Ethics code: IR.SSU.MEDICINE.REC.1402.122
Namjoo K, Iravani F, Montazeri F, Jafari Najaf Abadi M H, Kalantar S M, Ghasemi N. Meiotic gene expression of STAG3 and DMC1 in blood: A novel non-invasive biomarker approach for diminished ovarian reserve: A case-control study. IJRM 2026; 24 (2) :101-108
URL:
http://ijrm.ir/article-1-3728-fa.html
بیان ژن میوزی STAG3 و DMC1 در خون: رویکرد بیومارکری غیرتهاجمی جدید برای ذخیره تخمدان کاهش یافته: یک مطالعه مورد–شاهدی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (2) :101-108
URL: http://ijrm.ir/article-1-3728-fa.html
چکیده: (234 مشاهده)
مقدمه: ذخیره تخمدان کاهشیافته (DOR) یک علت اصلی ناباروری زنان بوده، با کاهش کمیت و کیفیت تخمک مشخص میشود. STAG3 و DMC1 از ژنهای اختصاصی میوز بوده که برای یکپارچگی کروموزومی و نوترکیبی همولوگ ضروری میباشند. اگرچه کاهش بیان آنها در سلولهای گرانولوزای زنان DOR گزارش شده، بیان در خون محیطی بدون بررسی باقی مانده است.
هدف: بررسی بیان STAG3 و DMC1 خون محیطی به عنوان بیومارکرهای غیرتهاجمی بالقوه در ذخیره تخمدان کاهشیافته.
مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی دربرگیرنده ۵۰ زن در پژوهشکده علوم تولیدمثل یزد، یزد، ایران، شامل ۲۵ زن DOR (با AMH کمتر از 1/1 نانوگرم بر میلیلیتر) و ۲۵ کنترل همسن بود. سلولهای تکهستهای خون محیطی جداسازی شدند، RNA از طریق روش سیلیکا بر پایه ستون استخراج شد، و بیان ژن از طریق qRT-PCR با استفاده از روش ΔCt-^2 مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: تحلیل جمعیتشناختی تفاوتهای معنیداری در سن یا شاخص توده بدنی بین زنان DOR و کنترلها نشان نداد. همانگونه که انتظار میرفت، سطوح AMH (61/0 در برابر 12/2 نانوگرم بر میلیلیتر) و شمارشهای فولیکول آنترال (52/3 در برابر 64/8) در گروه DOR بهطور معنیداری پایینتر بودند. تحلیل qRT-PCR کاهش قابلتوجه بیان STAG3 در سلولهای تکهستهای خون محیطی زنان DOR نسبت به کنترلها را نشان داد (0011/0 = p). بیان DMC1 روند کاهشی را نشان داد اما به اهمیت آماری نرسید (1132/0 = p). این یافتهها نقش بالقوه اختلال تنظیم STAG3 در پاتوژنز DOR را پیشنهاد میکند.
نتیجه گیری: این یافتهها بیان متفاوت ژنهای میوزی در خون محیطی زنان DOR را نشان داده، تأییدی بر STAG3 بهعنوان یک بیومارکر غیرتهاجمی امیدبخش برای تشخیص زودهنگام DOR بوده و منجر به درک بهتر اساس مولکولی آن در پزشکی تولیدمثل میشود.