چهارشنبه 23 اردیبهشت 1405
[Archive]
دوره 24، شماره 3 - ( 12-1404 )
جلد 24 شماره 3 صفحات 230-219 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.SUMS.REC.1399.922
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Faraji A, Mehraban M, Kasraeian M, Akbarzadeh-Jahromi M, Vafaei H, Asadi N, et al . Serum amyloid A as a diagnostic marker for histologic chorioamnionitis in preterm premature rupture of membranes: A diagnostic accuracy study. IJRM 2026; 24 (3) :219-230
URL: http://ijrm.ir/article-1-3515-fa.html
URL: http://ijrm.ir/article-1-3515-fa.html
آمیلوئید A سرم به عنوان یک نشانگر تشخیصی برای کوریوآمنیونیت هسیتولوژیک در پارگی زودرس کیسه آب جنین: یک مطالعه صحت تشخیصی. International Journal of Reproductive BioMedicine. 1404; 24 (3) :219-230
چکیده: (8 مشاهده)
مقدمه: کوریوآمنیونیت یک التهاب حاد غشای جنینی در مادران مبتلا به پارگی زودرس غشای جنین (PPROM) است. تشخیص کوریوآمنیونیت بر اساس یافته های بالینی است. با این حال، تست های آزمایشگاهی ممکن است به تشخیص این بیماری کمک کند.
هدف: هدف مطالعه ارزیابی دقت سطح پروتئین آمیلوئید A (SAA) سرم مادر در تشخیص کوریوآمنیونیت هیستوپاتولوژیک پس از پارگی زودرس پردههای جنینی (PPROM) بود. در درجه دوم، ارزیابی دقت برای تشخیص کوریوآمنیونیت بالینی انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه صحت تشخیصی، ۹۴ بارداری PROM، مراجعه کننده به بیمارستان های نمازی، حافظ و زینبیه، شیراز، ایران از مارس ۲۰۲۲ تا مارس ۲۰۲۳ پیگیری شدند. همه جفتها از نظر شواهد هیستوپاتولوژیک کوریوآمنیونیت بررسی شدند و شرکتکنندگان به 2 گروه کوریوآمنیونیت پاتولوژیک و جفت طبیعی طبقهبندی شدند.
نتایج: از ۹۴ شرکتکننده، ۵۰ نفر (20/43%) از نظر پاتولوژیک مبتلا به کوریوآمنیونیت تشخیص داده شدند که در گروه کوریوآمنیونیت پاتولوژیک قرار داشتند و ۴۴ نفر باقیمانده (80/46%) به گروه کنترل جفت طبیعی تعلق گرفتند. علاوه بر این، ۵۰% (50/25) از زنان مبتلا به کوریوآمنیونیت پاتولوژیک از نظر بالینی مبتلا به کوریوآمنیونیت تشخیص داده شده بودند که در گروه کوریوآمنیونیت کلینیکی قرار گرفتند و ۵۰% (50/25) باقیمانده که هیچ علامت بالینی کوریوآمنیونیت نداشتند، در گروه کنترل قرار گرفتند. SAA پاتولوژیک هنگام زایمان در گروه کوریوآمنیونیت پاتولوژیک در مقایسه با گروه جفت طبیعی بیشتر بود؛ OR تعدیلشده (95% فاصله اطمینان)؛ (20/88-62/2) 20/15مقادیر سطح زیر منحنی (نقطه برش، حساسیت، ویژگی، ارزش پیشبینی منفی، ارزش پیشبینی مثبت و دقت) برای SAA پاتولوژیک هنگام زایمان 83/0 (mg/dl 54/0 <، 95%، 70%، 86%، 88% و 84%) بود؛ با این حال، SAA کلینیک هنگام زایمان بین گروه کوریوآمنیونیت کلینیک و گروه بدون کوریوآمنیونیت کلینیک تغییر معنیداری نداشت. یک مادر مبتلا به PPROM حتی بدون هیچ علامت بالینی، با احتمال 50% می تواند مبتلا به کوریوآمنیونیت باشد.
نتیجه گیری: سطح SAA پاتولوژیک در زمان زایمان میتواند یک آزمایش تکمیلی برای افرادی باشد که علائم بالینی کوریوآمنیونیت در مادران با PROM دارند. اندازهگیریهای سریالی SAA در زمان زایمان و ارزیابی طولانیمدت نوزادان متولد شده از این مادران برای شاخصهای آنتروپومتریک و ذهنی بیشتر توصیه میشود.
هدف: هدف مطالعه ارزیابی دقت سطح پروتئین آمیلوئید A (SAA) سرم مادر در تشخیص کوریوآمنیونیت هیستوپاتولوژیک پس از پارگی زودرس پردههای جنینی (PPROM) بود. در درجه دوم، ارزیابی دقت برای تشخیص کوریوآمنیونیت بالینی انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه صحت تشخیصی، ۹۴ بارداری PROM، مراجعه کننده به بیمارستان های نمازی، حافظ و زینبیه، شیراز، ایران از مارس ۲۰۲۲ تا مارس ۲۰۲۳ پیگیری شدند. همه جفتها از نظر شواهد هیستوپاتولوژیک کوریوآمنیونیت بررسی شدند و شرکتکنندگان به 2 گروه کوریوآمنیونیت پاتولوژیک و جفت طبیعی طبقهبندی شدند.
نتایج: از ۹۴ شرکتکننده، ۵۰ نفر (20/43%) از نظر پاتولوژیک مبتلا به کوریوآمنیونیت تشخیص داده شدند که در گروه کوریوآمنیونیت پاتولوژیک قرار داشتند و ۴۴ نفر باقیمانده (80/46%) به گروه کنترل جفت طبیعی تعلق گرفتند. علاوه بر این، ۵۰% (50/25) از زنان مبتلا به کوریوآمنیونیت پاتولوژیک از نظر بالینی مبتلا به کوریوآمنیونیت تشخیص داده شده بودند که در گروه کوریوآمنیونیت کلینیکی قرار گرفتند و ۵۰% (50/25) باقیمانده که هیچ علامت بالینی کوریوآمنیونیت نداشتند، در گروه کنترل قرار گرفتند. SAA پاتولوژیک هنگام زایمان در گروه کوریوآمنیونیت پاتولوژیک در مقایسه با گروه جفت طبیعی بیشتر بود؛ OR تعدیلشده (95% فاصله اطمینان)؛ (20/88-62/2) 20/15مقادیر سطح زیر منحنی (نقطه برش، حساسیت، ویژگی، ارزش پیشبینی منفی، ارزش پیشبینی مثبت و دقت) برای SAA پاتولوژیک هنگام زایمان 83/0 (mg/dl 54/0 <، 95%، 70%، 86%، 88% و 84%) بود؛ با این حال، SAA کلینیک هنگام زایمان بین گروه کوریوآمنیونیت کلینیک و گروه بدون کوریوآمنیونیت کلینیک تغییر معنیداری نداشت. یک مادر مبتلا به PPROM حتی بدون هیچ علامت بالینی، با احتمال 50% می تواند مبتلا به کوریوآمنیونیت باشد.
نتیجه گیری: سطح SAA پاتولوژیک در زمان زایمان میتواند یک آزمایش تکمیلی برای افرادی باشد که علائم بالینی کوریوآمنیونیت در مادران با PROM دارند. اندازهگیریهای سریالی SAA در زمان زایمان و ارزیابی طولانیمدت نوزادان متولد شده از این مادران برای شاخصهای آنتروپومتریک و ذهنی بیشتر توصیه میشود.
نوع مطالعه: Original Article |
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
