ژنهای اتوفاژی (Beclin1، Atg7، LC3-I، P62) در HFD افزایش یافت اما با مصرف پپتیدها بیان این ژن ها کاهش پیدا کرد. همچنین، کاهش ناقلهای انرژی GLUT-1، GLUT-3 و MCT-4 در HFD در گروههای دریافتکننده پپتید بازیابی شد.
نتیجهگیری: پپتیدهای زیستفعال با بهبود شاخصهای TDI و SPI و بازیابی بیان ناقلهای انرژی در سلولهای سرتولی، حمایت متابولیکی مؤثرتری از سلولهای زایا فراهم کردند. این نتایج نشان میدهد که استفاده از پپتیدهای حاصل از میگو میتواند رویکردی نوین برای بهبود اختلالات تولیدمثلی ناشی از NAFLDN باشد.
واژههای کلیدی: کبد چرب غیرالکلی، پپتیدهای زیستفعال، استرس اکسیداتیو، اتوفاژی، اسپرماتوژنز، بیان ژن، رت.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
