شنبه 5 اردیبهشت 1405
[Archive]
دوره 24، شماره 2 - ( 12-1404 )
جلد 24 شماره 2 صفحات 156-145 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUBABOL.REC.1403.091
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rezaei Z, Sharif-Nia H, Gholamnia-Shirvani Z, Behmanesh F, Ahmadzadeh Tori N. Personal, social, and economic determinants of voluntary single-childedness and childlessness among urban couples in Babol, Iran: A cross‐sectional study. IJRM 2026; 24 (2) :145-156
URL: http://ijrm.ir/article-1-3642-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3642-fa.html
عوامل تعیینکننده فردی، اجتماعی و اقتصادی تکفرزندی و بیفرزندی اختیاری در زوجین شهر بابل: یک مطالعه مقطعی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (2) :145-156
چکیده: (284 مشاهده)
مقدمه: در دهههای اخیر، نرخ باروری در سطح جهان کاهش یافته و تکفرزندی و بیفرزندی اختیاری (VSCC) به یک چالش اجتماعی و سیاستی مهم تبدیل شده است.
هدف: این مطالعه با هدف شناسایی عوامل فردی، اجتماعی و اقتصادی مؤثر بر تمایل زوجهای متأهل به تکفرزندی و بیفرزندی اختیاری در شهر بابل، واقع در شمال ایران انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۴۵۲ زوج متأهل (زنان 49-18 سال و مردان 55-18 سال) از شهر بابل، با استفاده از روشهای نمونهگیری در دسترس و گلولهبرفی بین ماههای آبان تا اسفند 1403 انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه معتبر ۲۲ سؤالی «عوامل مؤثر بر گرایش به تکفرزندی و بیفرزندی داوطلبانه (QFT-VSCC)» جمعآوری گردید. شرکتکنندگان پرسشنامه را بهصورت آنلاین و از طریق پلتفرمهای واتساپ و تلگرام تکمیل کردند.
نتایج: میانگین نمره گرایش به VSCC، 8/11 ± 0/43 بود. در میان پنج حیطه مورد بررسی، بیشترین میانگین نمرات مربوط به «احساس ناامنی شغلی و اجتماعی برای فرزند» (6/17 ± 4/63) و «بستر خانوادگی نامناسب برای فرزندآوری» (9/11 ± 1/49) مشاهده شد، در حالی که کمترین میانگین مربوط به «الگوپذیری برای فرزندگریزی» (4/19 ± 6/30) بود. زنان در مقایسه با مردان تمایل به طور معناداری بیشتری به VSCC نشان دادند (001/0 > p، 2/10 ± 2/40 در مقابل 2/12 ± 0/44).
نتیجه گیری: در مناطق شهری بابل، نگرانی در مورد ایجاد تعادل بین فرزندپروری و آرمانهای تحصیلی و شغلی، در کنار نگرانیها در مورد امنیت آینده فرزندان، از محرکهای اصلی گرایش به تکفرزندی و بیفرزندی داوطلبانه، بهویژه در میان زنان و زوجهای جوانتر است. برای حمایت از تصمیمگیری آگاهانه در زمینه باروری، مداخلات سیاستی باید ارائه مراقبتهای مقرونبهصرفه و باکیفیت از کودک، ایجاد مسیرهای تحصیلی و شغلی منعطف، حمایت از والدگری مبتنی بر عدالت جنسیتی و برنامههای مشاورهای زوجمحور را در اولویت قرار دهند.
هدف: این مطالعه با هدف شناسایی عوامل فردی، اجتماعی و اقتصادی مؤثر بر تمایل زوجهای متأهل به تکفرزندی و بیفرزندی اختیاری در شهر بابل، واقع در شمال ایران انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۴۵۲ زوج متأهل (زنان 49-18 سال و مردان 55-18 سال) از شهر بابل، با استفاده از روشهای نمونهگیری در دسترس و گلولهبرفی بین ماههای آبان تا اسفند 1403 انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه معتبر ۲۲ سؤالی «عوامل مؤثر بر گرایش به تکفرزندی و بیفرزندی داوطلبانه (QFT-VSCC)» جمعآوری گردید. شرکتکنندگان پرسشنامه را بهصورت آنلاین و از طریق پلتفرمهای واتساپ و تلگرام تکمیل کردند.
نتایج: میانگین نمره گرایش به VSCC، 8/11 ± 0/43 بود. در میان پنج حیطه مورد بررسی، بیشترین میانگین نمرات مربوط به «احساس ناامنی شغلی و اجتماعی برای فرزند» (6/17 ± 4/63) و «بستر خانوادگی نامناسب برای فرزندآوری» (9/11 ± 1/49) مشاهده شد، در حالی که کمترین میانگین مربوط به «الگوپذیری برای فرزندگریزی» (4/19 ± 6/30) بود. زنان در مقایسه با مردان تمایل به طور معناداری بیشتری به VSCC نشان دادند (001/0 > p، 2/10 ± 2/40 در مقابل 2/12 ± 0/44).
نتیجه گیری: در مناطق شهری بابل، نگرانی در مورد ایجاد تعادل بین فرزندپروری و آرمانهای تحصیلی و شغلی، در کنار نگرانیها در مورد امنیت آینده فرزندان، از محرکهای اصلی گرایش به تکفرزندی و بیفرزندی داوطلبانه، بهویژه در میان زنان و زوجهای جوانتر است. برای حمایت از تصمیمگیری آگاهانه در زمینه باروری، مداخلات سیاستی باید ارائه مراقبتهای مقرونبهصرفه و باکیفیت از کودک، ایجاد مسیرهای تحصیلی و شغلی منعطف، حمایت از والدگری مبتنی بر عدالت جنسیتی و برنامههای مشاورهای زوجمحور را در اولویت قرار دهند.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
