پنجشنبه 24 اردیبهشت 1405
[Archive]
دوره 24، شماره 3 - ( 12-1404 )
جلد 24 شماره 3 صفحات 218-209 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.SBMU.RETECH.REC.1404.033
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Hosseini S, Salehpour S, Amiresmaili N, Meshkat M, Karimi F. Serum anti-Müllerian hormone and ovarian stimulation parameters in women with polycystic ovary syndrome undergoing assisted reproductive technology: A cross-sectional study. IJRM 2026; 24 (3) :209-218
URL: http://ijrm.ir/article-1-3650-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3650-fa.html
ارتباط بین سطح سرمی آنتی مولرین هورمون و نتایج درمانهای کمکباروری در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک: یک مطالعه مقطعی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (3) :209-218
چکیده: (15 مشاهده)
مقدمه: سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) یکی از شایعترین اختلالات غدد درونریز زنان و از مهمترین علل ناباروری ناشی از عدم تخمکگذاری است. هورمون آنتیمولرین (AMH) بهعنوان شاخص ذخیره تخمدانی معمولاً در این بیماران افزایش مییابد؛ با این حال، نقش آن در پیشبینی نتایج روشهای کمکباروری (ART) به دلیل وجود الگوهای ارتباطی غیرخطی هنوز بهطور کامل روشن نشده است.
هدف: بررسی ارتباط سطح سرمی AMH با شاخصهای پاسخ تخمدانی و پیامدهای آزمایشگاهی چرخههای ART، شامل دوز گنادوتروپین مصرفی، مدت تحریک تخمدانی، تعداد و بلوغ اووسیتها، و تعداد جنین تشکیلشده در زنان مبتلا به PCOS تحت درمان IVF یا ICSI.
مواد و روش ها: در این مطالعه گذشتهنگر توصیفی–همبستگی، دادههای بالینی و آزمایشگاهی ۲۰۴ زن 45-20 ساله مبتلا به PCOS که بین مارس ۲۰۲۳ تا مارس ۲۰۲۵ تحت چرخه ART در بیمارستان طالقانی تهران قرار داشتند، از پروندههای پزشکی استخراج شد. پس از حذف ۳۲ مورد بهدلیل نقص دادههای کلیدی یا انطباق با معیارهای خروج، ۱۷۲ پرونده برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. سطح سرمی AMH بهصورت پیوسته و همچنین در سه گروه بالینی (5/2 >، 5/5-6/2 و ng/mL 5/6 <) بررسی شد.
نتایج: AMH ارتباط معکوس معناداری با دوز گنادوتروپین (39/0- = r) و مدت تحریک تخمدانی (98/0- = r) و ارتباط مثبت معناداری با تعداد اووسیت بالغ (64/0 = r) (M2) و تعداد جنین تشکیلشده (59/0 = r) نشان داد (0001/0 > p) .همه رگرسیون چندمتغیره وجود رابطه غیرخطی به شکل U معکوس بین AMH و نتایج ART را تأیید کرد، بهطوریکه بهترین پاسخ تخمدانی در زنان با سطح متوسط AMH (ng/mL 5/5-6/2) مشاهده شد. در مقایسه بین گروههای AMH، تفاوتها از نظر آماری معنادار بودند.
نتیجه گیری: AMH یک شاخص قوی اما غیرخطی برای پیشبینی پاسخ به ART در زنان مبتلا به PCOS است. محدوده متوسط AMH بهترین نتایج را ایجاد میکند و استفاده از این طبقهبندی میتواند در شخصیسازی پروتکلهای تحریک تخمدان و افزایش کارایی چرخههای ART نقش مهمی ایفا کند.
هدف: بررسی ارتباط سطح سرمی AMH با شاخصهای پاسخ تخمدانی و پیامدهای آزمایشگاهی چرخههای ART، شامل دوز گنادوتروپین مصرفی، مدت تحریک تخمدانی، تعداد و بلوغ اووسیتها، و تعداد جنین تشکیلشده در زنان مبتلا به PCOS تحت درمان IVF یا ICSI.
مواد و روش ها: در این مطالعه گذشتهنگر توصیفی–همبستگی، دادههای بالینی و آزمایشگاهی ۲۰۴ زن 45-20 ساله مبتلا به PCOS که بین مارس ۲۰۲۳ تا مارس ۲۰۲۵ تحت چرخه ART در بیمارستان طالقانی تهران قرار داشتند، از پروندههای پزشکی استخراج شد. پس از حذف ۳۲ مورد بهدلیل نقص دادههای کلیدی یا انطباق با معیارهای خروج، ۱۷۲ پرونده برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. سطح سرمی AMH بهصورت پیوسته و همچنین در سه گروه بالینی (5/2 >، 5/5-6/2 و ng/mL 5/6 <) بررسی شد.
نتایج: AMH ارتباط معکوس معناداری با دوز گنادوتروپین (39/0- = r) و مدت تحریک تخمدانی (98/0- = r) و ارتباط مثبت معناداری با تعداد اووسیت بالغ (64/0 = r) (M2) و تعداد جنین تشکیلشده (59/0 = r) نشان داد (0001/0 > p) .همه رگرسیون چندمتغیره وجود رابطه غیرخطی به شکل U معکوس بین AMH و نتایج ART را تأیید کرد، بهطوریکه بهترین پاسخ تخمدانی در زنان با سطح متوسط AMH (ng/mL 5/5-6/2) مشاهده شد. در مقایسه بین گروههای AMH، تفاوتها از نظر آماری معنادار بودند.
نتیجه گیری: AMH یک شاخص قوی اما غیرخطی برای پیشبینی پاسخ به ART در زنان مبتلا به PCOS است. محدوده متوسط AMH بهترین نتایج را ایجاد میکند و استفاده از این طبقهبندی میتواند در شخصیسازی پروتکلهای تحریک تخمدان و افزایش کارایی چرخههای ART نقش مهمی ایفا کند.
واژههای کلیدی: هورمون آنتی مولرین، سندرم تخمدان پلیکیستیک، لقاح آزمایشگاهی، تخمکها، تکنیکهای کمکباروری.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
