چهارشنبه 23 اردیبهشت 1405
[Archive]
دوره 24، شماره 3 - ( 12-1404 )
جلد 24 شماره 3 صفحات 264-257 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.SSU.MEDICINE.REC.1402.097
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nematollahi R, Samadi M, Montazeri F, Kalantar S M, Shams A. Endometrial expression of T-cell immunoreceptor with Ig and ITIM domains and cluster of differentiation 155: A case-control study of a novel immunomodulatory axis in endometriosis. IJRM 2026; 24 (3) :257-264
URL: http://ijrm.ir/article-1-3598-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3598-fa.html
بررسی بیان ژنهای گیرندهی ایمنی سلول T دارای دومین ایمونوگلوبولین و موتیف مهاری مبتنی بر تیروزین (TIGIT) و خوشه تمایزی 155 (CD155) در اندومتر: یک مطالعه مورد-شاهدی درباره یک محور تعدیلکننده سیستم ایمنی جدید در اندومتریوز. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (3) :257-264
چکیده: (4 مشاهده)
مقدمه: اندومتریوز یک اختلال التهابی مزمن است که حدود 10% از زنان را در سنین باروری تحت تأثیر قرار میدهد و با رشد بافت اندومتر در خارج از رحم مشخص میشود. نقاط بازرسی ایمنی نقش مهمی در تنظیم سیستم ایمنی و حفظ هموستاز دارند. گیرنده ایمنی سلول T دارای دومین ایمونوگلوبولین و موتیف مهاری مبتنی بر تیروزین (TIGIT)، یک نقطه بازرسی ایمنی تازه کشف شده است که با لیگاند خود، خوشه تمایزی 155 (CD155)، تعامل دارد و اثرات مهاری بر پاسخهای ایمنی اعمال میکند.
هدف: اگرچه مطالعات متعددی پروفایل ایمونولوژیکی را در بیماران اندومتریوز بررسی کردهاند، اما اطلاعات محدودی در مورد نقش بالقوهی تعامل TIGIT و CD155 وجود دارد.
مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی با هدف بررسی میزان بیان ژنهای TIGIT و CD155 در بافتهای اکتوپیک و یوتوپیک 20 زن که توسط متخصص زنان و زایمان و با عمل لاپاراسکوپی، مبتلا به اندومتریوز تشخیص داده شده بودند، در مقایسه با اندومتر 20 زن بدون اندومتریوز، با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز در زمان واقعی (Real-Time Polymerase Chain Reaction) انجام شد.
نتایج: نتایج نشان داد که بیان هر دو ژنهای TIGIT و CD155 در بافتهای اندومتر اکتوپیک به طور معنیداری بالاتر بود (0/0001 > p). همچنین بیان CD155 در اندومتر یوتوپیک گروه مورد افزایش داشت (0/0001 > p). با این حال، هیچ تفاوت معنیداری در بیان TIGIT بین اندومتر یوتوپیک گروه مورد و گروه کنترل مشاهده نشد (0/49 = p).
نتیجه گیری: این یافتهها حاکی از افزایش بیان مسیر TIGIT/CD155 در اندومتریوز است که به نقش بالقوهی آن در پاتوژنز این بیماری اشاره میکند. تحقیقات بیشتر برای درک کامل این مسیر سیگنالینگ و بررسی قابلیت آن به عنوان یک نشانگر زیستی برای تشخیص و ایمونوتراپی ضروری است.
هدف: اگرچه مطالعات متعددی پروفایل ایمونولوژیکی را در بیماران اندومتریوز بررسی کردهاند، اما اطلاعات محدودی در مورد نقش بالقوهی تعامل TIGIT و CD155 وجود دارد.
مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی با هدف بررسی میزان بیان ژنهای TIGIT و CD155 در بافتهای اکتوپیک و یوتوپیک 20 زن که توسط متخصص زنان و زایمان و با عمل لاپاراسکوپی، مبتلا به اندومتریوز تشخیص داده شده بودند، در مقایسه با اندومتر 20 زن بدون اندومتریوز، با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز در زمان واقعی (Real-Time Polymerase Chain Reaction) انجام شد.
نتایج: نتایج نشان داد که بیان هر دو ژنهای TIGIT و CD155 در بافتهای اندومتر اکتوپیک به طور معنیداری بالاتر بود (0/0001 > p). همچنین بیان CD155 در اندومتر یوتوپیک گروه مورد افزایش داشت (0/0001 > p). با این حال، هیچ تفاوت معنیداری در بیان TIGIT بین اندومتر یوتوپیک گروه مورد و گروه کنترل مشاهده نشد (0/49 = p).
نتیجه گیری: این یافتهها حاکی از افزایش بیان مسیر TIGIT/CD155 در اندومتریوز است که به نقش بالقوهی آن در پاتوژنز این بیماری اشاره میکند. تحقیقات بیشتر برای درک کامل این مسیر سیگنالینگ و بررسی قابلیت آن به عنوان یک نشانگر زیستی برای تشخیص و ایمونوتراپی ضروری است.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
