پنجشنبه 13 فروردین 1405
[Archive]
دوره 24، شماره 1 - ( 10-1404 )
جلد 24 شماره 1 صفحات 70-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.TBZMED.AEC.1401.087
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Bilabari M, Mohammadnejad D, Rahbarghazi R, Shafaei H. Comparative effects of adipose-derived mesenchymal stem cells and their exosomes on interleukin-1 beta-induced testicular inflammation in rats: An experimental study. IJRM 2026; 24 (1) :59-70
URL: http://ijrm.ir/article-1-3690-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3690-fa.html
مطالعه تجربی بر روی اثرات مقایسهای سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی و اگزوزومهای آنها بر التهاب بیضه ناشی از IL-1β در موشهای صحرایی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (1) :59-70
چکیده: (24 مشاهده)
مقدمه: افزایش IL-1β در التهاب بیضه (ارکیت) با فعالسازی پاسخ ایمنی ذاتی و التهابی، منجر به نفوذ لکوسیتها (از جمله ماکروفاژها و نوتروفیلها)، اختلال در اسپرماتوژنز و آسیب به سلولهای زایا میشود. این فرآیند با القای تورم بافتی، کاهش تولید اسپرم و اختلال در عملکرد تولیدمثل همراه است.
هدف: این مطالعه سلولهای بنیادی مشتق از چربی (ASCs) و اگزوزومهای آنها (EXO) را برای کاهش التهاب و افزایش ترمیم در ارکیت ناشی از IL-1β مقایسه کرد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، سلولهای ASC جدا شده و تا پاساژ سوم کشت داده شدند. فلوسیتومتری و ایمونوسیتوشیمی نشانگرهای سطحی ASC را تأیید کردند. میکروسکوپ الکترونی روبشی ویژگیهای اگزوزومها را مشخص نمود. 32 موش صحرایی نر ویستار (۷-۶ هفته؛ ۳۰0-۲۵0 گرم) روزانه ۱۰ میکروگرم بر کیلوگرم IL-1β را به مدت 6 روز به صورت داخل صفاقی دریافت کردند تا التهاب بیضه القا شود. موشها به چهار گروه تقسیم شدند: (1) کنترل، (2) فقط IL-1β، 3) ASCs + IL-1β (۱۰۶ × ۱ سلول)، و (4) IL-1β + EXO (۱۰۰ میکروگرم). پس از 7 روز درمان، هیستوپاتولوژی بیضه و نفوذ لکوسیتها با رنگآمیزی هماتوکسیلین - ائوزین ارزیابی شد.
نتایج: ASCها مورفولوژی دوکی شکل و نتیجه ی مثبت برای CD44 و CD105 را نشان دادند. قطر اگزوزومهای جدا شده به طور متوسط ۵/۲۸ ± ۶/۸۲ نانومتر بود. القای IL-1β باعث نفوذ قابل توجه لکوسیتها، جابجایی سلولهای سرتولی، احتقان عروقی و اختلال در ساختار لولههای منیساز شد. تجویز ASC منجر به بهبودی نسبی بافت و کاهش تغییرات تخریبی شد. اگزوزومها اثربخشی بالاتری را نشان دادند و به طور قابل توجهی نفوذ لکوسیتها را کاهش دادند (۰۱۱/۰ = p) و ساختار بیضه را تقریباً به حالت طبیعی بازگرداندند. درمان با اگزوزوم همچنین در ترمیم اپیدیدیم نسبت به ASCها عملکرد بهتری داشت.
نتیجهگیری: هر دو روش درمانی ASC و اگزوزوم، التهاب ناشی از IL-1β را در بیضه و اپیدیدیم موش صحرایی کاهش دادند. با این حال، اگزوزومها اثربخشی بالاتری نشان دادند که بیانگر پتانسیل قابل توجه آنها در درمان آسیبهای بیضه ناشی از التهاب میباشد.
هدف: این مطالعه سلولهای بنیادی مشتق از چربی (ASCs) و اگزوزومهای آنها (EXO) را برای کاهش التهاب و افزایش ترمیم در ارکیت ناشی از IL-1β مقایسه کرد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، سلولهای ASC جدا شده و تا پاساژ سوم کشت داده شدند. فلوسیتومتری و ایمونوسیتوشیمی نشانگرهای سطحی ASC را تأیید کردند. میکروسکوپ الکترونی روبشی ویژگیهای اگزوزومها را مشخص نمود. 32 موش صحرایی نر ویستار (۷-۶ هفته؛ ۳۰0-۲۵0 گرم) روزانه ۱۰ میکروگرم بر کیلوگرم IL-1β را به مدت 6 روز به صورت داخل صفاقی دریافت کردند تا التهاب بیضه القا شود. موشها به چهار گروه تقسیم شدند: (1) کنترل، (2) فقط IL-1β، 3) ASCs + IL-1β (۱۰۶ × ۱ سلول)، و (4) IL-1β + EXO (۱۰۰ میکروگرم). پس از 7 روز درمان، هیستوپاتولوژی بیضه و نفوذ لکوسیتها با رنگآمیزی هماتوکسیلین - ائوزین ارزیابی شد.
نتایج: ASCها مورفولوژی دوکی شکل و نتیجه ی مثبت برای CD44 و CD105 را نشان دادند. قطر اگزوزومهای جدا شده به طور متوسط ۵/۲۸ ± ۶/۸۲ نانومتر بود. القای IL-1β باعث نفوذ قابل توجه لکوسیتها، جابجایی سلولهای سرتولی، احتقان عروقی و اختلال در ساختار لولههای منیساز شد. تجویز ASC منجر به بهبودی نسبی بافت و کاهش تغییرات تخریبی شد. اگزوزومها اثربخشی بالاتری را نشان دادند و به طور قابل توجهی نفوذ لکوسیتها را کاهش دادند (۰۱۱/۰ = p) و ساختار بیضه را تقریباً به حالت طبیعی بازگرداندند. درمان با اگزوزوم همچنین در ترمیم اپیدیدیم نسبت به ASCها عملکرد بهتری داشت.
نتیجهگیری: هر دو روش درمانی ASC و اگزوزوم، التهاب ناشی از IL-1β را در بیضه و اپیدیدیم موش صحرایی کاهش دادند. با این حال، اگزوزومها اثربخشی بالاتری نشان دادند که بیانگر پتانسیل قابل توجه آنها در درمان آسیبهای بیضه ناشی از التهاب میباشد.
واژههای کلیدی: التهاب، گلبولهای سفید خون، اینترلوکین-۱ بتا، سلولهای بنیادی، اگزوزومها، موشهای صحرایی.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
