پنجشنبه 13 فروردین 1405
[Archive]
دوره 24، شماره 1 - ( 10-1404 )
جلد 24 شماره 1 صفحات 36-23 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MODARES.REC.1400.209
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sadeghi E, Moazzeni S, Salehnia M. Fabrication and characterization of decellularized human endometrial hydrogel as a scaffold for in vitro embryo implantation: An experimental study. IJRM 2026; 24 (1) :23-36
URL: http://ijrm.ir/article-1-3691-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3691-fa.html
ساخت و مشخصهیابی هیدروژل آندومتر انسانی سلولزداییشده به عنوان داربست برای کاشت جنین در شرایط آزمایشگاهی: یک مطالعه آزمایشی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (1) :23-36
چکیده: (18 مشاهده)
مقدمه: هیدروژلهای بدست آمده از آندومتر، غنی از پروتئینهای ماتریکس خارج سلولی و مولکولهای زیستفعال هستند که به چسبندگی سلولی، تکثیر سلولی و رگزایی کمک میکنند.
هدف: این مطالعه پتانسیل استفاده از هیدروژل مشتق از آندومتر انسانی که با سلولهای مزانشیمی سلولدار شده را بهعنوان داربستی برای لانه گزینی جنین بلاستوسیست موش بررسی میکند.
مواد و روش ها: در این بررسی تجربی، پروسه سلول زدایی بافت آندومتر انسانی از طریق بررسی مورفولوژیکی، تعیین کمی محتوی DNA، و مطالعه با میکروسکوپ الکترونی روبشی ارزیابی شد. پس از تهیه هیدروژل، مورفولوژی، فراساختار، زیستسازگاری، و تخریب پذیری آن با تغییرات pH در محیط حاوی بافر فسفات ارزیابی شد. این هیدروژل با سلولهای مزانشیمی آندومتر انسانی سلولدار شده و سپس بلاستوسیستهای موش بر روی آن به مدت 48 ساعت هم کشتی شدند و بعد با بکار گیری میکروسکوپ کانفوکال لیزری مشاهده شدند.
نتایج: بررسی های مورفولوژی و فراساختاری بافت سلولزداییشده، شباهت آنها را به آندومتر طبیعی نشان دادند. حذف سلولها و هستهها با رنگآمیزی مورفولوژیک و همچنین مقدار DNA تأیید شد و موفقیت فرایند سلولزدایی ثابت شد. با توجه به نتایج آزمون MTT هیدروژل زیست سازگاری خوبی را نشان داد، نرخ زیست تخریب پذیری مناسبی در شرایط آزمایشگاهی داشت و تغییرات pH معنیداری در آن دیده نشد. سلولهای مزانشیمی بخوبی به داربست هیدروژل متصل شده و بلاستوسیستهای موش به هیدروژل سلول دارشده چسبیده و در آن نفوذ کردند.
نتیجه گیری: این مدل نوین لانه گزینی جنین با بکارگیری سلولهای مزانشیمی آندومتر انسانی، هیدروژل آندومتر، و بلاستوسیستهای موش میتواند در تحقیقات تولیدمثل و در مطالعات بالینی کاربرد داشته باشد. با این حال، بررسیهای بیشتر برای بهینهسازی پتانسیل آن احساس میشود.
هدف: این مطالعه پتانسیل استفاده از هیدروژل مشتق از آندومتر انسانی که با سلولهای مزانشیمی سلولدار شده را بهعنوان داربستی برای لانه گزینی جنین بلاستوسیست موش بررسی میکند.
مواد و روش ها: در این بررسی تجربی، پروسه سلول زدایی بافت آندومتر انسانی از طریق بررسی مورفولوژیکی، تعیین کمی محتوی DNA، و مطالعه با میکروسکوپ الکترونی روبشی ارزیابی شد. پس از تهیه هیدروژل، مورفولوژی، فراساختار، زیستسازگاری، و تخریب پذیری آن با تغییرات pH در محیط حاوی بافر فسفات ارزیابی شد. این هیدروژل با سلولهای مزانشیمی آندومتر انسانی سلولدار شده و سپس بلاستوسیستهای موش بر روی آن به مدت 48 ساعت هم کشتی شدند و بعد با بکار گیری میکروسکوپ کانفوکال لیزری مشاهده شدند.
نتایج: بررسی های مورفولوژی و فراساختاری بافت سلولزداییشده، شباهت آنها را به آندومتر طبیعی نشان دادند. حذف سلولها و هستهها با رنگآمیزی مورفولوژیک و همچنین مقدار DNA تأیید شد و موفقیت فرایند سلولزدایی ثابت شد. با توجه به نتایج آزمون MTT هیدروژل زیست سازگاری خوبی را نشان داد، نرخ زیست تخریب پذیری مناسبی در شرایط آزمایشگاهی داشت و تغییرات pH معنیداری در آن دیده نشد. سلولهای مزانشیمی بخوبی به داربست هیدروژل متصل شده و بلاستوسیستهای موش به هیدروژل سلول دارشده چسبیده و در آن نفوذ کردند.
نتیجه گیری: این مدل نوین لانه گزینی جنین با بکارگیری سلولهای مزانشیمی آندومتر انسانی، هیدروژل آندومتر، و بلاستوسیستهای موش میتواند در تحقیقات تولیدمثل و در مطالعات بالینی کاربرد داشته باشد. با این حال، بررسیهای بیشتر برای بهینهسازی پتانسیل آن احساس میشود.
واژههای کلیدی: ماتریکس سلول زدایی شده، آندومتر، هیدروژل، لانه گزینی جنین، سلول های بنیادی مزانشیمی، بلاستوسیست، هم کشتی.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
