آسیب ایسکمی/پرفیوژن تخمدان که با نام پیششرطیسازی هایپراُکسیک تخمدان نیز شناخته میشود، پاتولوژیای است که با قطع جریان خون تخمدان و بازگشت آن همراه بوده و موجب آسیب و اختلال عملکرد میگردد. بنابراین، شناسایی اجزای مولکولی از جمله lncRNA ها و پروتئینهای متصلشونده به RNA (RBP ها) و همچنین نقش آنها در پاسخ به آسیب DNA، برای درک مکانیسمهای زیربنایی و یافتن اهداف درمانی بالقوه اهمیت دارد. الگوی بیان lncRNA و تنظیم پاسخ به آسیب DNA در فرایندهای سلولی مختلف میتواند از طریق تعامل با پروتئینهای متصلشونده به RNA کنترل شود. lncRNA ها با ایفای نقش بهعنوان داربست، راهنما یا تله در تنظیم فرایندهای RNA، میانجیگری در ترمیم DNA و پاسخهای سلولی دیگر به استرس ژنوتوکسیک عمل میکنند. تغییر در تعامل lncRNA–RBP در بیماریهای متعددی از جمله آسیب ایسکمی/پرفیوژن تخمدان (IRI) دخیل بوده و بررسی بیشتر آنها را بهعنوان اهداف درمانی ضروری میسازد. اختلال در RBP ها منجر به برهمخوردن هموستاز RNA، کاهش ترمیم DNA و تشدید آسیب بافتی ناشی از IRI در تخمدانها میشود. این مسیرها در تنظیم چرخه سلولی، ترمیم DNA و تنظیم آپوپتوز در IRI تخمدان دخیلاند و دستکاری این مسیرها بهوسیله lncRNA ها و RBP های معرفیشده میتواند در پیشرفت بیماری و/یا هدفگذاری درمانی مؤثر باشد. مطالعه این فرایندهای مولکولی چشماندازی نویدبخش برای درمانهای «تقریباً هدفمند» و فردمحور فراهم میآورد. مطالعات آینده باید به بررسی سهم افتراقی lncRNA ها و RBP های خاص و همچنین مسیرهای پاسخ به آسیب DNA در IRI تخمدان بپردازند تا برآورد پیشآگهی بهتری ارائه شود و عملکرد تخمدان در بیماران بهبود یابد.